Arts-anatoom Van Emden over die ene patiënt: ‘Waar ben ik mee bézig? Ik snij in iemands lichaam’

Redactioneel

3 juli 2018

Een patiënt die je altijd bijblijft, een patiënt die impact heeft gehad. Iedere arts herinnert zich er daar wel één van. Michael van Emden, arts-anatoom en wetenschappelijk docent van afdeling anatomie en neurowetenschappen van Amsterdam UMC blikt terug naar toen hij als geneeskundestudent zijn eerste dissectie-practicum met een lichaamsdonor had. “Dit was eens een levend mens. Maar nu is er de mogelijkheid om iets belangrijks te leren, met al het respect dat daarbij hoort.”

‘Wat ben ik hier aan het dóen?’ Die vraag flitste Michael van Emden even door het hoofd toen hij als geneeskundestudent voor het eerst aan het snijden was in een lichaamsdonor. Al snel werd zijn huiver verdrongen door het besef een nuttige opdracht uit te voeren. Bijna twee decennia later houdt de huidige wetenschappelijk docent en arts-anatoom van de afdeling anatomie en neurowetenschappen van Amsterdam UMC studenten nog altijd deze les voor.

Lichaamsdonor

“Welke arts herinnert zich niet zijn eerste dissectie-practicum? Ik kan me het mijne nog goed voor de geest halen; het was in de snijzaal van het AMC. Samen met andere studenten mocht ik snijden in het donorlichaam van een oudere vrouw. Eerst de huid los-prepareren en daarna dieper het lichaam in. Ik weet nog goed dat ik met het pincet in mijn ene hand een huidflap vasthield en met een scalpel in mijn andere hand aan het snijden was”, vertelt Van Emden. “Op dat moment dacht ik even: ‘Waar ben ik mee bézig? Ik zit gewoon midden in iemands lichaam’.”