DOQ

Beter Samen Beslissen: wat is écht belangrijk voor de patiënt?

Hoe maak je het gesprek tussen arts en patiënt nog meer patiëntgericht? Een vraag waar gynaecologisch oncoloog Annemijn Aarts van Amsterdam UMC zich al jaren mee bezighoudt. Ze onderzoekt samen met haar promovendi hoe je het proces van samen beslissen kunt verbeteren. Zodat je erachter komt wat écht belangrijk is voor de patiënt.

“We kunnen met keuzehulpen goed aan patiënten laten zien dat er meerdere behandelopties beschikbaar zijn,” zegt gynaecologisch oncoloog Annemijn Aarts van Amsterdam UMC. “Maar wat artsen nog niet altijd doen, is écht achterhalen wat voor die betreffende patiënt belangrijk is, zodat je de keuze die voorligt in de context van de patiënt kunt passen. Dat is ook het moeilijkste van samen beslissen.”

“Als je weinig tijd hebt, kun je nog steeds naar de patiënt luisteren en net die ene geïnteresseerde vraag stellen”

Gynaecologisch oncoloog Annemijn Aarts

Naar de patiënt luisteren

Als je echt gepersonaliseerd wilt werken moet je de patiënt leren kennen, weet Aarts. “Je moet goed naar boven zien te halen wat voor die patiënt belangrijk is in zijn of haar leven, om op basis daarvan samen een keuze te kunnen maken. Trainingen of gesprekshulpen kunnen helpen om beter te worden in zulke gesprekken.” Het heersende idee dat voor deze gesprekken niet altijd tijd is, betwist ze. “Als je weinig tijd hebt, kun je nog steeds naar de patiënt luisteren en net die ene geïnteresseerde vraag stellen.” 

Expertises laten samenkomen

“De patiënt brengt de expertise over zijn of haar leven mee, en ik heb als arts de medische expertise,” zegt Aarts. “Dat wil je samen laten komen in een gesprek. Het gaat er niet zo zeer om wie uiteindelijk de beslissing neemt. Als je maar samen tot die beslissing komt.” Het kan helpen de patiënt tussen de gesprekken in de tijd te geven om erover na te denken, adviseert ze. Overigens vindt niet elke patiënt het gemakkelijk om te worden betrokken in het keuzeproces. “Die hebben liever dat ik beslis,” zegt Aarts. “Dat betekent niet dat er geen sprake kan zijn van gezamenlijke besluitvorming. Want ook dan vind ik het belangrijk om te luisteren naar wie die patiënt is, wat belangrijk voor haar is en of de medisch gezien meeste effectieve behandeling wel echt passend is.”

“Soms zijn er alternatieven die medisch inhoudelijk gezien misschien niet het meest effectief zijn, maar voor de patiënt veel passender”

Passende alternatieven

Wat volgens Aarts lastig kan zijn voor artsen is dat de meest effectieve behandeling niet altijd de behandeling is die het beste bij de patiënt pas. “We maken richtlijnen, we moeten passende zorg leveren. Maar er zijn soms alternatieven die medisch inhoudelijk gezien misschien niet het meest effectief zijn, maar voor de patiënt veel passender. Zo kan een bepaalde bijwerking voor de ene patiënt bijvoorbeeld veel meer impact hebben dan voor de andere patiënt.”

Medische kant soms uitschakelen

Het is de kunst om je medische kant als arts soms uit te schakelen, weet Aarts uit eigen ervaring. “Bij een 85-jarige patiënt met een agressieve vorm van baarmoederkanker was ons advies aanvullende chemotherapie na de baarmoederoperatie. Hoewel het bij deze vorm van baarmoederkanker wel de vraag was in hoeverre dat iets zou opleveren. Na twee gesprekken zag ze ervan af, omdat ze zich veel beter voelde dan voor de operatie en niet ziek wilde worden van de chemotherapie. Ze wilde graag nog veel leuke dingen doen.”

“Toen deze patiënt later uitzaaiingen in haar lever bleek te hebben, heb ik wel even gedacht: oei, wat als ze wel voor die chemotherapie had gekozen?”

Tevreden met de keuze

Aarts had het idee dat ze samen goed tot deze keuze waren gekomen, en dat het een keuze was die bij deze patiënt paste. “Maar toen deze patiënt een paar maanden later uitzaaiingen in haar lever bleek te hebben, heb ik wel even gedacht: oei, wat als ze wel voor die chemotherapie had gekozen? Toch was ze zelf heel tevreden met de keuze die ze eerder had gemaakt. En dat is het belangrijkste.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”

Flexibilisering is geen luxe, maar een voorwaarde

Steeds meer aios werken parttime, maar toch blijft 0,8 fte vaak de norm. Lara Teheux ziet hoe dat schuurt en pleit voor een fundamenteel ander gesprek over wat goed opleiden eigenlijk is. “We verliezen mensen omdat de werkomgeving als te weinig flexibel wordt ervaren.”

Casus: man met een laesie op het scheenbeen

Een 72-jarige man komt voor een beoordeling van meerdere plekjes op het lichaam. Een laesie op het rechter scheenbeen valt op. Volgens de man is deze donkerder geworden, maar verder heeft hij er geen klachten aan. Wat is uw diagnose?

Casus: man met anurie sinds enkele dagen

Een 58-jarige man bezoekt de SEH vanwege flankpijn beiderzijds en anurie sinds enkele dagen. Hij heeft geen koorts of mictieklachten. Echografie van de nieren toont bilaterale hydronefrose. Wat is uw diagnose?

De grenzen van goedbedoelde zorg

In de zorg mikken we hoog. We streven naar perfectie, in hoe we naar gezondheid kijken en hoe we zorg organiseren. Volgens uroloog Stefan Haensel wringt het juist daar. “Door te accepteren dat 90% van perfect genoeg kan zijn, laten we het idee los dat alles oplosbaar is.”

Onderwijs, onderzoek en zorgpraktijk bundelen de krachten

Hoe breng je innovatie écht op de werkvloer? Harmieke van Os-Medendorp en Marcelle Rittershaus-Kuijpers laten zien hoe leer- en innovatienetwerken studenten en zorgprofessionals samen laten werken aan praktische verbeteringen in de zorg.

Vul zneller ZN-formulieren in met app van jonge cardiologen

Administratieve rompslomp rond ZN-formulieren kan een stuk sneller, laat cardioloog Laurens Swart zien met de app zneller. Met enkele klikken zijn formulieren ingevuld en verzonden. “Het ZN-formulier is voor driekwart van de medicijnen een wassen neus.”

Hoe AI no-shows in het ziekenhuis terugdringt

Met AI kunnen patiënten worden herkend die hun afspraak dreigen te missen, laten Annabel Seffelaar en Siem Aarts zien. Zo kunnen zij tijdig herinnerd worden aan hun afspraak. “Elke week halen we er zeker zes of zeven patiënten uit die de afspraak totaal vergeten waren.”

Casus: vrouw die niet kan boeren

Een 23-jarige vrouw klaagt over een lang aanhoudend drukkend gevoel achter het sternum, met name na de maaltijd. Het lukt haar dan niet om te boeren. Braken zorgt meestal snel voor verlichting van de klachten. Wat is uw diagnose?