Betere bewaartechniek voor donorledematen

mm
Michel van Dijk
Redactioneel,
1 december 2021

Maartje Bijl was twee jaar geleden in het Radboudumc de eerste persoon in Nederland die twee nieuwe donorhanden kreeg. De dubbele handtransplantatie was zo succesvol dat het de landelijke pers haalde. “Een handtransplantatie is een race tegen de klok. Het gedoneerde weefsel bewaren was een uitdaging bij de operatie”, legt Anne Sophie Kruit uit. Zij is plastisch chirurg in opleiding in het Radboudumc en vertelt over een nieuwe veelbelovende techniek om donorledematen te bewaren.

“Vanaf het moment dat je ledematen afneemt van de hart-beating donor gaat de teller lopen”, aldus Kruit. “Spieren en zenuwen zijn namelijk gevoelig voor zuurstoftekort. Als dat tekort te hoog oploopt, kan dat leiden tot verlittekening, verminderde functie en schade, soms zelfs onherstelbare schade, van het donorweefsel. Die schade vergroot bovendien het risico op afstoting.”

Plastisch chirurg i.o Anne Sophie Kruit

Schade voorkomen

Om die schade te voorkomen, wordt donorweefsel vóór transplantatie bewaard op ijs, bijvoorbeeld tijdens het transport naar de operatiekamer. “Koude opslag op ijs is de gouden standaard voor het extern bewaren van weefsel. Dat komt doordat je daarmee de stofwisseling en het zuurstofverbruik van het weefsel verlaagt.”Maar er zit wel een grens aan. Spieren blijven niet langer dan zes uur goed op ijs, bij zenuwen is dat acht uur. En het lukt lang niet altijd om binnen dat aantal uren de handtransplantatie tot een goed einde te brengen. “Sommige patiënten lopen rond met ledematen die weliswaar succesvol zijn getransplanteerd, maar waarbij het donorweefsel 9, 12 of soms zelfs 18 uur zuurstofte

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

, , , ,
Deel dit artikel