DOQ

Bijna de helft van de anesthetica verdwijnt in de prullenbak

Met 7,3% is de gezondheidszorg in Nederland voor een groot deel verantwoordelijk voor onze totale CO₂-footprint. De operatiekamers hebben daarin het grootste aandeel. Wat is de rol van verspilling van anesthetica daarin? Dat onderzochten Elisabeth Rieff en collega’s van het Erasmus MC in Rotterdam.

Om de CO₂-footprint van het ziekenhuis te verlagen, zijn de ogen gericht op de OK. Anesthetica zijn vervuilend. Uit eerdere studies is bekend dat vluchtige anesthetica een grotere CO₂-footprint hebben dan intraveneuze anesthesie met propofol. Daarom is het gebruik van intraveneuze anesthetica (TIVA) de voorkeursmethode geworden in de meeste procedures. Maar ook daarin is waarschijnlijke nog veel verbetering te behalen, want – zo vroegen de onderzoekers in het Erasmus MC zich af – hoeveel restjes anesthetica worden er eigenlijk weggegooid?

“De geschatte wekelijkse kosten bedragen € 7.068”

Tot wel de helft verspild

Rieff onderzocht de werkelijke hoeveelheid verspilde anesthetica door alles wat weggegooid zou worden te verzamelen in bakken en bij elkaar op te tellen. Dit levert een vergelijkbare hoeveelheid verspilling op als in eerder onderzoek werd geschat, namelijk 30 tot 50% van de anesthetica. Eerder onderzoek richtte zich echter niet specifiek op infuusmedicatie.

Er werd in totaal 43 kg afval verzameld, bestaande uit bijna 14 liter overgebleven medicatie en 29 kg plastic. De geschatte wekelijkse kosten bedragen € 7.068. Op jaarbasis komt dit neer op 727 liter medicatie, 1321 kg plastic afval en €.368.630 aan kosten.
De onderzoekers geven in de discussie aan dat dit waarschijnlijk nog een onderschatting is. Hoewel er veel is gedaan om de anesthetica correct te scheiden, is het niet uit te sluiten dat er nog meer verspilling is geweest buiten de verzamelbakken voor dit onderzoek.

“Het hergebruiken van medicatie in spuiten kan een aanzienlijke besparing opleveren”

Verspilling voorkomen

De verspilling is groot en de kortste klap om de CO₂-footprint te verkleinen, lijkt het verminderen van het gebruik en verspilling van medicijnen op de OK. Dat levert behalve een milieuvriendelijkere OK ook een kostenbesparing op. Maar hoe is het te realiseren?

Volgens de onderzoekers zou het hergebruiken van medicatie in spuiten bij een volgende patiënt een aanzienlijke besparing opleveren. Momenteel wordt dit afgeraden in de Nederlandse richtlijnen, vanwege infectiepreventie. Deze richtlijnen zijn gebaseerd op het herhaald aanprikken van ampullen, niet op het gebruik van één spuit voor meerdere patiënten. Het huidige beleid houdt bovendien geen rekening met veiligheidsmaatregelen zoals terugslagventielen die voorkomen dat vloeistof van de patiënt naar de pomp terugstroomt.
Verder onderzoek is nodig om te onderzoeken of hergebruik van TIVA veilig mogelijk is, om zo verspilling te beperken.

Referentie: Rieff, Elisabeth A., Jacobs, Tom G., et al. Waste and cost assessment of total intravenous anaesthesia in the context of environmental sustainability: Insights from a Dutch academic hospital. European Journal of Anaesthesiology,10.1097/EJA.0000000000002176, April 08, 2025.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Morfine als post­opera­tief alter­natief voor oxycodon: helpt dat eigenlijk?

Apotheker Eward Melis onderzocht of morfine na een operatie veiliger is dan oxycodon als het gaat om langdurig opioïdgebruik, zoals de laatste jaren steeds vaker wordt gesuggereerd. “Ik had dit niet verwacht.”

Carrièresabotage: ‘Het is niet eerlijk en het kan ook jou overkomen’

Jamiu Busari onderzocht het fenomeen carrièresabotage in de medische en academische wereld. Veel respondenten herkenden het direct. Waarom blijft dit soort onrecht vaak onbesproken? “Dit fenomeen raakt ons allemaal.”

Casus: vrouw met steeds meer episodes van draaiduizeligheid

Een 52-jarige vrouw, die als tiener menstruele migraine heeft gehad, komt op uw spreekuur vanwege episodes van draaiduizeligheid. Een episodes duurt meestal 30-60 minuten. Er zijn geen duidelijke triggers, zoals hoofdbewegingen. Wat is uw diagnose?

Bewegingsgerichte zorg stimuleert zelfredzaamheid van patiënten

Bewegingsgerichte zorg kan helpen functieverlies tijdens ziekenhuisopname te beperken, vertellen Selma Kok en Fabienne van der Meulen. Dit leidt tot onder andere kortere opnames. Samen vertellen ze over het belang van bewegingsgerichte zorg.

Zorgverleners slaan handen ineen tegen handel in recept­medicatie

Een nieuw protocol helpt voorschrijvers om handel van receptmedicatie bij kwetsbare groepen tegen te gaan. Marleen Horsting en Lennart Wasmoeth lichten de achtergrond hiervan toe. “Op straat wordt pregabaline ook wel ‘madame courage’ genoemd.”

‘Er is zoveel ervarings­kennis onder genees­kunde­student­en, zonde om die niet te gebruiken’

Geneeskundestudenten met een chronische ziekte hebben ervaring als patiënt en weten hoe het is om met een aandoening te leven. Het programma ‘Medische dubbeltalenten’ zet die ervaringskennis in het onderwijs in. Dubbeltalent Soete Meertens vertelt.

Chronische pijn anders bekeken

Oud-huisarts Henk van der Veen stelt dat chronische pijn niet onverklaarbaar is, maar verkeerd wordt beoordeeld. “Patiënten kunnen hun pijn meestal heel precies aanwijzen. Maar artsen doen daar te weinig mee.”

Casus: aanhoudende benauwd­heid ondanks inhalatie­medicatie

Een 32-jarige vrouw met astma vanaf de kinderleeftijd wordt verwezen naar de longarts vanwege persisterende benauwdheid en een drukkend gevoel op de borst, ondanks stapsgewijze ophoging van de inhalatiemedicatie. Wat is uw diagnose?

‘In Bloesem werken onderzoekers uit de wijk en van de universiteit nauw samen’

Onderzoek in aandachtswijken is vaak complex, mede doordat bewoners amper worden bereikt. In project Bloesem in de Haagse wijk Moerwijk doen ze het anders, vertelt Nienke Slagboom. “Hier maken bewoners zelf deel uit van het onderzoeksteam.”

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?


Lees ook: ‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Naar dit artikel »