DOQ

Binnen gezinnen vooral volwassenen die coronavirus verspreiden

Binnen gezinnen zijn het vooral volwassenen die het virus overdragen aan kinderen. Kinderen worden wel besmet met het virus, maar minder vaak dan volwassenen. Er waren geen gezinnen waarbij een kind < 12 jaar de eerste patiënt in het gezin was. Dit blijkt uit het eerste deel van het onderzoek binnen gezinnen van het RIVM Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu .

De resultaten van het onderzoek in Nederlandse gezinnen bevestigen het beeld dat kinderen geen belangrijke rol spelen in de overdracht van het virus. Ze kunnen wel ziek worden, maar vaak zijn hun klachten heel mild. Bij het griepvirus (influenza) zie je dat kinderen het virus vaak aan elkaar of aan volwassenen doorgeven. Dat lijkt bij het nieuwe coronavirus dus veel minder het geval. De bevindingen uit het onderzoek passen bij de resultaten van buitenlandse studies in onder meer China en Zuid Korea. Het RIVM Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu  heeft de resultaten na collegiale toetsing (peer review) gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. 

(bron foto pixabay)

Eerste deel: 54 gezinnen

Voor het onderzoek heeft het RIVM gegevens verzameld van 54 gezinnen in Nederland die via de  GGD Gemeentelijke Gezondheidsdienst  Utrecht werden benaderd om mee te doen aan het onderzoek. Op 23 maart werd het eerste gezin bezocht. Vaak betrof het gezinnen van positief geteste medewerkers in de zorg. Uit de 54 gezinnen waren er in totaal 239 deelnemers, waarvan 109 kinderen.

Gegevens en monsters

Bij deelname kregen de gezinnen zo snel mogelijk bezoek van een verpleegkundige. De verpleegkundige verzamelde dan neus-, keel-, speeksel- en bloedmonsters. Ook werd een vragenlijst ingevuld over symptomen, het soort contact dat de mensen hadden met het besmette gezinslid, de woonsituatie en eventuele onderliggende aandoeningen. Het gezin hield vervolgens een maand lang hun klachten bij en verzamelde ontlastingsmonsters. Als een gezinslid ziek werd, nam de GGD opnieuw een neus- en keelmonster af om te testen of de persoon ook COVID-19 heeft. Twee tot drie én vier tot zes weken na het eerste huisbezoek werden van het hele gezin nog eens monsters afgenomen.

Vervolg

Om de rol van kinderen in verspreiding van het nieuwe coronavirus verder te monitoren nu de scholen weer geopend zijn, neemt het RIVM 50 nieuwe gezinnen in de studie op. Via de GGD worden gezinnen van positief geteste kinderen benaderd voor deelname aan het onderzoek. 
Door de lopende studies in Nederland en het buitenland houdt het RIVM zicht op de rol van kinderen, de kinderopvang en de scholen bij de verspreiding van het virus. 

Bron: RIVM

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”