Candida-oesofagitis gerelateerd aan risico op slokdarmkanker bij achalasie

Een ontsteking van de slokdarm door een Candida-infectie, ofwel Candida-oesofagitis, geeft een verhoogd risico op slokdarmkanker bij patiënten met achalasie. Ook een hogere leeftijd en het mannelijk geslacht zijn risicofactoren. Dit schrijven Gwenny Fuhler en collega-onderzoekers uit het Rotterdamse Erasmus MC in JAMA Network Open.

Achalasie is een relatief zeldzame stoornis in de motoriek van de slokdarm die wordt gekenmerkt door een disfunctionele onderste slokdarmsfincter en afwezigheid van normale slokdarmperistaltiek. “Dit belemmert de voedselpassage”, legt Fuhler uit. “Hierdoor kunnen klachten als dysfagie, regurgitatie van onverteerd voedsel, pijn op de borst, brandend maagzuur en gewichtsverlies optreden.”

Neoplastische transformatie

Daarnaast hebben patiënten met achalasie een verhoogd risico op het ontwikkelen van slokdarmkanker. Ondanks de sterke correlatie tussen achalasie en slokdarmkanker, is er weinig bekend over de pathogenese van neoplastische transformatie bij patiënten met achalasie. Fuhler: “Een van de hypothesen is dat langdurige stase van voedsel in de slokdarm bevorderlijk is voor bacteriële overgroei en gisting, en dat aanhoudende chemische irritatie leidt tot chronische ontsteking en dysplasie van het slokdarmslijmvlies.”

Ook het microbioom speelt vermoedelijk een rol in het ontstaan van kanker. “We weten dat Candida-infecties bijdragen aan oncogene processen in verschillende kankersoorten, waaronder mond-, maag- en darmkanker”, licht Fuhler toe. “Maar hoe vaak Candida-oesofagitis voorkomt bij patiënten met achalasie en in welke mate deze infectie bijdraagt aan het risico op slokdarmkanker, was nog onduidelijk.”

Retrospectief onderzoek

Om dit beter in kaart te brengen, verrichten Fuhler en haar collega’s een retrospectief cohortonderzoek. “Ons cohort bestond uit 234 patiënten met achalasie (mediane leeftijd: 45 jaar; 50% man) die tussen 1 januari 1980 en 31 mei 2024 waren gediagnosticeerd, behandeld of gemonitord in het Erasmus MC. We waren vooral geïnteresseerd in de prevalentie van Candida-oesofagitis en de relatie met slokdarmkanker, waaronder ook hooggradige dysplasie werd gerekend.”

“Periodieke controle van de slokdarm moet worden overwogen bij patiënten met achalasie en Candida-oesofagitis”

Risicofactoren

Tijdens de follow-upperiode van mediaan 13 jaar trad Candida-oesofagitis op bij 29 patiënten (12%), met name in de eerste twee decennia nadat bij hen achalasie was vastgesteld. In totaal kregen 24 patiënten (10%) slokdarmkanker en bij 19 van deze 24 patiënten ging het om een plaveiselcelcarcinoom. Candida-oesofagitis in het verleden was onafhankelijk gerelateerd aan een verhoogd risico op slokdarmkanker (HR [95%-BI]: 8,24 [2,97-22,89]), evenals een hogere leeftijd op het moment dat de diagnose achalasie was gesteld (HR [95%-BI]: 1,06 [1,03-1,10]) en het mannelijk geslacht (HR [95%-BI]: 3,34 [1,08-10,36]).

Klinische relevantie

Volgens Fuhler onderstrepen de bevindingen de noodzaak van een betere documentatie van Candida-oesofagitis tijdens het monitoren van patiënten met achalasie. “Ook zijn wij van mening dat periodieke controle van de slokdarm (endoscopische surveillance) moet worden overwogen bij patiënten met achalasie en Candida-oesofagitis om slokdarmkanker vroegtijdig op te sporen.”

Referentie: Guo X, Lam SY, Janmaat VT, et al. Esophageal Candida infection and esophageal cancer risk in patients with achalasia. JAMA Netw Open. 2025;8:e2454685.

Lees meer over: