DOQ

Chirurgie geen toegevoegde waarde bij behandeling tenniselleboog

‘Chirurgische benaderingen voor de behandeling van een tenniselleboog hebben mogelijk geen toegevoegde waarde voor de patiënt’, aldus een recent kleinschalig onderzoek van dr. Martin Kroslak van het Orthopedische onderzoeksinstituut in Sydney (Australie). Hij presenteerde zijn onderzoeksresultaten tijdens een meeting van de American Orthopaedic Society for Sports Medicine’s (AOSSM).

Het gaat om de resultaten van een dubbelblind gerandomiseerde klinisch onderzoek, waarbij werd gekeken hoe patiënten reageerden op algemene chirurgie, gericht op reparatie van een beschadigde elleboog. De ingreep werd vergeleken met een placeboprocedure waarbij alleen een incisie in de huid werd gemaakt.

Incisie
Er namen twee keer dertien patiënten deel aan het onderzoek. De helft kreeg een verwijdering van een deel van de extensor carpi radialis brevis, een korte, brede, platte spier die ontspringt van de humerus. De andere helft van de patiënten kreeg alleen een incisie bij de laterale elleboog en verder geen aanvullende behandeling. Patiënten die in de studie werden vergeleken, hadden minimaal meer dan zes maanden last van hun elleboog en eerder minimaal twee non-chirurgie behandelmethoden geprobeerd, zoals fysiotherapie, massage, acupunctuur of een brace. Er was bij deze patiënten geen verlichting van de pijn aan de elleboog gerealiseerd gedurende deze behandelingen.

Vragenlijsten
Kroslak:” Ons onderzoek laat zien dat er significante verbeteringen in pijnmeting 26 weken na de operatie waren. Zelf bij inspanning was de pijn bij deze patiënten een stuk minder. De resultaten waren tevens na één tot vier jaar follow-up zichtbaar, met geen enkel significant verschil tussen de twee onderzochte groepen patiënten.” Patiënten moesten vragenlijsten invullen. Hierin konden zij de ernst van de pijn, en de frequentie van de klachten aangeven, tijdens activiteit, rust, tijdens de slaap en ook of het moeilijk is om zware objecten op te tillen of complexe draaibewegingen te maken. De frequentie van de pijn tijdens activiteit was de primaire uitkomst bij elke groep. Ze werden verder gelijk behandeld met rehabilitatie, ijs, stretchen en trainingen om de spieren te versterken vanaf twee weken na de ingreep. Na 2,5 jaar waren er 22 patiënten die de vragenlijsten invulden en kwamen er elf terug voor nader onderzoek.

Uitdaging
‘Management van een chronische tenniselleboog vormt nog altijd een uitdaging voor de orthopedische chirurg’, meent Kroslak. Het onderzoek laat echter zien dat we nog veel werk te verzetten hebben als het gaat om chirurgische en non-chirurgische mogelijkheden om deze pijnlijke aandoening te behandelen.

Bron: AOSSM

AUTEUR: LENNARD BONAPART

 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: jonge patiënt met heftige oorpijn

De 9-jarige patiënt voor u heeft de hele nacht heftige oorpijn gehad rechts. Zijn gehoor is beiderzijds goed en hij heeft geen koorts. Hij is een weinig snotterig. Wat is uw diagnose?

In Search of Stories brengt levens­verhalen tot leven

Het onderzoeksproject ‘In Search of Stories’, geleid door oncoloog Hanneke van Laarhoven, brengt verhalen van ongeneeslijk zieke patiënten tot leven. “De analyse van deze verhalen biedt inzichten die met traditionele methoden vaak over het hoofd worden gezien.”

‘Het preferentiebeleid gaat binnen nu en vier jaar op de schop’

Het preferentiebeleid is volledig doorgeslagen en moet hoognodig op de schop, vindt Aad de Groot, directeur van Zorgverzekeraar DSW. “Het is lastig te berekenen, maar we vermoeden wel dat door de lage prijzen juist andere kosten kunnen toenemen.”

‘Dokters voelen zelf de paradox van samen beslissen in de spreek­kamer’

Samen beslissen kan patiënten tijdelijk veel stress en onzekerheid bezorgen, blijkt uit onderzoek van Inge Henselmans. “Wij staan helemaal achter de beweging van samen beslissen, maar vonden dat er ook oog moest zijn voor de negatieve aspecten ervan.”

‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Nicolaas Sperna Weiland geeft inzicht in de duurzaamheid van lachgas. “Ik denk persoonlijk dat er ook andere pijnstilling voorhanden is om kortdurend comfort te geven. Vaak met betere pijnstillende effecten en minder nadelige milieueffecten.”

Stop met jezelf onder­mijnen: vijf stappen tegen het imposter syndroom

Bang om door de mand te vallen, prestatiegericht, conflictvermijdend? Veel jonge artsen hebben last van het imposter syndroom. Moniek de Boer geeft praktische tips. “Het ontwikkelen van een gezonde werk-privé balans en het accepteren van kwetsbaarheid is cruciaal.”

Casus: patiënt met huidkleurige papel op de rug

Een 54-jarige vrouw meldt zich bij de huisarts met een huidkleurige papel op de rug. Mevrouw heeft in haar voorgeschiedenis een basaalcelcarcinoom (BCC) gehad van het gelaat. In haar familie komt geen huidkanker voor. Wat is uw diagnose?

Waarom moet ik als arts aandacht hebben voor lhbtiq+?

Zichtbaarheid en veiligheid zijn belangrijk bij het omgaan met lhbtiq+-ers in de zorg, pleit longarts Karin Pool. Ze geeft praktische tips voor zorgverleners en zorginstellingen. “Met kleine aanpassingen, bijvoorbeeld in taalgebruik, maak je al een groot verschil.”

De overgang: hormoon­therapie helpt, maar is geen wonder­middel

Gynaecoloog Dorenda van Dijken promoot hormoontherapie bij overgangsklachten, maar noemt het geen wondermiddel voor de gezondheid op langere termijn. “We kunnen als artsen zeggen dat je de overgang moet omarmen, maar ik vind dat elke vrouw dat zelf bepaalt.”

Casus: man met opgezette en verkleurde gewrichten en zwelling linkeroor

Een 52-jarige man klaagt over pijnlijke en stijve handen. De gewrichten van beide handen en vingers zijn opgezet en blauw-paars verkleurd. Verder heeft hij klachten van moeheid en malaise. Hij heeft geen koorts. Wat is uw diagnose?