DOQ

Computer bepaalt juiste dosering antibiotica voor IC-patiënten

Een derde van de patiënten met een infectie op de IC overlijdt. Antibiotica zijn daarom cruciaal, maar promotieonderzoek van ziekenhuisapotheker dr. Eveline Wallenburg aan het Radboudumc laat zien dat IC-patiënten vaak de verkeerde dosering antibiotica krijgen. Ze ontwikkelde computermodellen die de juiste dosering bepalen.

Geneesmiddelen werken bij bij IC-patiënten veelal anders dan bij andere patiënten. Dat komt bijvoorbeeld doordat IC-patiënten vaak een slechtere of juist een sterk toegenomen nierfunctie hebben dan een gezonde populatie. En een verandering in nierfunctie heeft grote invloed op de bloedspiegels van medicijnen, waaronder verschillende antibiotica. Dat kan ertoe leiden dat de concentratie antibiotica in het bloed niet optimaal is om de infectie te bestrijden. Wallenburg, tegenwoordig werkzaam als ziekenhuisapotheker in Ziekenhuis Rivierenland Tiel: “Een te lage dosering bestrijdt de infectie onvoldoende, terwijl een te hoge dosering gevaarlijke bijwerkingen kan hebben.”

“Uit mijn onderzoek blijkt dat de standaarddosering niet voor iedere IC-patiënt een goede dosering is. Je kunt dat beter personaliseren”

Ziekenhuisapotheker Eveline Wallenburg

Standaarddosering

IC-patiënten krijgen nog steeds vaak standaarddoseringen antibiotica. “Iedere patiënt krijgt bijvoorbeeld tweemaal daags 400 mg ciprofloxacine. Dat zijn doseringen die gebaseerd zijn op onderzoek bij gezonde vrijwilligers, of bij patiënten die niet op de IC zijn opgenomen. Maar IC-patiënten zijn daarmee niet te vergelijken. Bovendien is iedere IC-patiënt anders. Uit mijn onderzoek blijkt dat de standaarddosering niet voor iedere IC-patiënt een goede dosering is. Je kunt dat beter personaliseren.”
Computermodellen kunnen helpen om tot meer gepersonaliseerde doseringen te komen. “Je doet dat door patiëntgegevens in te voeren in het model. Denk aan leeftijd, geslacht, gewicht en nierfunctie van de IC-patiënt. Op basis van die data komt het model vervolgens tot een advies over de voor die patiënt juiste dosering antibiotica.”      

Gezondheidswinst

Niet voor iedere IC-patiënt is zo’n gepersonaliseerd advies noodzakelijk, vermoedt ze. “Voor niet-ernstig zieke IC-patiënten, met een normaal gewicht en een normale nierfunctie, kun je mogelijk volstaan met de standaarddosering. Maar voor patiënten die erg afwijkend zijn, die bijvoorbeeld een enorm zwaar gewicht hebben, een sterk afwijkende nierfunctie of die nierfunctie vervangende therapieën krijgen, kan een gepersonaliseerde dosering veel gezondheidswinst opleveren.”

“Er zijn aanwijzingen dat optimale doseringen antibiotica het risico op resistentie kunnen verminderen”

Beter overleving

De juiste dosering antibiotica kan ertoe bijdragen dat het sterftecijfer van IC-patiënten omlaag gaat, vervolgt Wallenburg. “We weten uit onderzoek dat optimale concentraties antibiotica leiden tot betere overleving. Daarnaast kan het bijdragen aan kortere IC-opnames. En het kan het risico op antibioticaresistentie verminderen. Resistentie is een enorm probleem. Er is weliswaar nog weinig bekend over de relatie tussen de antibioticaconcentratie in het bloed en het optreden van resistentie, daar is meer onderzoek voor nodig, maar er zijn aanwijzingen dat optimale doseringen antibiotica het risico op resistentie kunnen verminderen.”

“We kunnen hiermee zoveel gezondheidswinst behalen voor IC-patiënten. Zo’n kans mogen we niet laten liggen”

Handmatig invoeren

De inzet van computermodellen om tot gepersonaliseerde antibioticadoseringen te komen staat nog in de kinderschoenen, constateert Wallenburg. “Het Radboudumc zet hier nu de eerste stappen in, maar veel andere ziekenhuizen zijn nog niet zover.” Wallenburg hoopt dat haar onderzoek ertoe bijdraagt dat ook andere ziekenhuizen hiermee aan de slag gaan. Voorwaarde daarbij is volgens haar wel dat de computersoftware gebruiksvriendelijk is. Een optie zou zijn om de software rechtstreeks te koppelen aan het elektronisch patiëntendossier. De patiëntgegevens kunnen dan automatisch in de software worden ingeladen. “Nu moet je dat als IC-arts of apotheker voor iedere patiënt zelf handmatig invoeren. Dat is veel werk. Dat verhoogt de drempel om dit op grote schaal te gaan doen.”
Toch is Wallenburg ervan overtuigd dat de toepassing van computermodellen voor optimalisering van de antibioticadoseringen over enkele jaren reguliere praktijk is in de ziekenhuiswereld. “We kunnen hiermee zoveel gezondheidswinst behalen voor IC-patiënten. Zo’n kans mogen we niet laten liggen.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”