DOQ

Corona heeft motivatie van artsen flink op de proef gesteld

Arts, onderzoeker en ondernemer Myra van den Goor rondde in coronatijd haar proefschrift af over de drijfveren van artsen. Gevoelens van roeping en kameraadschap bleken de essentie. Maar die werden in coronatijd behoorlijk op de proef gesteld en verdienen nazorg, stelt Myra. “Het gaat om motivatie en dat is niet vanzelfsprekend. Iedereen heeft aandacht nodig, ook de artsen die niet in de frontlinie werken.”   

Hoe werkt bevlogenheid? Wanneer presteren artsen het best? Deze vragen hielden Myra van den Goor als huisarts zo bezig dat ze in 2010 met twee collega’s Q3 oprichtte, een onderneming voor postacademisch onderwijs. Dezelfde vragen werden het fundament van haar promotie die ze in 2020 afrondde. Haar conclusie: voor artsen draait het om toewijding aan de patiënt, passie, motivatie, ondersteuning door collega’s, wederzijds vertrouwen en een veilige omgeving. Myra zag tijdens de coronapandemie haar conclusies bevestigd in het vervolgonderzoek ‘De impact van Covid-19 op dokters’ van masterstudent Lotte Sander (Universiteit Twente).  

“Artsen kwamen terug bij de kern van hun vak: goed willen doen voor de patiënt en het samen gaan regelen”

Huisarts Myra van den Goor

Grote saamhorigheid

“Lottes onderzoek onderbouwde vanuit de praktijk dat bij artsen gevoelens van roeping en kameraadschap met name in het begin van de pandemie enorm versterkt werden. Mensen sprongen flexibel in en de saamhorigheid was groot. Veel zorgverleners zagen het zelfs als een stimulerende periode met mogelijkheden voor persoonlijke groei.” Ook zag Myra duidelijk terug dat artsen in een tijd van chaos en als ze niet goed weten wat er gaat gebeuren, heel sterk terugkomen bij de kern van hun vak: goed willen doen voor de patiënt en het samen gaan regelen.

Scheurtjes in de solidariteit

Maar na de eendrachtige beginperiode ontstonden al vrij snel scheurtjes in de solidariteit. Waar een paar specialismen erg in de spotlights stonden, raakten anderen in de loop van de pandemie gefrustreerd omdat ze veel moesten inleveren. “Wat je ook zag, was dat artsen nauwelijks meer hun collega’s ontmoetten, en dat deed veel met de cohesie in groepen en onderlinge relaties. In veel gevallen moet nog steeds achterstallig onderhoud gepleegd worden. Sommige groepen komen nu pas, na tweeënhalf jaar, voor het eerst live bij elkaar.” Het is een constatering die aansluit bij een van Myra’s promotiestellingen: Relationships are built in the in between time. “Tijdens de coronapandemie verdween die tussentijd, daarmee ook het werkplezier en de gelegenheid om je onderdeel van een groep te voelen.”

“Je kunt ook de motivatie aanjagen door iemand bijvoorbeeld opleidingen te laten volgen, of ruimte te geven voor persoonlijke ontwikkeling”

Zorg is verbinding

Volgens Myra wordt deze ‘zachte kant’ van het werk erg onderschat. “Mensen beschouwen relaties als vanzelfsprekend. Ze zijn niet meetbaar of af te vinken, dus krijgen ze weinig aandacht. Maar zorg is mensgericht, het gaat per definitie om de verbinding.” En daar zit al jaren het knelpunt: de zorg is alleen maar zakelijker geworden door de nadruk op transparantie en registraties. Zo ontstond een demotiverende last die het werkplezier flink onder druk zet. Myra ziet door ‘(Ont)regel De Zorg’ kleine verbeteringen maar grote stappen zijn het niet. “Om de motivatie van zorgverleners een impuls te geven kun je de regeldruk verminderen, en dat moet ook zeker gebeuren. Maar je kunt ook de motivatie aanjagen door iemand bijvoorbeeld opleidingen te laten volgen, of ruimte te geven voor persoonlijke ontwikkeling. Dát heeft een enorm sterk effect op presteren en functioneren.”

“Het motiveert veel meer als je uitgaat van talent, en wat er wel is. Zeker in tijden dat bevlogenheid zo onder druk staat, is dat enorm belangrijk”

Ga uit van talent

Motivatie en werkplezier horen thuis op de agenda van een individu, een groep en een organisatie, vindt Van den Goor. “Gesprekken gaan nauwelijks over hoe het met je gaat, waar je trots op bent of wat je belangrijk vindt. Integendeel, er is vooral een focus op wat niet goed gaat: casusbespreking, calamiteitenbespreking, klachtenbespreking, mortaliteitsbespreking. Allemaal gaan ze over wat beter moet. Terwijl het veel meer motiveert als je uitgaat van talent, en wat er wel is. Zeker in tijden dat bevlogenheid zo onder druk staat, is dat enorm belangrijk.”  

“Zet de mens centraal, en niet het proces of procedures”

Motivatie van alle artsen

Voor een eventuele volgende crisis of coronapandemie, adviseert Myra om vanaf het begin aandacht te besteden aan de motivatie van alle artsen, dus niet alleen van degenen die in frontlinie werken. “Ook moeten leidinggevenden zorgen dat groepen bij elkaar blijven, bijvoorbeeld door teamtrainingen of een (online) vrijmibo. Daar kun je niet twee jaar mee wachten en veronderstellen dat het vanzelf wel weer goed komt. Zet de mens centraal, en niet het proces of procedures.”

Referenties:

  1. Thesis van Lotte Sander over de impact van Covid 19 op dokters
  2. Proefschrift Myra van den Goor “Calling and Comradeship; unravelling the essence of physician performance – Thesis”
  3. Het boek ‘Doktershart’
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Apothekers krijgen vergoeding voor therapietrouw­gesprekken

Therapietrouwgesprekken door apothekers worden in Noord-Limburg bij wijze van proef vergoed. Apotheker Erna Mombarg legt uit wat deze gesprekken opleveren. “Ik krijg uit het hele land van collega’s reacties: ‘Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?’”

Als oorlog de zorg op de proef stelt

Bij een grootschalig conflict zullen ook Nederlandse ziekenhuizen grote aantallen gewonde militairen moeten opvangen. Traumachirurg en militair Eelco Huizinga vertelt wat dat van de zorg kan vragen. “Als zorgprofessional moet je je afvragen: wat wordt er van mij verwacht?”

Wacht niet tot de patiënt zich uitspreekt

Patiënten lijken tegenwoordig mondiger dan ooit. Maar vijftig jaar onderzoek laat een ander beeld zien. Mondigheid blijkt bovendien niet alleen iets van de patiënt: ook de zorgverlener bepaalt hoeveel ruimte een patiënt krijgt, stelt Sandra van Dulmen.

Casus: vrouw met pijn op de borst na kankerdiagnose

Een 73-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege misselijkheid, kortademigheid en acute pijn op de borst. Een paar dagen ervoor kreeg zij te horen dat zij waarschijnlijk uitgezaaide alvleesklierkanker heeft. Wat is uw diagnose?

Gebrek aan samenwerking remt inzet van AI in de zorg

Veel AI-toepassingen voor de zorg bereiken de werkvloer niet. Sara Ben Hmido onderzocht welke barrières implementatie in de weg staan en legt uit waarom samenwerking vanaf het begin cruciaal is. “Als AI-ontwikkelaar moet je vanaf het begin optrekken met zorgverleners.”

Casus: vrouw met symptomatisch galsteenlijden zonder cholecystitis

Een 41-jarige vrouw bezoekt de SEH vanwege buikpijn. Echografie van het abdomen toont een dunwandige galblaas gevuld met concrementen en verwijde galwegen. De radioloog concludeert dat er sprake is van choledocholithiasis zonder cholecystitis. Wat is uw beleid?

Voorkom aangeleerde hulpe­­loosheid: laat zorgprofessionals zelf met oplos­­singen komen

Als zorgprofessionals herhaaldelijk ervaren dat hun inbreng niets verandert, kunnen ze stoppen met meedenken. Kjeld Aij legt uit hoe kleine verbeteringen en meer invloed op de werkvloer aangeleerde hulpeloosheid kunnen voorkomen. “Er is bijna altijd enige invloed, hoe klein ook.”

Op het spoor van een intoxicatie

Volgens SEH-arts en toxicoloog Femke Gresnigt ontbreekt een intoxicatie nog te vaak in de differentiaaldiagnose. “Soms denken we daar pas aan als andere oorzaken zijn uitgesloten. Dan kan er al kostbare tijd verloren zijn gegaan.”

Casus: progressieve kortademigheid na embolisatie van een varicocele

Een 36-jarige man presenteert zich op de SEH met toenemende kortademigheid, hoesten, algehele malaise en koorts. Negen dagen ervoor heeft hij een endovasculaire embolisatie met cyanoacrylaat ondergaan vanwege een symptomatische varicocele. Wat is uw diagnose?

Meer halen uit bestaande medicijnen

Een verminderde nierfunctie betekende lange tijd dat pemetrexed geen behandeloptie was. Rob ter Heine en Nikki Bleijs-de Rouw onderzochten hoe dit toch veilig kan worden ingezet en lieten zien hoeveel winst te behalen valt met onderzoek naar bestaande geneesmiddelen.