De optimale behandelstrategie bij jicht: ‘treat-to-target’ of symptoomgericht?
Moet de behandeling van jicht gericht zijn op het bereiken van specifieke urinezuurwaarden of volstaat het om alleen symptomen te behandelen? Internationaal liepen de opvattingen hierover flink uiteen. In de GO TEST Overture-studie zijn beide benaderingen rechtstreeks met elkaar vergeleken, zegt onderzoeker Anusha Moses, die deze studie uitvoerde in het kader van haar promotietraject aan de Universiteit Twente.
Jicht is een vrij unieke ziekte binnen de reumatologie, vertelt Moses. “Jicht kent namelijk een meetbare pathogene ‘aanjager’: verhoogde urinezuurconcentratie in het serum. Wanneer de urinezuurwaarden in het serum boven een bepaalde drempel komen, worden er natriumuraatkristallen gevormd. Deze kristallen zetten zich af in weefsels en gewrichten, wat via activering van het inflammasoom (een eiwitcomplex in afweercellen) kan zorgen voor ontstekingen en pijnlijke jichtaanvallen.” Bij aanhoudende hyperurikemie kan jicht leiden tot subcutane tofi en gewrichtsschade. De basis van de behandeling bestaat uit het verlagen van de urinezuurwaarden tot onder een zekere drempelwaarde, zodat de natriumuraatkristallen kunnen oplossen. Moses: “Maar internationaal bestaat er discussie over de optimale behandelstrategie.”
“Artsen werden geconfronteerd met twee concurrerende behandelfilosofieën”
Onderzoeker Anusha Moses
Concurrerende behandelfilosofieën
Moses legt uit dat de richt
Aanmelden
Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.
Ik heb al een DOQ account
Lees meer over: