DOQ

‘Denk bij problemen van ggz-aard ook aan de omgeving’

De last van mantelzorgers van mensen met psychische kwetsbaarheid is heel erg ongezien en onbenoemd, meent huisarts Henri Spaan. In zijn praktijk in Sliedrecht is een pilot uitgevoerd waarbij deze mantelzorgers actief informatie en zo nodig ondersteuning krijgen aangeboden. Deze samenwerking van het mantelzorgpunt van de gemeente, de huisarts en de POH-GGZ, zorgt vooral voor meer bewustwording van de belasting van mensen in de omgeving van de ggz-patiënt.

De pilot is in 2023 uitgevoerd. Inmiddels staat vast dat het project uitgebreid wordt naar andere huisartspraktijken in de regio, zegt Henri Spaan, huisarts in Sliedrecht. “In een tussenevaluatie gaven de mantelzorgers aan dat ze daadwerkelijk geholpen zijn met gesprekken met de mantelzorgconsulent en de concrete hulp die ze daarna kregen aangeboden. Ook mantelzorgers die (nog) geen hulp nodig hadden, vonden het prettig dat de mogelijkheid om ondersteuning te krijgen bestaat.”

“Mantelzorgers melden zich pas bij de huisarts als zich klachten ontwikkelen”

Huisarts Henri Spaan

Ongezien en onbenoemd

Henri Spaan wil meer aandacht voor de last van mantelzorgers van mensen met psychische kwetsbaarheid. “Bij mantelzorgers van somatische patiënten is de tijd en aandacht meer afgebakend met bijvoorbeeld de wondzorg en specialistenbezoek. Zorg voor iemand met een psychische aandoening interfereert met het eigen leven vanaf het moment dat de patiënt uit bed komt.” POH-GGZ Clarien van der Wilt geeft aan dat deze groep mantelzorgers na mensen die een pati

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »