DOQ

‘Dit model maakt het makkelijker doelmatige keuzes te maken’

Het aantal behandelopties bij multiple sclerose (MS) is de laatste jaren toegenomen, maar daarmee ook de vraag wat de meest doelmatige keuze is. Neuroloog Joost Smolders van het Erasmus MC besloot daar samen met gezondheidseconomen onderzoek naar te doen.

Ze verbeteren de mobiliteit en daarmee ook het functioneren, de arbeidsproductiviteit en de kwaliteit van leven: de sfingosine-1 fosfaat receptor (S1PR) modulatoren voor MS zijn effectieve behandelingen voor MS. “Maar er zit ook een stevig prijskaartje aan”, schetst neuroloog Joost Smolders, die naast zijn klinische werk ook universitair hoofddocent is in Rotterdam en hoofd van het MS onderzoeks- en behandelcentrum ErasMS. “Medicatiekosten zijn de grootste kostenpost bij MS. Nu de zorgkosten steeds verder stijgen en de toegang tot zorg onder druk staat, vind ik dat de maatschappij van onze beroepsgroep mag verwachten dat wij zelf kijken hoe we dure geneesmiddelen zo doelmatig mogelijk kunnen inzetten.”

“We hebben gekeken naar de netto-gezondheidswinst bij mensen met MS”

Neuroloog Joost Smolders

Appels met appels

Samen met collega-neurologen Beatrijs Wokke en Ide Smets, en gezondheidseconomen Matthijs Versteegh en Simone Huygens, ontwikkelde Smolders een computermodel om drie veel gebruikte MS-behandelingen met hetzelfde indicatiegebied met elkaar te vergelijken: fingolimod, ozanimod en ponesimod. “We hebben gekeken naar de netto-gezondheidswinst bij mensen met MS”, vertelt Smolders. “In het model hebben we daarvoor verschillende parameters opgenomen. Denk aan gezondheidsuitkomsten als het aantal levensjaren in goede kwaliteit (QALY’s) en hoe deze samenhangen met MS-aanvallen of achteruitgang in functioneren. Een aanval of achteruitgang gaat ook gepaard met kosten. Daarnaast hebben we gekeken naar de kosten en effectiviteit van de verschillende middelen op basis van de lijstprijzen zoals in het Farmacotherapeutisch Kompas.”

Veel variabelen

Er zijn kanttekeningen: het model gaat uit van gemiddelde patiënten met MS en baseert de bevindingen op berekeningen. Smolders: “Het is niet mogelijk om de kosteneffectiviteit na te gaan in klinische trials, maar dit model benadert de realiteit zo dicht mogelijk. Zo vergelijkt het computermodel de kosten en baten van verschillende middelen, in plaats van levenslang gebruik van één middel. Ook houdt het rekening met veel variabelen, zoals terugval, invaliditeit en verlies van arbeidsinkomsten. In vervolgonderzoek willen we nu kijken of het mogelijk is om de uitspraken verder te verfijnen. Vergelijkbare modellen worden inmiddels ook al gebruikt voor andere specialismen en behandelindicaties.”

“Dit geneesmiddel bespaart maar liefst 50.000 euro per patiënt”

Wie van de drie

Het computermodel komt, op basis van netwerkmeta-analyses en door behandelsequenties met elkaar te vergelijken, namelijk tot een overduidelijke uitkomst. “Als we alle parameters samenbrengen, wordt het middel ponesimod geschat als de meest kosteneffectieve keuze van de drie. Dat bespaart maar liefst 50.000 euro per patiënt. Als je alle patiënten met MS behandelt met ponesimod – ervan uitgaand dat je in de behandeling uitkomt op de keuze voor een S1PR-modulator – dan bespaart dat enorm veel geld voor de maatschappij. Daarvan zijn we ons nog niet altijd bewust, maar met dat geld kan ook een buslijn in Noordoost-Groningen blijven rijden, kunnen de dijken worden verhoogd of kan de bibliotheek openblijven.”

“Je zou als intern beleid kunnen afspreken dat je begint met de meest kosteneffectieve optie”

Kosteneffectief kiezen

Joost Smolders is blij dat de uitkomsten tot verandering kunnen leiden bij behandelaren. “De Nederlandse Vereniging voor Neurologie (NVN) is voornemens om het model op te nemen in de nieuwe multidisciplinaire richtlijn voor MS van de Federatie Medisch Specialisten (FMS), met de aanbeveling om ponesimod te overwegen als eerste keuze voor een S1PR-modulator. Natuurlijk maakt de behandelaar in de praktijk de keuze voor een medicijn op basis van het gesprek met de individuele patiënt en factoren zoals de ziekteactiviteit, comorbiditeit en de lab- en MRI-waarden. Maar je zou als intern beleid kunnen afspreken dat wanneer je kiest voor een S1PR-modulator, je begint met de meest kosteneffectieve optie. Zo maken we goede MS-zorg uiteindelijk voor meer mensen beschikbaar.”

Referentie:

1. Corsten CEA, Huygens SA, Versteegh MM, et al. Benefits of sphingosine-1-phosphate receptor modulators in relapsing MS estimated with a treatment sequence model. Mult Scler Relat Disord. 2023 Oct 22; 80:105100.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Tegenwicht bieden zonder te schreeuwen

Veel adviezen over keel, neus en oren worden al generaties lang doorgegeven, vaak zonder dat ze kloppen. KNO-arts Veronique van den Heuvel maakt korte uitlegvideo’s op social media. Niet om met het vingertje te wijzen, maar om houvast te bieden bij alledaagse klachten.

Casus: vrouw met pijn bij vrijen na de overgang

Een 52-jarige, postmenopauzale vrouw ervaart sinds anderhalf jaar pijn bij het vrijen. Ook heeft ze afnemende seksuele verlangens, wat leidt tot spanningen in de relatie met haar man. Ze heeft nog steeds behoefte aan intimiteit. Wat is uw beleid?

Het vak is prachtig, de randvoorwaarden knellen

De bevlogenheid onder artsen is groot, blijkt uit de Loopbaanmonitor Medisch Specialisten 2024. Tegelijkertijd neemt de ontevredenheid over werkdruk toe. Volgens Kirsten Dabekaussen, voorzitter van De Jonge Specialist, is dat geen tegenstelling, maar een spanningsveld.

Tactvol medicatieadvies geven bij laag­geletterdheid

Moeite met lezen en schrijven leidt geregeld tot verkeerd medicijngebruik, zegt Laura Vlijmincx. Met extra uitleg en eenvoudiger etiketteksten probeert zij dit probleem in de apotheek te verkleinen. “Er heerst een taboe op, dus mensen melden het niet spontaan.”

Jeugdige en brede denktank werkt aan oplossingen voor de zorg

In de Denktank Gezond Verstand werken studenten uit verschillende studierichtingen samen aan oplossingen voor vraagstukken van ziekenhuizen. “Zij leren zo wat nodig is om samen verandering in gang te zetten”, vertelt initiatiefnemer Daantje Gratama.

Farmacogenetica kan bijwerkingen en therapiefalen voorkomen

Onverklaarbare bijwerkingen of het uitblijven van een effect zijn voor apotheker Peter Mourad redenen om farmacogenetisch onderzoek te doen. “Door tijdig rekening te houden met iemand genetische profiel, kan veel onnodige schade worden voorkomen.”

Casus: oudere man met algehele malaise

Een 84-jarige man presenteert zich op de spoedeisende hulp met sinds een week algehele malaise. Daarbij heeft patiënt zeurende pijn in de linkerflank, met uitstraling naar de rug, en last van polyurie. Wat is uw diagnose?

Zorgen voor en over AI bij zorgverleners

De beloftes van AI in de gezondheidszorg zijn groot. Maar AI kent ook nadelen en potentiële gevaren. Met haar theaterstuk ‘Zorgen voor AI’ wil Roanne van Voorst de discussie hierover stimuleren op de werkvloer. “In de praktijk valt de bespaarde tijd meestal tegen.”

Gelijke behandeling betekent niet altijd hetzelfde behandelen

Kinderarts Charlie Obihara schreef samen met zijn vrouw, psycholoog Dorian Maarse, het boek ‘Naar een inclusieve opleiding in de zorg’. “Als de opleiding niet meebeweegt met een steeds diverser wordende samenleving, loop je het risico dat je zorg tekortschiet.”

Aanvrager echo doet vaak geen lichamelijk onderzoek

In meer dan de helft van de gevallen hebben aanvragers van echografie vooraf geen lichamelijk onderzoek verricht. Andreea Pavel: “Wanneer het beschreven lichamelijk onderzoek bij meerdere polibezoeken identiek is, vraag je je af of het wel écht heeft plaatsgevonden.”


Lees ook: Adjuvante immuun-checkpoint­remmers onder de loep

Naar dit artikel »