DOQ

Dr. Sarah Caers over Mohs’ chirurgie: ‘Huidkanker op een en dezelfde dag volledig verwijderen’

Met Mohs’ chirurgie snijdt de dermatoloog huidkanker weg, waarna de patiënt ter plekke kan afwachten of het afdoende is of dat deze onmiddellijk wéér onder het mes moet. Soms zelfs een aantal sessies achter elkaar. Het Amphia Ziekenhuis heeft inmiddels vijf jaar ervaring met Mohs’ chirurgie. “Ooit was een patiënt zó blij dat hij ‘schoon’ was, dat hij een chanson zong voor ons hele Mohs’-team.”

Met Mohs’-chirurgie weet de patiënt meestal dezelfde dag al of zijn huidkanker eruit is. Deze techniek bespaart de patiënt de spanning van een week of langer moeten afwachten voordat duidelijk is of het carcinoom volledig verwijderd is. 

Snijrondes
“Wij zijn vijf jaar geleden begonnen met Mohs’ micrografische chirurgie – kortweg Mohs’-chirurgie – voor mensen met een basaal- of plaveiselcelcarcinoom in het gezicht”, vertelt dermatoloog dr. Sarah Caers van het Amphia Ziekenhuis in Breda. “Op zichtbare plekken, zeker in het gezicht, willen we patiënten zó opereren dat het resultaat zo mooi mogelijk is. Het principe van Mohs-chirurgie: huidkanker volledig verwijderen zonder onnodig gezond weefsel te moeten opofferen. Daarbij ga je secuur en in stapjes te werk. We halen zo weinig mogelijk weefsel weg en beoordelen daarna of de snijranden schoon zijn. Zo werk je in fases toe naar het eindresultaat”, zegt ze. “Soms is na de eerste ingreep de huidkanker verdwenen, maar de gemiddelde patiënt moet twee keer een snijronde ondergaan.

Zenuwen op de proef stellen
Afdeling dermatologie ziet de patiënten eerst op de poliklinie

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »