DOQ

Dr. Ter Heine: ‘We willen dat alleen die patiënten pembrolizumab krijgen die er echt baat bij hebben’

Een mogelijke kostenbesparing én deze besparing gebruiken voor verbetering van de behandeling, dat is de insteek van onderzoek dat ziekenhuisapotheker dr. Rob ter Heine, samen met longartsen dr. Berber Piet en prof. Michel van den Heuvel, van het Nijmeegse Radboudumc de komende jaren gaat doen naar pembrolizumab – een zeer duur geneesmiddel – als therapie bij longkanker. 

“De nuance bij dit onderzoek is erg belangrijk”, zo begint ziekenhuisapotheker dr. Rob ter Heine zijn toelichting op het onderzoek dat hij gaat doen. “We willen patiënten niet lastig vallen met de discussie over kostenbesparing. Of de dosering van pembrolizumab daadwerkelijk met een kwart omlaag kan, zoals media berichten, gaan we dus zorgvuldig uitzoeken.” Feit is dat de behandeling van longkanker met pembrolizumab in Nederland jaarlijks zo’n 200 miljoen euro kost. Als de dosering definitief omlaag zou kunnen, levert dat forse winst op. 

Ziekenhuisapotheker dr. Rob ter Heine

Effectief bij wie

Maar eerst moet de wetenschap spreken. Daarom heeft Ter Heine samen met longartsen in het Radboudumc – Michel van den Heuvel en Berber Piet – twee studies op het programma gezet voor de komende jaren. “We krijgen hieraan een hele kluif”, zegt hij. “Als eerste willen we uitzoeken of een dosering van 150 mg pembrolizumab even goed werkt tegen longkanker als een dosering van 200 mg per dag. Ook gaan we onderzoeken hoe we kunnen voorspellen bij welke patiënten pembrolizumab effectief zal zijn. Gebleken is namelijk dat minder dan de helft van de patiënten die nu pembrolizumab krijgt, baat heeft bij dit middel.”

“Gebleken is dat minder dan de helft van de patiënten die nu pembrolizumab krijgt, baat heeft bij dit middel”

Checkpoint

Pembrolizumab is een zogeheten checkpointremmer. Het afweersysteem is ingericht om kankercellen op te ruimen, maar sommige kankercellen remmen dit proces.  Via een slim mechanisme – upregulatie van tumorligand PD-L1 – kunnen tumoren aangrijpen op de PD-1-receptor van T-cellen van het immuunsysteem. Pembrolizumab hecht aan de PD-1-receptoren op de T-cellen, waardoor de tumoreiwitten de afweerreactie niet meer kunnen afremmen. Er ontstaat dan juist een brede immuunrespons tegen de tumoren. 

Vaste dosering

In de loop der jaren zijn er twee verschillende doseringen van pembrolizumab bij de behandeling van longkanker onderzocht. Ter Heine legt uit hoe dit zit. “Pembrolizumab, een uitvinding van Organon, destijds door MSD overgekocht, was geregistreerd in een dosering van 2 mg/kg lichaamsgewicht. Dit was een effectieve dosering, die neerkomt op 150 mg per patiënt omdat 75 kg gold als gemiddeld gewicht in doseringsstudies”, legt Ter Heine uit. “De fabrikant maakte toen aannemelijk dat een hogere dosis niet effectiever is. Uit later onderzoek bleek dat de blootstelling in het bloed maar zeer beperkt afhankelijk is van het lichaamsgewicht. Een vaste dosis – iedereen dezelfde hoeveelheid milligrammen – leidt daarmee niet tot onder- of overdoseringen. De fabrikant heeft toen na de fase-III-studies voor eerstelijnsbehandeling een vaste dosering op de markt gebracht: 200 mg. Wel iets hoger dus dan de 150 mg die uitgangspunt was bij de oorspronkelijke registratie.”  

“Besparingen worden deels benut om te achterhalen welke biomarkers voorspellen of een longkankerpatiënt respons zal krijgen op pembrolizumab” 

DEDICATION-1-trial

Nu gebeurt het dat longkankerpatiënten niet in elk behandelcentrum dezelfde dosering krijgen, zegt Ter Heine. “In het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam geven ze bijvoorbeeld 150 mg, gebaseerd op de oorspronkelijke registratie, hier in Nijmegen is 200 mg de standaard. Wij willen gaan uitzoeken in een studie met ongeveer 800 longkankerpatiënten of 150 mg inderdaad even goed werkt als 200 mg, een zogenoemde ‘non-inferiority-trial’. De resultaten van deze studie, onder de noemer DEDICATION-1, hopen we over drie jaar te hebben. Het wordt een hele kluif om het onderzoek op te zetten en in te passen in de dagelijkse praktijk. Is er extra personeel nodig? Hoe zorgen we dat patiënten en behandelaars zo weinig mogelijk last hebben van het onderzoek? Vijftien tot twintig behandelcentra gaan meedoen aan ons onderzoek.” 

Biomarkers

Als uit de DEDICATION-1-trial blijkt dat de dosering van 150 mg inderdaad niet minder effectief is dan 200 mg, dan gaan Ter Heine en zijn collega’s uitzoeken hoe die besparingen kunnen worden benut om pembrolizumab gerichter in te zetten. “Op jaarbasis verwachten we tientallen miljoenen euro’s te kunnen besparen. Deze besparingen worden deels teruggegeven aan de maatschappij en deels benut om te achterhalen met welke biomarkers we kunnen voorspellen of een longkankerpatiënt een respons zal krijgen op pembrolizumab. We weten dat dit bij minder dan 50 procent van de longkankerpatiënten het geval is. De anderen krijgen het middel dus voor niets, maar ervaren daarvan mogelijk wel de bijwerkingen. We weten al dat de mate van PDL-1-expressie op tumoren voorspellend kan zijn voor de respons. Ook de samenstelling van de uitgeademde lucht is een voorspeller, of concentraties van eenvoudig te meten serumbiomarkers. Maar welke biomarkers of combinaties daarvan zijn nog meer voorspellend? Dit is ook het onderwerp van de DEDICATION-studie.” 

“Dat de zorgverzekeraars ook meedoen, komt vooral voort uit behoefte aan innovatie en verbetering van kosteneffectiviteit”

Zinnige zorg

Uniek bij deze onderzoeken is de samenstelling van de ondersteunende partijen, zegt Ter Heine. “Het onderzoek dat we vanuit de beroepsvereniging van longartsen (NVALT) gaan uitvoeren en coördineren vanuit het Radboudumc, wordt ondersteund door patiëntenvereniging Longkanker Nederland, de vereniging van ziekenhuisapothekers (NVZA), de Nederlandse Vereniging voor Medische Oncologie (NVMO) en door zorgverzekeraars. Meestal zie je dat dit soort projecten wordt geïnitieerd vanuit organisaties als ZonMw of de farmaceutische industrie. Dat de zorgverzekeraars ook meedoen, komt vooral voort uit behoefte aan innovatie en verbetering van kosteneffectiviteit. Dit sluit aan op het programma ‘Zinnige Zorg’ van Zorginstituut Nederland. Je kunt kosteneffectiviteit verbeteren door óf de kosten te verlagen óf de effectiviteit te verhogen. Ons onderzoek is op beide aspecten gericht. We willen dat patiënten geen onnodig hoge doses krijgen en dat alleen die patiënten pembrolizumab krijgen die er echt baat bij hebben.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”

Flexibilisering is geen luxe, maar een voorwaarde

Steeds meer aios werken parttime, maar toch blijft 0,8 fte vaak de norm. Lara Teheux ziet hoe dat schuurt en pleit voor een fundamenteel ander gesprek over wat goed opleiden eigenlijk is. “We verliezen mensen omdat de werkomgeving als te weinig flexibel wordt ervaren.”

Casus: man met een laesie op het scheenbeen

Een 72-jarige man komt voor een beoordeling van meerdere plekjes op het lichaam. Een laesie op het rechter scheenbeen valt op. Volgens de man is deze donkerder geworden, maar verder heeft hij er geen klachten aan. Wat is uw diagnose?

Casus: man met anurie sinds enkele dagen

Een 58-jarige man bezoekt de SEH vanwege flankpijn beiderzijds en anurie sinds enkele dagen. Hij heeft geen koorts of mictieklachten. Echografie van de nieren toont bilaterale hydronefrose. Wat is uw diagnose?

De grenzen van goedbedoelde zorg

In de zorg mikken we hoog. We streven naar perfectie, in hoe we naar gezondheid kijken en hoe we zorg organiseren. Volgens uroloog Stefan Haensel wringt het juist daar. “Door te accepteren dat 90% van perfect genoeg kan zijn, laten we het idee los dat alles oplosbaar is.”

Onderwijs, onderzoek en zorgpraktijk bundelen de krachten

Hoe breng je innovatie écht op de werkvloer? Harmieke van Os-Medendorp en Marcelle Rittershaus-Kuijpers laten zien hoe leer- en innovatienetwerken studenten en zorgprofessionals samen laten werken aan praktische verbeteringen in de zorg.

Vul zneller ZN-formulieren in met app van jonge cardiologen

Administratieve rompslomp rond ZN-formulieren kan een stuk sneller, laat cardioloog Laurens Swart zien met de app zneller. Met enkele klikken zijn formulieren ingevuld en verzonden. “Het ZN-formulier is voor driekwart van de medicijnen een wassen neus.”

Hoe AI no-shows in het ziekenhuis terugdringt

Met AI kunnen patiënten worden herkend die hun afspraak dreigen te missen, laten Annabel Seffelaar en Siem Aarts zien. Zo kunnen zij tijdig herinnerd worden aan hun afspraak. “Elke week halen we er zeker zes of zeven patiënten uit die de afspraak totaal vergeten waren.”

Casus: vrouw die niet kan boeren

Een 23-jarige vrouw klaagt over een lang aanhoudend drukkend gevoel achter het sternum, met name na de maaltijd. Het lukt haar dan niet om te boeren. Braken zorgt meestal snel voor verlichting van de klachten. Wat is uw diagnose?