DOQ

Dr. Van Munster: ‘Regievoering bij multimorbiditeit verbetert zorg voor kwetsbare ouderen’

Er is een grote groep artsen die zich al bezighoudt met behandelingen op maat bij kwetsbare ouderen, maar om het te laten slagen is het nodig dat àlle artsen meedoen, vindt internist-geriater dr. Barbara van Munster. Zij pleit onder andere voor screening op kwetsbaarheden en functionele beperkingen, zodat specialisten ook andere factoren mee kunnen nemen in hun behandeladvies. Ook is het volgens haar belangrijk dat de samenwerking tussen specialisten verbeterd wordt in de zorg voor oudere patiënten met meerdere aandoeningen, bijvoorbeeld door regievoering.

Van Munster is per oktober 2019 vanuit het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) benoemd tot hoogleraar interne geneeskunde, in het bijzonder geriatrie. Hiervoor was ze werkzaam bij Gelre ziekenhuizen. In één jaar tijd zijn er, inclusief Van Munster, drie hoogleraren ouderengeneeskunde benoemd, vertelt ze. Dat stemt haar hoopvol, maar desondanks is het verbeteren van de ouderenzorg een actie voor de lange adem. “Ik hoop dat aan het eind van mijn carrière een grote stap gezet is”, stelt ze serieus. En dan met een lach: “Je hebt wel een beetje ambitie nodig om hieraan te beginnen.”

Internist-Geriater dr. Barbara van Munster

Beter aansluiten

Haar belangrijkste drijfveer is om de kwaliteit van zorg bij complexe multidisciplinaire zorg voor kwetsbare ouderen met multimorbiditeit te verbeteren. “Dat komt vooral voort uit wat ik zie in de praktijk. Deze groep ouderen valt regelmatig tussen wal en schip. Ze hebben vaak meerdere problemen tegelijkertijd en passen niet in de standaard protocollen. Ouderen worden doorgaans geëxcludeerd van medische studies, of soms gaat het in studies alleen om vitale ouderen. In de praktijk is het juist de groep ouderen met meerdere aandoeningen die we zorg verlenen. Die zorg kan nog een heel stuk beter aansluiten op de behoeftes en wensen van deze ouderen.”

“Ouderen zitten soms bij vijf verschillende artsen in een week. Al die instructies en afspraken moeten ze zelf maar zien te integreren in hun leven”

Conflicterende richtlijnen

Het is logisch dat onderzoekers zich vaak richten op gezonde ouderen, meent Van Munster, of als het om een specifieke aandoening gaat op ouderen met alleen die aandoening. Maar omdat ouderen met multimorbiditeit niet in studies worden meegenomen, zijn de behandelingen nooit op hen getest “De zorg is nu ziektegericht, met aparte artsen per probleem. Ouderen zitten zo soms bij vijf verschillende artsen in een week. Al die gezichten, instructies en afspraken moeten ze zelf maar zien te integreren in hun leven.” Bovendien weten artsen soms niet wat ze moeten doen bij een patiënt met multimorbiditeit, omdat ze per aandoening een richtlijn volgen. “Er is bijvoorbeeld een richtlijn over wat te doen bij hartfalen. Maar wellicht krijgt iemand van die medicatie extra klachten omdat er ook nog een andere aandoening speelt, of neemt iemand de medicijnen niet vanwege geheugenproblemen. Dan werkt de aanpak per aandoening niet.”

Tijd- en geldbesparende regievoering

Volgens Van Munster is het daarom nodig om meer in zorgteams te werken en één van de specialisten uit dat team als regievoerder te benoemen. “In principe is de huisarts regievoerder, maar als de zorg zich vooral in het ziekenhuis afspeelt, kan een specialist daarnaast regievoerder zijn voor die tweedelijnszorg. Die kan dan zorgen voor één behandelplan, zodat er niet meer voor alles een aparte afspraak moet worden gemaakt. In de meeste ziekenhuizen kunnen artsen in elkaars dossiers, maar als je maar tien minuten per patiënt hebt, kun je niet op alle complexiteiten ingaan. Meer tijd per patiënt is nodig, maar momenteel vormen geld en personeelstekort nog een barrière. Daarom willen we dit landelijk aanpakken en eerst met onderzoek aantonen dat je met regievoering tijd en geld bespaart.”

Haalbaarheid aanpak per patiënt

Hiervoor zijn patiënten geïnterviewd over hoe de zorg er volgens hen uit moet zien. “Ouderen erbij betrekken, is heel belangrijk”, zegt Van Munster. “We werken ook samen met hen in een denktank.” In Gelre ziekenhuizen wordt naar aanleiding van de interviews een aanpak per patiënt opgesteld. “We hopen dat bij zo’n honderd patiënten te kunnen doen, wat een eerste inventarisatie is voor de haalbaarheid. Daarna willen we deze aanpak nog testen in een grotere groep.”

“Het is belangrijk dat je als arts ook andere aandoeningen en beperkingen bij ouderen herkent. Want ze hebben ook effect op jouw behandeling”

Alert op multimorbiditeit

Een belangrijk speerpunt is daarnaast bewustzijn creëren bij andere specialisten hoe zij ook andere aandoeningen en beperkingen die bij ouderen voorkomen kunnen herkennen. “Want het heeft ook effect op jouw behandeling”, zegt Van Munster. “Deze brede blik zit nu al meer in de artsenopleidingen dan een aantal jaar geleden, dat is belangrijk.” Hier hoort volgens haar ook bij dat er gekeken wordt hoe ouderen voor een ingreep in een betere conditie kunnen worden gebracht. “Daarmee kan je de uitkomsten van behandeling verbeteren. Je wil de patiënt beter maken als dat nog mogelijk is. Dat lukt beter als je het totaalplaatje weet.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: jonge patiënt met heftige oorpijn

De 9-jarige patiënt voor u heeft de hele nacht heftige oorpijn gehad rechts. Zijn gehoor is beiderzijds goed en hij heeft geen koorts. Hij is een weinig snotterig. Wat is uw diagnose?

In Search of Stories brengt levens­verhalen tot leven

Het onderzoeksproject ‘In Search of Stories’, geleid door oncoloog Hanneke van Laarhoven, brengt verhalen van ongeneeslijk zieke patiënten tot leven. “De analyse van deze verhalen biedt inzichten die met traditionele methoden vaak over het hoofd worden gezien.”

‘Het preferentiebeleid gaat binnen nu en vier jaar op de schop’

Het preferentiebeleid is volledig doorgeslagen en moet hoognodig op de schop, vindt Aad de Groot, directeur van Zorgverzekeraar DSW. “Het is lastig te berekenen, maar we vermoeden wel dat door de lage prijzen juist andere kosten kunnen toenemen.”

‘Dokters voelen zelf de paradox van samen beslissen in de spreek­kamer’

Samen beslissen kan patiënten tijdelijk veel stress en onzekerheid bezorgen, blijkt uit onderzoek van Inge Henselmans. “Wij staan helemaal achter de beweging van samen beslissen, maar vonden dat er ook oog moest zijn voor de negatieve aspecten ervan.”

‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Nicolaas Sperna Weiland geeft inzicht in de duurzaamheid van lachgas. “Ik denk persoonlijk dat er ook andere pijnstilling voorhanden is om kortdurend comfort te geven. Vaak met betere pijnstillende effecten en minder nadelige milieueffecten.”

Stop met jezelf onder­mijnen: vijf stappen tegen het imposter syndroom

Bang om door de mand te vallen, prestatiegericht, conflictvermijdend? Veel jonge artsen hebben last van het imposter syndroom. Moniek de Boer geeft praktische tips. “Het ontwikkelen van een gezonde werk-privé balans en het accepteren van kwetsbaarheid is cruciaal.”

Casus: patiënt met huidkleurige papel op de rug

Een 54-jarige vrouw meldt zich bij de huisarts met een huidkleurige papel op de rug. Mevrouw heeft in haar voorgeschiedenis een basaalcelcarcinoom (BCC) gehad van het gelaat. In haar familie komt geen huidkanker voor. Wat is uw diagnose?

Waarom moet ik als arts aandacht hebben voor lhbtiq+?

Zichtbaarheid en veiligheid zijn belangrijk bij het omgaan met lhbtiq+-ers in de zorg, pleit longarts Karin Pool. Ze geeft praktische tips voor zorgverleners en zorginstellingen. “Met kleine aanpassingen, bijvoorbeeld in taalgebruik, maak je al een groot verschil.”

De overgang: hormoon­therapie helpt, maar is geen wonder­middel

Gynaecoloog Dorenda van Dijken promoot hormoontherapie bij overgangsklachten, maar noemt het geen wondermiddel voor de gezondheid op langere termijn. “We kunnen als artsen zeggen dat je de overgang moet omarmen, maar ik vind dat elke vrouw dat zelf bepaalt.”

Casus: man met opgezette en verkleurde gewrichten en zwelling linkeroor

Een 52-jarige man klaagt over pijnlijke en stijve handen. De gewrichten van beide handen en vingers zijn opgezet en blauw-paars verkleurd. Verder heeft hij klachten van moeheid en malaise. Hij heeft geen koorts. Wat is uw diagnose?


0
Laat een reactie achterx