DOQ

Echo erbij en prikken maar

Het fenomeen ‘lastig te prikken’ kan tot het verleden behoren, betoogt anesthesiemedewerker en tevens Vascular Access Specialist Marije Hoekendijk. Zij schreef een handboek over het plaatsen van intraveneuze katheters, omdat ze vindt dat elke patiënt probleemloos een infuus moet kunnen krijgen.

Marije Hoekendijk van het UMC Utrecht wilde het wel van de daken schreeuwen: leer als zorgverlener om met behulp van een echo een infuus te prikken. In plaats van te schreeuwen is ze gaan schrijven. Dat leidde tot het ‘Handboek Vascular Access’ met als ondertitel ‘Toepassing van echografie in kathetermanagement’. Een handboek voor artsen en verpleegkundigen.

“Voor de patiënt is het een superbelangrijk moment, voor zorgverleners is het iets dat ze even gauw moeten doen”

Anesthesiemedewerker en Vascular Access Specialist Marije Hoekendijk

Superbelangrijk moment

Waar komt de gedrevenheid vandaan om een compleet handboek te schrijven over het onderwerp infuus prikken? “Omdat we in Nederland achterblijven vergeleken met andere landen”, stelt Hoekendijk. “80 tot 90% van de patiënten in het ziekenhuis krijgt tegenwoordig een infuus, een intraveneus katheter, voor kortere of langere tijd. Maar het plaatsen daarvan gaat lang niet altijd goed.”

Infuus prikken verdient juist alle aandacht volgens de anesthesiemedewerker. Het is een van die zorghandelingen die een patiënt totaal anders beleeft dan degene die prikt. “Voor de patiënt is het een superbelangrijk moment, voor zorgverleners is het iets dat ze even gauw moeten doen.” Als het prikken moeilijk gaat is het een uitkomst om onder geleide van een echo het gewenste intraveneuze katheter te plaatsen, vindt Hoekendijk. “Wij ontvangen hier in Utrecht patiënten uit alle hoeken van het land omdat wij een goed Vascular Access Team hebben. Het gaat dan bijvoorbeeld om patiënten die heel obees zijn, chemotherapie krijgen of rollende aderen hebben.”

“Ik ben me veel bewuster geworden van het risico op infecties bij normale infusen”

Nieuwe inzichten

Het handboek richt zich op alle zorgverleners en behandelt ook de basis. Hoekendijk: “Wat is een echoapparaat, hoe interpreteer je het beeld en hoe vind je een geschikt bloedvat? Ook krijgen de verschillende soorten intraveneuze katheters aandacht, van gewone infusen tot een midline in de bovenarm en een Peripheral insterted central catheter. We bespreken de voordelen, de nadelen en de manieren van plaatsen.’

Hoewel Hoekendijk als lid van het Vascular Access Team van het UMC Utrecht zeer ervaren is, heeft het schrijven van het boek haar ook nieuwe inzichten gegeven. “Na het bestuderen van de literatuur ben ik me veel bewuster geworden van het risico op infecties bij normale infusen. We brengen toch iets vreemds in iemands ader. We moeten ons ervan bewust blijven dat hygiëne belangrijk is, dat je bijvoorbeeld geen katheter plaatst met handschoenen aan waarmee je al iets anders hebt gedaan.”  

“Je kunt het leren door te oefenen met prikken in een gelpad”

Trucje

Hoewel een handboek van 176 pagina’s anders doet vermoeden, is het volgens de schrijfster  niet moeilijk om met een echo een infuus te prikken. Ze noemt het zelfs laconiek ‘een trucje’. Een trucje dat je wel goed moet oefenen. Daarom komt bij het handboek ook een onlineversie met instructievideo’s. “Natuurlijk moeten zorgverleners ervaring kunnen opdoen. Werken met een echo is echt even anders en vraagt wat van je hand-oogcoördinatie. Je kunt het leren door te oefenen met prikken in een gelpad waarin je dan een buisje aanbrengt.”  

Om mogelijke critici vast voor te zijn: echogeleid prikken hoeft volgens Hoekendijk helemaal niet duurder uit te pakken. “Ik vraag me af of het uiteindelijk duurder is”, zegt ze. “Als twee verpleegkundigen geprobeerd hebben te prikken zonder succes dan moet er een arts bij komen of een anesthesist. Dat betekent extra arbeidsuren en extra materiaalkosten. Dan kan direct echogeleid prikken goedkoper zijn.”

Bundelen van krachten

Hoekendijk pleit er in haar handboek ook voor dat elk ziekenhuis een eigen Vascular Access Team opricht. Daar kunnen patiënten dan terecht bij wie het plaatsen van een intraveneuze katheter bewezen moeilijk gaat. Waarom zo’n team met verpleegkundigen en artsen en waarom ook een eigen polispreekuur? “Je wordt als zorgverlener beter naarmate je een handeling vaker doet. Binnen teams kun je ook leren van elkaars expertise, discipline overstijgend. Het bundelen van de krachten is zinvol.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Tip patiënten de mediterrane leef­stijl’

Volgens cardioloog Annemieke Jansen gaan gezond en lekker uitstekend samen in het mediterrane dieet. Samen met haar zus schrijft ze hierover kookboeken. “Schrijf patiënten de mediterrane leefstijl voor, er valt zoveel mee te winnen!”

Casus: patiënt uit een zonnig land met schilferende huidafwijking

Een 66-jarige man heeft sinds drie maanden een schilferende huidafwijking op het linker scheenbeen. De plek jeukt soms licht, is niet pijnlijk en heeft niet gebloed. Patiënt is opgegroeid in een zonnig land en is in het verleden vaak door de zon verbrand. Wat is uw diagnose?

‘Een cruiseschip is een prachtig model om infectie­ziekten te bestuderen’

Arts-microbioloog Jan Sinnige deed onderzoek op een schip met een buiktyfus-uitbraak en ontdekte daar wat de oorzaak was. Hij legt uit wat we kunnen leren over infectieziekten op cruiseschepen. “In de gesloten omgeving van een schip wordt zichtbaar wat op het vasteland vaak verborgen blijft.”

De top is niet het doel

Cardiothoracaal anesthesioloog Remco Berendsen vertelt over zijn passie voor hoogtegeneeskunde. De extreme omstandigheden op grote hoogte bieden volgens hem een uniek inzicht op het menselijk lichaam. Die ervaringen neemt hij ook mee naar de spreekkamer.

Bij evenementen­­zorg valt de traditionele hiërarchie weg

Lianne Scholten vertelt hoe medische zorg wordt georganiseerd op grote evenementen, van festivals tot hardloopwedstrijden. “Als op het Formule 1-circuit een coureur met 300 km/uur crasht, telt elke seconde.”

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”