Eerstelijns ABCP beter dan ACP en BCP bij niet-plaveiselcel-NSCLC

mm
Daniël Dresden
Redactioneel,
24 augustus 2020

Atezolizumab in combinatie met bevacizumab, carboplatine en paclitaxel-chemotherapie (ABCP) lijkt een aanvaardbaar en beheersbaar bijwerkingenprofiel te hebben in vergelijking met atezolizumab-carboplatine-paclitaxel (ACP) en bevacizumab-carboplatine-paclitaxel (BCP) bij de eerstelijnsbehandeling van patiënten met niet-plaveiselcel-niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC). De tolerantie voor de behandeling verschilde tussen de inductie- en onderhoudsfasen in de behandelgroepen van de IMpower150-studie.

Door het beschikbaar komen van immuuntherapie, onder andere PD-L1- en PD-1-remmers is het aantal behandelopties voor patiënten met gemetastaseerd NSCLC aanzienlijk uitgebreid. In de eerstelijns setting kunnen PD-1-remmers gegeven worden als monotherapie aan patiënten met een PD-L1-expressie van ≥ 1% en kunnen PD-L1- en PD-1-remmers gecombineerd worden met platinadoublet-chemotherapie met en zonder pemetrexed of bevacizumab. Omdat deze combinaties regelmatige gebruikt worden in de klinische praktijk, is een beter begrip van het bijwerkingenprofiel van de in deze combinaties gebruikte geneesmiddelen nodig. 

(bron foto iStock)

Atezolizumab, bevacizumab en combinatie daarvan

De PD-L1-remmer atezolizumab verbetert de algehele overleving (OS) in vergelijking docetaxel bij eerder behandelde NSCLC-patiënten, onafhankelijk van de PD-L1-expressie. Daarnaast verbeterde de kwaliteit van leven bij behandeling met atezolizumab versus docetaxel, zoals gevonden bij evaluatie van door de patiënt gerapporteerde uitkomstmaten (PRO’s).

De VEGF-remmer bevacizumab remt naast de angiogenese ook de VEGF-gemediee

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

, , ,
Deel dit artikel