Eerstelijns ABCP beter dan ACP en BCP bij niet-plaveiselcel-NSCLC

Atezolizumab in combinatie met bevacizumab, carboplatine en paclitaxel-chemotherapie (ABCP) lijkt een aanvaardbaar en beheersbaar bijwerkingenprofiel te hebben in vergelijking met atezolizumab-carboplatine-paclitaxel (ACP) en bevacizumab-carboplatine-paclitaxel (BCP) bij de eerstelijnsbehandeling van patiënten met niet-plaveiselcel-niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC). De tolerantie voor de behandeling verschilde tussen de inductie- en onderhoudsfasen in de behandelgroepen van de IMpower150-studie.

Door het beschikbaar komen van immuuntherapie, onder andere PD-L1- en PD-1-remmers is het aantal behandelopties voor patiënten met gemetastaseerd NSCLC aanzienlijk uitgebreid. In de eerstelijns setting kunnen PD-1-remmers gegeven worden als monotherapie aan patiënten met een PD-L1-expressie van ≥ 1% en kunnen PD-L1- en PD-1-remmers gecombineerd worden met platinadoublet-chemotherapie met en zonder pemetrexed of bevacizumab. Omdat deze combinaties regelmatige gebruikt worden in de klinische praktijk, is een beter begrip van het bijwerkingenprofiel van de in deze combinaties gebruikte geneesmiddelen nodig. 

Atezolizumab, bevacizumab en combinatie daarvan

De PD-L1-remmer atezolizumab verbetert de algehele overleving (OS) in vergelijking docetaxel bij eerder behandelde NSCLC-patiënten, onafhankelijk van de PD-L1-expressie. Daarnaast verbeterde de kwaliteit van leven bij behandeling met atezolizumab versus docetaxel, zoals gevonden bij evaluatie van door de patiënt gerapporteerde uitkomstmaten (PRO’s).

De VEGF-remmer bevacizumab remt naast de angiogenese ook de VEGF-gemedieerde immunosuppressie. Bevacizumab kan daarom de antitumoractiviteit van atezolizumab verhogen. 

ABCP resulteerde in een verbeterde progressievrije overleving (PFS) en OS in vergelijking met BCP (hazard ratio voor PFS 0,59 en voor OS 0,76). Deze combinatie is goedgekeurd in de Verenigde Staten, de Europese Unie en elders voor de eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerd niet-plaveiselcel NSCLC. Het algehele bijwerkingenprofiel van ABCP was in overeenstemming met dat van de individuele geneesmiddelen. Er werden geen nieuwe veiligheidssignalen waargenomen.

Veiligheid en PRO’s

In deze analyse zijn de veiligheid en PRO’s geëvalueerd bij toevoeging van atezolizumab aan chemotherapie met en zonder bevacizumab bij patiënten met niet-plaveiselcel NSCLC. Patiënten kregen willekeurig atezolizumab, carboplatine en paclitaxel (ACP), ABCP of BCP. Van de intention-to-treat-populatie die een of meer doses van een studiemedicatie kregen, waren de gegevens van 400 patiënten uit de ACP-groep, 393 patiënten uit de ABCP-groep en 394 patiënten uit de BCP-groep, wat betreft de veiligheid. 

Een groter percentage patiënten had graad 3/4 behandeling-gerelateerde AE’s gedurende de inductie- versus onderhoudsfase (tabel 1). 

Groepen	Inductie-fase	Onderhouds- fase	Ernstige AE’s tijdens inductie– fase	Ernstige AE’s tijdens onderhouds– fase
ACP	40,5%	8,2%	28,3%	20,0%
ABCP	48,6%	21,2%	28,5%	26,3%
BCP	44,7%	11,1%	26,4%	13,0%

De PRO’s geven een weerspiegeling de minimale therapeutische burden, zoals de gezondheid-gerelateerde kwaliteit van leven en symptomen. PRO’s, een secundair eindpunt, werden geëvalueerd met behulp van vragenlijsten van de EORTC naar de kwaliteit van leven: de EORTC QLQ-Core 30 en de EORTC QLQ-Lung Cancer 13. Op baseline voltooide > 88% van de patiënten de PRO-vragenlijsten. Dat percentage bleef ≥ 70% tijdens de meeste studiebezoeken. 

Geen slechtere gezondheidstoestand

De deelnemende patiënten rapporteerden gemiddeld geen klinisch relevante verslechtering van de algemene gezondheidstoestand of het lichamelijk functioneren tot aan de dertiende kuur. De patiënten in de verschillende groepen beoordeelden veel voorkomende symptomen bij behandeling met chemo- en immunotherapie op eenzelfde manier.

---

Reck M, Wehler T, Orlandi F, et al. Safety and Patient-Reported Outcomes of Atezolizumab Plus Chemotherapy With or Without Bevacizumab Versus Bevacizumab Plus Chemotherapy in Non-Small-Cell Lung Cancer. J Clin Oncol. 2020;38:2530-2542. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32459597/

Lees meer over: