Effectieve communicatie van artsen met ouderen en hun naasten

mm
redactie
Redactioneel,
27 mei 2021
Dielissen PW, Jagt E.J. van der, Timmerman A.A. Handboek effectieve communicatie in de huisartsenpraktijk. Houten: Prelum; 2016

Iedere arts weet zeker dat een oudere patiënt nooit alleen komt. De aanwezigheid van een naaste kan voor de patiënt een emotionele steun zijn, en voor de (huis)arts een informatiebron. Een driegesprek tussen patiënt, naaste en arts heeft een andere dynamiek dan een gesprek met een patiënt alleen. Hoe zorg je als (huis)arts dan voor goede communicatie? Auteur Bep Meeuwisse geeft praktische handvaten in het Handboek effectieve communicatie in de huisartsenpraktijk.

Iedere patiënt is deel van een gezins- of familiesysteem dat op de achtergrond een rol kan spelen bij de reden van komst van de oudere patiënt. Of op de voorgrond, wanneer een familielid meekomt naar het consult. Vaak is dat een mantelzorger die, door de complexe problematiek van de oudere, ook woordvoerder is. Het is goed om als (huis)arts rekening te houden met de volgende processen of factoren.4

Patiënt en naasten vormen een systeem

De patiënt en zijn naaste(n) vormen een systeem, meestal het gezin. Gezinsleden zijn gewend op een bepaalde manier met elkaar om te gaan en communiceren volgens in het verleden ontstane patronen. Er zijn ‘onzichtbare’ wetten en regels: bijvoorbeeld over wie wat beslist en waarover wel en niet gesproken wordt.2

Ziekte kan bestaande interactiepatronen in een gezin versterken of uitvergroten. Er kan door ziekte een specifiek interactiepatroon ontstaan. Dit kan zowel helpend als beperkend zijn voor de patiënt. Dat merkt de arts aan bijvoorbeeld dominantie, zwij

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

, ,
Deel dit artikel