Effectiviteit en veiligheid van psoriasismedicatie bij ouderen op een rijtje

Alleen de leeftijd zou geen beperkende factor mogen zijn bij de behandeling van psoriasis, zo is naar voren gekomen uit een systematische review van dermatologen uit Nijmegen en Maastricht, die onlangs in JAMA Dermatology verscheen. Het is dan ook belangrijk alert te zijn op comorbiditeit en gelijktijdig medicatiegebruik. Daarnaast moet de juiste dosering gekozen worden en moet regelmatig laboratorium- en klinische monitoring plaatsvinden.

Vanwege comorbiditeit, gelijktijdig medicatiegebruik en de daaruit voortvloeiende veiligheidsrisico’s kan het behandelen van ouderen met psoriasis uitdagend zijn. Weliswaar is veel onderzoek gedaan naar de effectiviteit en veiligheid van systemische psoriasismedicijnen in de algemene patiëntenpopulatie, maar dat geldt niet voor oudere patiënten.

Weinig bewijs en PASI75-percentages

In deze analyse zijn 31 unieke artikelen met opgeteld bijna 40.000 deelnemende patiënten opgenomen. Er blijkt weinig bewijs te zijn over de behandeling van oudere patiënten. Over het algemeen waren er per medicijn weinig gegevens beschikbaar. Bovendien was de kwaliteit van de gevonden studies naar conventionele systemische therapieën laag.

Aan het einde van de inductiefase (12-16 weken na het starten van de behandeling) was een PASI75 (vermindering van 75% in de Psoriasis Area and Severity Index) bereikt bij de volgende percentages patiënten van ≥ 65 jaar die een bepaald medicijn gebruikten:

• 49% van de 74 methotrexaat-gebruikers;
• 46-52,6% van de 178 ciclosporine-gebruikers;
• 27-47,8% van de 108 acitretine-gebruikers;
• 15,6-64% van de 256 etanercept-gebruikers;
• 66,7-93% van de 43 infliximab-gebruikers;
• 60,7-65% van de 100 adalimumab-gebruikers;
• 56,5% van de 46 ustekinumab-gebruikers; en
• 86,4% van de 67 secukinumab-gebruikers.

Samengenomen was bij 27-53% van de patiënten die conventionele systemische therapieën na de inductiefase een PASI75 bereikt, terwijl dit het geval was bij 16-93% van de patiënten die een biological gebruikten.

De effectiviteit van acitretine, etanercept, adalimumab en secukinumab leek niet gerelateerde te zijn aan de leeftijd. In studies naar andere systemische psoriasismedicijnen waren de leeftijdsgroepen niet onderling vergeleken.

Laboratoriumafwijkingen en infecties

De beperkte hoeveelheid veiligheidsgegevens suggereert dat oudere patiënten een grotere kans op laboratoriumafwijkingen en (milde) infecties hebben. Zo was een hogere leeftijd significant geassocieerd met een verslechtering van de nierfunctie bij ciclosporine-gebruikers en met lymfopenie bij gebruikers van fumaarzuuresters (hazard ratio 2,42; p < 0,001).

Infecties waren de meest frequent gemelde bijwerking bij patiënten van ≥ 65 jaar die een biological gebruikten. Daarbij werd geen significant verband met de leeftijd gevonden.

Meer bewijs voor groeiende patiëntengroep

Meer real-world bewijs en (sub)analyses van prospectieve cohortstudies naar de effectiviteit en veiligheid van systemische therapieën bij oudere psoriasispatiënten zijn van cruciaal belang voor het optimaliseren van gepersonaliseerde, effectieve en veilige behandeling in deze groeiende patiëntengroep.

Referentie:
van Winden MEC, van der Schoot LS, van de L’Isle Arias M, et al. Effectiveness and Safety of Systemic Therapy for Psoriasis in Older Adults: A Systematic Review. JAMA Dermatol. 2020 Aug 19. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32822455/

Lees meer over: