Geen overlevingsvoordeel door toevoeging van pegvor-hyaluronidase-alfa bij pancreaskanker

mm
Daniël Dresden
Redactioneel,
8 september 2020

Toevoeging van pegvor-hyaluronidase-alfa (PEGPH20) aan nab-paclitaxel/gemcitabine resulteerde wel in een hoger objectief responspercentage (ORR), maar niet in een overlevingsvoordeel bij patiënten met hyaluronaan-hoog gemetastaseerd ductaal pancreas-adenocarcinoom. Deze resultaten van de fase III HALO 109-301-studie ondersteunen om PEGPH20 bij gemetastaseerde ductaal pancreas-adenocarcinoom niet verder te ontwikkelen. 

Pancreaskanker is een van de dodelijkste soorten kanker. Hoewel de overleving van patiënten met een vroeg stadium pancreaskanker is verbeterd, wordt bij meer dan de helft van de patiënten de diagnose pas gesteld nadat de ziekte reeds is gemetastaseerd. Slechts 3% van de patiënten met gemetastaseerde ziekte is na vijf jaar nog in leven.

Het meest voorkomende type pancreaskanker is ductaal pancreas-adenocarcinoom, dat verantwoordelijk is voor > 85% van de pancreasneoplasieën. Systemische therapieën blijken weinig overlevingsvoordeel te geven bij gemetastaseerde ductaal pancreas-adenocarcinoom, met een mediane algehele overleving (OS) van 6-15 maanden. 

(bron foto iStock)

Hermodellering van het stroma

Het effectief toedienen van systemische therapieën aan pancreastumoren vormt een grote uitdaging. Een ductaal pancreas-adenocarcinoom wordt namelijk omgeven door een dicht fibrotisch stroma (desmoplasie), dat de tumorvasculatuur in de micro-omgeving kan samendrukken en de interstitiële druk kan verhogen. Zodoende wordt de perfusie en daardoor de afgifte van systemische medicijnen belemmerd. 

Nieuwe behandelstrategieën zijn gericht op de hermodellering v

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

, ,
Deel dit artikel