DOQ

Gezondheid van mens, dier en natuur horen bij elkaar

De laatste jaren duiken in Nederland steeds vaker virussen op die voorheen alleen in Zuid-Europa voorkwamen. Zo circuleren inmiddels zowel het westnijlvirus als het usutuvirus in Nederlandse vogels en muggen. Viroloog Marion Koopmans (Erasmus MC) ziet daarin een duidelijke les: “De gezondheid van mensen kun je niet los zien van die van dieren en ecosystemen. Dat is precies waar One Health over gaat.”

In een recente publicatie in vaktijdschrift Nature Communications beschrijven Koopmans en collega’s acht jaar onderzoek naar de verspreiding van deze arbovirussen. “We wilden weten wat er in Nederland nu eigenlijk aanwezig is aan muggen, vogels en virussen, en welke omstandigheden bepalen of ze kunnen samenkomen”, zegt ze. “Je kunt wachten tot een uitbraak plaatsvindt, maar beter is om te begrijpen wanneer en waarom die op komst is. Dat is de kern van een One Health-aanpak: kijken naar het hele systeem en daarvan leren.”

Het usutuvirus, een naaste verwant van het westnijlvirus, werd in 2016 voor het eerst in Nederland gevonden en veroorzaakte toen massale merelsterfte. “In sommige gebieden viel naar schatting 15% van de populatie weg”, vertelt Koopmans. “Voor mensen is het usutuvirus meestal onschuldig, maar het laat zien dat dit soort virussen zich hier kunnen vestigen en snel kunnen verspreiden.” Het westnijlvirus werd in 2020 voor het eerst aangetoond. “We detecteerden het bij vogels en zagen later dat acht patiënten neurologische klachten hadden die door het virus werden veroorzaakt. Zonder diermonitoring hadden we dat waarschijnlijk pas veel later of zelfs niet ontdekt.”

“Uiteindelijk willen we toewerken naar een soort ecologisch waarschuwingssysteem”

Viroloog Marion Koopmans

Een ecologisch waarschuwingssysteem

Door het combineren van gegevens over vogels, muggen, temperatuur en landschap proberen de onderzoekers te begrijpen onder welke condities deze virussen tot uitbraken kunnen leiden. “Het usutuvirus lijkt sneller te circuleren, omdat het minder warmte nodig heeft. Het westnijlvirus komt pas op gang bij hogere temperaturen. Met de gestage opwarming van het klimaat kan dat kantelpunt dichterbij komen”, zegt Koopmans. “Uiteindelijk willen we toewerken naar een soort ecologisch waarschuwingssysteem: een ‘thermometer’ die op grond van een combinatie van gegevens aangeeft wanneer het risico op een uitbraak toeneemt.”

Wat artsen moeten weten

Hoewel infecties bij mensen zeldzaam blijven, is alertheid nodig. “Bij ouderen of mensen met een verzwakt immuunsysteem kan een westnijlvirusinfectie leiden tot meningitis of encefalitis”, zegt Koopmans. “Denk eraan bij een onverklaard neurologisch beeld, zowel in Nederland als wanneer iemand in Zuid- of Oost-Europa is geweest.”

Diagnostiek kan worden gedaan in het Erasmus MC en via het RIVM. De GGD en de NVWA doen brononderzoek. “Als er een positief geval is, wordt gekeken of het om import gaat of lokale circulatie. Met genoomonderzoek dat we in het laboratorium doen bekijken we of het virus verwant is aan de stammen die al in Nederland circuleren, of dat het om een nieuwe introductie gaat.”

“Door kennis uit te wisselen ontstaat een gezamenlijke denktank die vooruitkijkt”

One Health in de praktijk

Volgens Koopmans is One Health meer dan een slogan. “Het is een manier van denken: besef dat gezondheidsproblemen zelden uit het niets bij mensen ontstaan. Er is vaak iets aan voorafgegaan in dieren of in de leefomgeving, en de gezondheid van mens, dier en omgeving zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.” Daarom werkt haar onderzoeksgroep samen met dierenartsen, ecologen, GGD’en, waterbeheerders en stedenbouwkundigen.

“Een voorbeeld: bij klimaatadaptatie worden wateropvangplekken aangelegd om overstromingen op te vangen. Dat is goed voor het milieu, maar zulke plekken kunnen ook broedplaatsen voor muggen worden. Als je samenwerkt kun je ervoor zorgen dat er geen nieuw risico ontstaat.” In Rotterdam en andere regio’s is inmiddels een breed overleg gestart, geleid door onderzoeker Reina Sikkema. “Daar zitten Rijkswaterstaat, gemeenten, ecologen, virologen en GGD’en samen aan tafel. Door kennis uit te wisselen ontstaat een gezamenlijke denktank die vooruitkijkt: wat betekent klimaatverandering voor infectierisico’s, en hoe kunnen we die beperken?”

“Het gaat niet om paniek, maar om voorbereid zijn”

Samen voorbereid

Koopmans benadrukt dat artsen niet alles zelf hoeven te weten, maar wél moeten weten waar ze informatie kunnen vinden. “Abonneer je op de signaleringen van het RIVM en houd in je achterhoofd dat zeldzame infecties minder zeldzaam worden. En weet ons te vinden als je patiënten hebt met onverklaarde neurologische klachten die viraal zouden kunnen zijn. Het gaat niet om paniek, maar om voorbereid zijn.”

Voor haarzelf blijft het onderwerp boeiend. “Ik ben gefascineerd door de biologie achter deze processen. Als je door een One Health-bril kijkt, zie je hoe vaak het misgaat in de interactie tussen mens, dier en omgeving. Door dat beter te begrijpen, kunnen we nieuwe uitbraken eerder herkennen en soms zelfs voorkomen.”

Referentie: Münger E, et al. One Health approach uncovers emergence and dynamics of Usutu and West Nile viruses in the Netherlands. Nat Commun. 2025;16:7883.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”