Goede communicatie tussen specialist en huisarts

mm
redactie
Redactioneel,
30 september 2020

Huisartsen en medisch specialisten werken in twee verschillende werelden, met verschillende werkculturen en met verschillende zwaartepunten in de zorg die zij (willen) leveren. Goede en efficiënte communicatie tussen medisch specialisten en huisartsen is in ieders belang (vooral ook van de patiënt!), maar kan door alle verschillen onbedoeld tot miscommunicatie leiden. Aan de hand van een casus belicht de auteur een situatie zowel vanuit het perspectief van de huisarts als vanuit het perspectief van de medisch specialist. Want wederzijds begrip verbetert een goede communicatie. Dit artikel is gebaseerd op een hoofdstuk uit het boek ‘De alles-arts’ en geschreven door Rixt de Jong.

(bron foto pixabay)

Casus 

De specialist: Net patiënt B op de poli gezien en hem en zijn echtgenote de uitslag van de MRI meegedeeld. Hij was afgelopen week acuut opgenomen met een epileptisch insult. Een eerste insult bij een verder gezonde volwassen man, dat is bijna altijd foute boel. Een hersentumor blijkt de onderliggende oorzaak. Anamnestisch heeft hij al langer klachten van hoofdpijn en vermoeidheid. Ongelofelijk weer die stomme huisartsen, geen enkele diagnostiek en ze hebben hem naar de psycholoog (!) gestuurd.
 
De huisarts: Aan het eind van het spreekuur ziet de huisarts patiënt B en zijn echtgenote. Patiënt B is de afgelopen weken een aantal keren door de huisarts gezien. Hij is een zeer intelligente man, afkomstig uit Engeland en hier werkzaam voor een internationa

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

Deel dit artikel