DOQ

HartKliniek: ‘Geen zorgstraatjes, maar de tijd nemen en persoonlijk begeleiden’

De anderhalvelijns zorg van HartKliniek Nederland breidt stevig uit. Cardiologen behandelen er hartpatiënten in de zelfstandige centra buiten de ziekenhuizen. Maar sinds september is daar ook hartrevalidatie onder hetzelfde dak aan toegevoegd. Dit vernieuwende concept, Hartrevalidatie Centra Nederland genaamd, heeft haar eerste locaties in Lelystad, Zandvoort en Amsterdam. “Ik kan me voorstellen dat ziekenhuizen ons als een bedreiging zien, maar zo zien wij het niet. Differentiatie komt ons allen ten goede.”

Voor dr. Edward Gabeler, cardioloog en hartritmespecialist bij HartKliniek Nederland en tevens coördinator cardiologie Hartrevalidatie Centra Nederland (HCN), was het een heel bewuste keuze om te gaan werken bij het anderhalvelijns centrum in HartKliniek Almere. “Er is bij HartKliniek meer aandacht voor de individuele patiënt en dat rijmt met hoe ik als cardioloog zorg wil verlenen”, legt hij uit. “Je moet de tijd kunnen nemen om te luisteren om daarmee achter de werkelijke hulpvraag zien te komen.”

Alles zelf doen
“Je hebt in HartKliniek een uur de tijd voor iedere nieuwe patiënt”, vertelt Gabeler. “Dat geeft de mogelijkheid om heel persoonlijk samen te zijn zodat je goed kan luisteren. Hierdoor is er een goede diepgang te realiseren, kan er een goede wisselwerking ontstaan en kun je de onderzoeken aanscherpen zodat je precies daarnaar kijkt waar het om gaat. Daarom maakt de cardioloog zelf het echo en is hij er persoonlijk bij als bijvoorbeeld een inspanningstest moet worden gedaan. Door alles zelf te doen is er de tijd om het vertrouwen van je patiënt te winnen. En dat is broodnodig wil je precies kunnen aanvoelen waar iemand mee zit”, zegt Gabeler. “Snelle ‘zorgstraatjes’ waar je de cardioloog pas aan het einde van het traject ziet voor alleen de uitslag, zijn bij ons uit den boze. Een patiënt gaat bij HartKliniek echt niet eerst langs bijvoorbeeld een arts-assistent of verpleegkundige om kosten te besparen. Kwaliteit hoort altijd boven (kosten)efficiëntie te staan. Ik vind het eigenlijk vreemd dat iemand anders dan een cardioloog beslist welke onderzoeken er moeten worden gedaan als je na zorgvuldige afweging bent verwezen door een huisarts.” Die werkwijze in HartKliniek is volgens de cardioloog de enige manier om de juiste beslisboom uit te werken en te komen tot een behandelplan op maat.

Geen bedreiging voor ziekenhuis
“Je krijgt als cardioloog in een ziekenhuis slechts tien tot vijftien minuten per patiënt, omdat veel is uitbesteed aan anderen. Het heeft tot gevolg dat je daar werkt met verzamelde medische informatie die vaak nog niet eens zelf door de cardioloog is nagekeken. Ik kan mij daarom best wel voorstellen dat ziekenhuizen ons als een bedreiging zien, maar zo zien wij het niet”, zegt hij. “Wij hebben de knowhow en alle mogelijkheden om alles zelf te doen. De cardioloog stelt bij ons ingewikkelde diagnoses, doet de volledige behandeling inclusief nazorg en revalidatie. De route van huisarts naar ons is veel laagdrempeliger. Er is bij ons geen wachttijd.”

Het voordeel van specialisatie
Overigens werkt de HartKliniek wel heel intensief samen met de ziekenhuizen in de omgeving, vertelt de cardioloog. “Wanneer er namelijk toch een operatie nodig is of als er sprake is van een spoedgeval, dan zijn onze lijntjes kort. Na een opname zien wij de patiënt weer op onze poli in HartKliniek om de verdere strategie uit te werken. Ik heb nooit begrepen waarom ziekenhuizen nog zelf poliklinieken hebben, als de dokter aan je bed toch vaak een ander is dan op de poli. Of als je steeds een andere ziet. Door de poliklinische consulten in HartKliniek te doen, komt er ruimte in ziekenhuizen, waardoor zij zich verder kunnen specialiseren en beter kunnen worden in acute opnames en bijvoorbeeld interventies als ablaties, dotters en hartoperaties. Differentiatie komt ons allen ten goede”, stelt hij.

Zorgwekkende wachtlijsten
Een ander punt is dat er op de poli van ziekenhuizen nog steeds wachtlijsten zijn, merkt Gabeler op. “Soms moet je zelfs wel tien weken wachten voordat je aan de beurt bent. Dat is nu al zorgelijk, maar in de nabije toekomst gaat dit echt een groot probleem worden. Immers, vanwege de vergrijzing de komende jaren zal het aantal hartpatiënten aanzienlijk toenemen. De HartKlinieken vormen een goede oplossing hierin.”

 Persoonlijke hartrevalidatie
Voor de hartrevalidatie volgt HartKliniek de richtlijnen die gehanteerd worden om verantwoorde zorg te kunnen verlenen. “Ook hier staan wij één-op-één met de patiënt en de revalidatie vindt plaats in kleine groepen met hooguit vijf deelnemers”, vertelt Gabeler. “In onze Hartrevalidatie Centra Nederland (HCN) zitten alle zorgverleners die betrokken zijn bij de revalidatie samen in één gebouw. Ook hier zijn de lijnen kort. Je kunt daardoor efficiënt de zorgvraag beantwoorden. Een groot deel van de patiënten die gaan revalideren, bestaat uit patiënten met kransslagaderlijden die geen vertrouwen meer hebben in het eigen kunnen en logischerwijs begeleiding nodig hebben. Patiënten met veel bijkomende aandoeningen – co-morbiditeit – die niet voldoen aan de inclusiecriteria, worden door ons verwezen naar een daartoe geoutilleerd centrum.”

Puzzel oplossen
“Tot slot. Er is vaak veel meer aan de hand. Je wilt de onderste steen boven krijgen en trachten om de klachten onder één noemer te vangen. Indien nodig wordt even teruggeschakeld met de huisarts”, zegt hij. “Het oplossen van de puzzel geeft hierbij voldoening. Je moet soms verder kijken dan alleen naar het hart. Het hart werkt als het ware als een sensor, het reageert op een heleboel onderliggende problematiek, ongeacht of er ook cardiale pathologie aanwezig is. Je onderzoekt waar het vandaan komt en daar kun je jouw zorg specifiek op toespitsen. Dit maakt het vak enorm interessant. In de ‘huiskamer’-achtige omgeving van HartKliniek kan ik die belangrijke rol vervullen van hulpvraag tot en met therapie. Dat het concept aanslaat is duidelijk. Er worden steeds meer HartKlinieken geopend in Nederlandse steden en dorpen, zodat steeds meer patiënten deze persoonlijke vorm van zorg dichtbij krijgen.”

Meer informatie:
www.hartkliniek.com
www.hartrevalidatiecentra.nl

 

Auteur: Lennard Bonapart, Medisch Journalist

 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”