DOQ

Huisarts Ephraïm: ‘Positieve gezondheidsgesprek biedt “hotspotters” onder patiënten betere levenskwaliteit en laat zorgkosten dalen’

Een eyeopener noemt huisarts Marco Ephraïm het. Stichting Georganiseerde Eerstelijns Gezondheidszorg Zoetermeer (SGZ) ontdekte dat de zorgkosten in Zoetermeer hoger waren dan het regionale gemiddelde, hoewel ze de zorg juist goed georganiseerd hadden. Voor een kwart van deze patiënten zouden deze hoge zorgkosten met een juiste aanpak kunnen dalen, wist Ephraïm uit zijn kaderopleiding. Een Amerikaanse arts, ook wel ‘doctor hotspot’ genoemd, zei dat hij deze groep ‘hotspotters’ kon identificeren. En zo raakte voor Ephraïm het balletje voor pilot Hotspotters aan het rollen…

Huisarts Marco Ephraïm trof in de praktijkspiegel van Vecozo een opmerking aan die nogal een eyeopener voor hem was: ‘Veertig van uw patiënten maken zoveel zorgkosten dat we ze buiten uw statistiek houden’. Hij vertelt: “Als Stichting Georganiseerde Eerstelijns Gezondheidszorg Zoetermeer (SGZ) werden we geconfronteerd met het feit dat de zorgkosten in Zoetermeer hoger dan het regionale gemiddelde waren, hoewel we de zorg juist goed georganiseerd hadden. Ik was net begonnen met de kaderopleiding beleid en beheer en had geleerd dat die hoge zorgkosten voor een vierde van deze patiënten bij een juiste aanpak niet nodig waren. Voor die kaderopleiding had ik een afstudeeronderwerp nodig binnen het onderdeel projectmanagement. Ik wist dat een Amerikaanse arts – Jeffrey Brenner in Camden NJ, Google op ‘doctor hotspot’ – deze patiënten hotspotters noemde en dat hij in staat was om ze te identificeren, en zorg aan te bieden die hen een betere kwaliteit van leven bood en die de zorgkosten deed dalen.”

Huisarts Marco Ephraïm

Lijstje

Zo ging het balletje rollen. Ephraïm vroeg aan collega’s of zij patiënten uit hun bestand konden aanwijzen die als hotspotter konden worden aangemerkt. Niet per se mensen die vaak bij de huisarts komen, maar van wie wel bekend is dat ze aan een aantal criteria voldeden: veelvuldig op de SEH belanden bijvoorbeeld, regelmatig medisch specialisten bezoek, polyfarmacie, ouderdom, eenzaamheid. “Het leverde snel een lijstje op”, vertelt Ephraïm. “Maar wat interessant was, was dat data-analyse op basis van mijn HIS tot een tweede lijstje leidde dat maar dertig procent overlap vertoonde met het lijstje dat we zelf hadden opgesteld. Ik moest toegeven dat ik mijn eigen patiëntenbestand minder goed kende dan ik dacht.”

Positieve Gezondheid

Een pilot volgde, waarin patiënten werden uitgenodigd voor een positieve gezondheidsgesprek, gebaseerd op het concept van Positieve Gezondheid van huisarts Machteld Huber (lees ook het eerder verschenen DOQ-artikel over Positieve Gezondheid). Ephraïm vertelt: “We zitten nu in het derde jaar van de pilot en hebben 25 patiënten met wie we één of twee keer per jaar zo’n gesprek voeren. Dit aanleren vergt een huisarts circa een uur, het Institute for Positive Health, verzorgt trainingen op dit gebied. Een grote meerwaarde hiervan zien we bijvoorbeeld bij een veertiger met langdurige psychiatrische en verslavingsproblematiek die met meerdere hulpverlenende instanties te maken heeft. Uit de gesprekken met hem werd duidelijk dat bij hem sprake is van een niet-ontwikkelde creativiteit en een enorme wens om daar wat mee te doen. Hij omarmde het voorstel voor creatieve therapie, met als uitkomst dat hij na schilderen ook is gaan fotograferen en daaruit nu betalende opdrachtgevers heeft. Hij doet nu tevens een opleiding tot ervaringsdeskundige. Zo’n overduidelijk succes behalen we natuurlijk niet altijd. In een ander geval zien we een man die niet echt vooruitgaat, maar die inmiddels wel kan volstaan met zorg vanuit de eerste in plaats van de tweede lijn. Laagdrempeliger voor hem dus en bovendien goedkoper.”

“Ik moest toegeven dat ik mijn eigen patiëntenbestand minder goed kende dan ik dacht”

Financiering zorgverzekeraars

De huisarts schrijft voor het gesprek – dat dertig minuten duurt – een dubbel consult plus een XPOSGEZ. “Samen plusminus zeventig euro en daarmee kostendekkend”, zegt Ephraim. “Het is absoluut te organiseren in een huisartspraktijk. Het is een interessante aanvulling op je werk, het biedt de patiënt een betere kwaliteit van leven en het bespaart zorgkosten. Op basis van de geschatte zorgkosten voor de hotspotters kunnen we concluderen dat in deze pilot het aantal ziekenhuisopnamen na een jaar daalt met twintig procent en na twee jaar met ruim dertig procent. Voldoende positief om een tweede pilot te starten in Zoetermeer, plus een groter onderzoek in Den Haag. Met CZ en Menzis zijn we nu in gesprek over structurele financiering.”

“Het is een interessante aanvulling op je werk, het biedt de patiënt een betere kwaliteit van leven en het bespaart zorgkosten”

Iets kunnen betekenen

Collega-huisartsen die ook met deze aanpak aan de slag willen, zijn welkom om Ephraïm uit te nodigen. “Ik leg het ze graag uit”, zegt hij. “Het is een waardevolle manier om iets te kunnen betekenen voor een patiëntengroep van wie je eerder met de handen in het haar zat.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij keuze voor geneesmiddel

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes, arts-docent en onderzoeker in het Amsterdam UMC.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.


Lees ook: Niet de ziekte, maar de mens: ‘Steeds meer artsen omarmen het concept positieve gezondheid’

Naar dit artikel »