DOQ

‘Ik zie dat u overgewicht heeft, mag ik daar met u over praten?’

Een patiënt met obesitas in je spreekkamer? Vráág of je erover mag praten. Die boodschap wil huisarts Joriet Kanbier-Schneider uitdragen waar en wanneer ze maar kan. Met een focus op positieve gezondheid kun je een patiënt op weg helpen naar een gezondere leefstijl. “Het is complex, maar het is zó leuk.”

Waarom zou een huisarts met patiënten over dat gevoelige onderwerp van hun overgewicht moeten praten? “Omdat we niet anders kunnen”, is het stellige antwoord van Joriet Kanbier-Schneider. “Het maatschappelijke probleem dat op ons afkomt is zó gigantisch. De zorgvraag door obesitas wordt alleen maar groter.”
Als huisarts in Zoetermeer ziet ze de problemen dagelijks in haar spreekkamer: te zware patiënten komen met hartklachten of artrose in hun knieën, ze hebben diabetes of zijn depressief. En nee, zij vindt het bespreekbaar maken van overgewicht niet lastig, hopeloos of tijdrovend. Dat waren in een onderzoek onder huisartsen veelgenoemde argumenten om het gesprek juist uit de weg te gaan.
Kanbier-Schneider over haar aanpak: “Ik vraag heel eenvoudig om toestemming. Ik zeg iets als: ‘Ik zie dat u overgewicht heeft, mag ik daar met u over praten?’ Als patiënten nee zeggen, dan vraag ik of ik er een andere keer over mag praten. Of we een aparte afspraak kunnen maken.”

Obesitas is een chronische ziekte en iedere patiënt verdient een individueel behandelplan

Huisarts Joriet Kanbier-Schneider

Neutraal praten

Patiënten die het goed vinden om over hun overgewicht te praten krijgen een geduldige huisarts tegenover zich. “Ik luister vooral en geef ruimte”, vertelt Kanbier-Schneider. “Ik formuleer mijn vragen en antwoorden neutraal. Er kan zoveel spelen bij gewichtstoename, van stress tot bepaalde medicatie die voor gewichtstoename zorgt. Obesitas is een chronische ziekte en iedere patiënt verdient een individueel behandelplan.


Onderdeel van dat plan is altijd de inzet op een gezondere leefstijl. Ze werkt bijvoorbeeld graag met het Spinnenweb van de Positieve Gezondheid. Daarin zitten zes pijlers, waaronder lichaamsfuncties en mentaal welbevinden, maar ook zingeving. Patiënten kunnen dit spinnenweb invullen. “Ik vraag dan waaraan de patiënt wil werken, wat de intrinsieke motivatie is en vraag ook wat iemand van mij nodig heeft. Natuurlijk verwijs ik soms ook door voor bariatrische chirurgie. Dat vind ik geen falen. Vergeet niet dat iemand na chirurgie ook met leefstijl aan de slag zal moeten.”  

“Ik kan bijvoorbeeld aanbieden dat een patiënt één keer per maand bij mij komt wegen”

Wandelgroep

Het verschilt per patiënt wat ze als huisarts aanbiedt. “Ik zeg er bij de gesprekken altijd bij dat de patiënt het zelf moet doen, dat ik niet met ze meega naar huis. Maar ik kan bijvoorbeeld aanbieden dat een patiënt één keer per maand bij mij komt wegen. Verder ben ik een wandelgroep gestart, één keer per week. Ik loop dan zelf ook een halfuur mee. Met die groep sla ik een brug naar het sociaal domein, samen wandelen werkt bijvoorbeeld ook tegen eenzaamheid of om laagdrempelig je Nederlands te oefenen als je dat nog niet goed spreekt.”
Kanbier-Schneider is niet bang dat patiënten zorg gaan mijden omdat zij over hun overgewicht wil praten. “Als huisartsen kennen we onze zorgmijders, ik ken mijn patiënten en heb een vertrouwensband met ze.”

“We hebben als huisarts met z’n allen dit probleem. We zien de ellende door obesitas in onze spreekkamers”

Niet iedere huisarts

De Zoetermeerse huisarts benadrukt dat het voor haar bijna niet als werk voelt om patiënten met obesitas te helpen. “Het is complex, maar het is zó leuk”, vertelt ze enthousiast. “Want de patiënten doen het uiteindelijk zelf. Natuurlijk kunnen we niet verwachten dat iedere huisarts dit doet. Ik snap dat het niet voor iedereen is op te brengen. Dat hoeft ook niet, niet alle huisartsen doen alles. Maar we hebben als huisarts wel met z’n allen dit probleem. We zien de ellende door obesitas in onze spreekkamers.”


Kanbier-Schneider merkt op kleine schaal al successen van haar aanpak. Ze merkt ook dat er rondom obesitas zoveel meer speelt, zoals schulden en lage gezondheidsvaardigheden. “Leefstijlgeneeskunde hoort thuis in de eerste lijn en in het sociaal domein. Daarom wil ik hier in Zoetermeer een expertisecentrum opzetten.  We kunnen echt met z’n allen gezond en gelukkig oud worden, als we daar samen werk van maken. Dat is een missie waar ik blij van word.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij geneesmiddel­keuze

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.