DOQ

IL-17-remmers verhogen risico candida-infectie

IL-17-remmers zijn geassocieerd met een verhoogd risico op candida-infecties. Het betreft vooral infecties van de mond-keelholte en de slokdarm en in iets mindere mate van de huid. Dit concluderen Nederlandse onderzoekers op basis van gegevens uit vier verschillende real-world datasets. Met hun onderzoek bevestigen zij de resultaten van klinische trials, die dit verhoogde risico ook laten zien. 

Biologicals gericht tegen Th17-gemedieerde immuunreacties, zoals IL-17-remmers en IL12/IL-23-remmers, worden voorgeschreven bij diverse inflammatoire ziekten zoals plaque psoriasis, artritis psoriatica en ankyloserende spondylitis. Th17-cellen en IL-17 spelen ook een rol in de afweer tegen schimmelinfecties zoals met Candida species. Klinische trials laten zien dat patiënten die IL-17-remmers gebruiken een verhoogd risico hebben op candidiasis.

Real-world data

Nederlandse onderzoekers bestudeerden in real-world data hoe vaak candidiasis voorkomt tijdens het gebruik van Th17-remmende therapie.  Tevens bekeken zij welke immunologische mechanismen hieraan ten grondslag liggen. Zij analyseerden hiervoor gegevens uit vier verschillende databronnen:

de bijwerkingendatabase van de WHO (VigiBase®); veiligheidsrapportages van de EMA; een Nederlandse registratiedatabase met medicijnvoorschriften (PHARMO-database); een cohort van Nederlandse patiënten met plaque psoriasis die behandeld worden met biologicals (Radboudumc).

De onderzoekers bestudeerden het voorkomen van candidiasis bij patiënten die IL-17-remmers of IL12/IL-23-remmers gebruikten. Dit vergeleken zij met h

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

De zorgverlener als verwonderaar

Steeds meer resultaten wijzen uit dat een goed contact tussen de zorgverlener, het kind en de ouders, veel leed kan voorkomen. Piet Leroy zet zich in voor pijn- en traumavrije zorg bij kinderen. “Ik spreek nooit over lastige ouders, wel over kwetsbare ouders.”

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »