DOQ

Jonge artsen op de bres voor mentale fitheid en meer werkplezier

Jonge artsen zijn dit jaar in teams actief aan de slag gegaan met ‘challenges’ om de Zin in Zorg van jonge artsen te vergroten. Hiermee geven ze concreet invulling aan het doel van de Zin in Zorg- beweging, die in 2019 van start ging. Het streven: meer werkplezier, mentaal fitte dokters en meer tijd voor de patiënt.

Bijna een op de zeven a(n)iossen krijgt te maken met burn-outklachten. En een kwart van de aiossen overweegt om te stoppen met de opleiding. Niet de inhoud van het vak is het probleem, maar de werkdruk. Meer dan tachtig procent van de a(n)iossen werkt gemiddeld acht uur per week over, en bijna vijftig procent stelt zelden tijd te hebben voor pauze.

Vier landelijke challenges

Goede redenen voor De Jonge Specialist, de Landelijke vereniging van Artsen in Dienstverband, de Landelijke Organisatie Van Aspirant Huisartsen en de Vereniging voor Arts en Auto om de beweging Zin in Zorg te ondersteunen. Deze beweging is een initiatief van jonge artsen en vraagt aandacht voor het belang van mentaal fitte dokters en werkplezier. Ze beschouwt bevlogenheid, jezelf kunnen zijn en voldoende tijd hebben voor de patiënt als cruciale aspecten voor goede en veilige zorg.
Inmiddels kent de beweging ruim zevenhonderd ambassadeurs. Voor de Zin in Zorg Toekomstagenda zijn vier landelijke challenges benoemd. Arts-onderzoeker orthopedie Timon Vercoulen (Diaconessenhuis Utrecht) en huisarts Noor Hamstra vertellen over hun challenge.

“Beleidsbeslissingen worden vaak top-down genomen, arts-assistenten zitten niet in de betrokken beslisorganen en commissies. Terwijl juist zij een frisse blik hebben en ervaring uit meerdere ziekenhuizen meebrengen”

Timon Vercoulen, arts-onderzoeker orthopedie
Arts-onderzoeker orthopedie Timon Vercoulen

Inspraak

Timon Vercoulen heeft zich verbonden aan challenge 1: Meer inspraak in de organisatie van ons werk. “We hebben een mooi vak en dat willen we terugkrijgen”, zegt hij. “In de anderhalf jaar dat ik nu in het ziekenhuis werk, zie ik dat jonge collega’s soms zoekende zijn in wat ze willen en om hun weg te vinden, terwijl ze in korte tijd veel ziekenhuizen van binnen zien en dus frisse ideeën hebben over wat beter kan. Met onze challenge willen we bewerkstelligen dat jonge artsen meer inspraak krijgen bij onder andere raden van bestuur. De ruimte die arts-assistenten hiervoor krijgen verschilt per ziekenhuis. Ze weten niet altijd dat die inspraak een optie voor ze is en dus willen we ze een zetje in de rug geven. Daarvoor hebben we een handreiking geschreven. We merken dat raden van bestuur hier positief over zijn. Ze denken mee, want ook zij vinden dit een belangrijk onderwerp. Begrijpelijk, want het gaat om hun eigen werknemers. Toch zien we nu vaak dat beleidsbeslissingen top down worden genomen, arts-assistenten zitten dan niet in de beslisorganen en commissies die hierover gaan. Terwijl juist zij een frisse blik hebben en via hun opleiding ervaring uit meerdere ziekenhuizen met zich meebrengen. Bovendien vertegenwoordigen ze een grote groep, die voor de toekomst van het werk een belangrijke rol gaat spelen.”

“Zelf denk ik dat ik orthopeed wil worden, maar in hoeverre kan je zoiets zeker weten?”

Timon Vercoulen, arts-onderzoeker orthopedie

Buddy- en mentorschap

Naast meer inspraak zet de groep van deze challenge ook in op een buddy- en mentorschap, waarin een ervaren arts als mentor en een ouderejaars aios als buddy optreedt voor een jonge collega. “Heel waardevol”, zegt Vercoulen, “niet alleen om professionele zaken te kunnen bespreken, maar ook dingen op sociaal vlak. Twijfels over de vraag of het vak wel de juiste keuze voor je is bijvoorbeeld. Zelf denk ik dat ik orthopeed wil worden, maar in hoeverre kan je zoiets zeker weten? Ik ben het nog nooit geweest tenslotte, ik denk dat je nooit een écht compleet beeld kunt hebben van wat het betekent en hoe mijn leven er dan uitziet. Dan is het goed om een mentor te hebben met wie je kunt praten, op een veilige manier. Een buddy is iemand van gelijkwaardig niveau die je verder op weg kan helpen als je net start en nog veel praktische vragen hebt.”

“Als beginnend dokter word je overspoeld met keuzes, verantwoordelijkheden, zieke patiënten, lijden en sterfelijkheid. Het is goed te midden hiervan af en toe stil te staan bij de vraag hoe het met je gaat”

Huisarts Noor Hamstra
Huisarts Noor Hamstra

Intervisie

Noor Hamstra heeft zich verbonden aan challenge 2: Meer ruimte voor persoonlijke ontwikkeling. “Ik ben nu net klaar met mijn opleiding tot huisarts”, vertelt ze. “Ik weet nog dat ik met heel veel zin en bevlogenheid als anios begon, maar dat dit na een jaar al duidelijk minder was. Zo jammer, de jongeren hebben zoveel ideeën over de toekomst van hun vak. Hoewel alle challenges de mens achter de dokter en de werkcultuur gemeen hebben, trok deze mij toch in het bijzonder aan. Als beginnende dokter word je overspoeld met keuzes, verantwoordelijkheden, zieke patiënten, lijden en sterfelijkheid. Het is goed te midden hiervan af en toe stil te staan bij de vraag hoe het met je gaat. Wat moet ik nog leren? Lukt me dat en wat heb ik daarvoor nodig? Zeker aan het begin is het fijn als je met dat soort vragen wordt geholpen en dat is precies wat intervisie zo waardevol maakt. Tijdens mijn opleiding als huisarts had ik structureel wekelijks een onderwijsdag met een dagdeel intervisie. Dat geeft erkenning en herkenning. Je weet dat je niet alleen staat: je kunt leren van de anderen en je kunt zelf dingen inbrengen. Waarom loop ik hier steeds tegenaan? Wat maakt deze patiënt zo moeilijk voor me? Die intervisie is echt een leerervaring, een kans om te groeien. In het ziekenhuis heb ik dat persoonlijk echt gemist. Dat geldt voor meer mensen in ons team en dat bindt ons heel erg. Het vormde ook de basis voor deze challenge.”

“Wij ontwikkelen een inspiratiebox waardoor je je kunt laten inspireren als je aan de slag wilt met persoonlijke ontwikkeling”

Huisarts Noor Hamstra

Inspiratiebox

Het moet normaal zijn voor iedere jonge arts om te kunnen deelnemen aan een intervisiegroep, vindt Hamstra. “We bieden hiervoor een stappenplan dat we niet alleen als interactief document aanbieden, maar ook als zakkaartje. Naast intervisie zijn er natuurlijk veel meer mogelijkheden om je op persoonlijke vlak te ontwikkelen, zoals via coaching of loopbaanbegeleiding. Wij ontwikkelen een inspiratiebox waardoor je je kunt laten inspireren als je aan de slag wilt met persoonlijke ontwikkeling. Dit is niet alleen voor de jonge dokter bedoeld, ook de raad van bestuur, academies en leerhuizen kunnen dit gebruiken om aandacht te geven aan het onderwerp en het zo te faciliteren. Daarnaast gaan we onze eigen ervaringen met persoonlijke ontwikkeling delen op social media. We hebben als challenge-groep ook allemaal iemand benaderd die inspirerend voor ons was, om dit ook te doen.”

Presentatie van de ‘challenges’
Naast de challenges Meer inspraak in de organisatie van ons werk en Meer ruimte voor persoonlijke ontwikkeling zijn er nóg twee landelijke challenges: Meer aandacht voor de mens achter de dokter en Positieve hervorming van de werkcultuur. Daarnaast is een team actief in het Franciscus Gasthuis & Vlietland. De vijf teams presenteren begin volgend jaar hun resultaten.
Meer informatie: www.zininzorg.nl

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij keuze voor geneesmiddel

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes, arts-docent en onderzoeker in het Amsterdam UMC.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.