DOQ

Keuzehulp osteo­porose helpt bij beslissing over medicatie

Nederlandse osteoporosepatiënten en hun behandelaren hebben nu de beschikking over een up-to-date keuzehulp bij de beslissing wel of geen anti-osteoporosemedicatie na een fractuur. Bijzonder aan deze keuzehulp is dat deze conform de laatste landelijke richtlijn Osteoporose- en fractuurpreventie én met inbreng van potentiële gebruikers is opgesteld. Dit blijkt uit een studie geleid door Lieke Maas van de Universiteit van Maastricht.

Anti-osteoporosemedicatie wordt relatief weinig gebruikt door mensen die het eigenlijk wel zouden moeten krijgen. Daarnaast laat de therapietrouw van patiënten die deze medicatie wel gebruiken vaak te wensen over.

“Er werden  zowel zorgverleners als patiënten met een fractuur of osteoporose betrokken bij de ontwikkeling”

Aanpassing keuzehulp noodzakelijk

De redenen voor medicatie therapieontrouw zijn velerlei, zoals onvoldoende informatie richting de patiënt en het buiten beschouwing laten van waardes en voorkeuren van patiënten. Samen beslissen en keuzehulpen kunnen dit ondervangen, zeker als ze op fractuur- en osteoporosepoli’s worden ingezet. Vanuit deze gedachte is in 2016 voor postmenopauzale vrouwen met osteoporose een speciale keuzehulp ontwikkeld.

Recente richtlijnen

Hoewel zorgverleners en patiënten deze keuzehulp destijds positief ontvingen, ontbrak nog een aantal specifieke elementen die essentieel zijn bij gebruik van de keuzehulp in deze setting. Onder leiding van Lieke Maas is de bestaande keuzehulp recent geüpdatet en aangepast volgens de International Patient Decision Aid Standards (IPDAS) en de nieuwste Nederlandse richtlijnen voor SDM (Shared decision making). Daarbij maakten de onderzoekers gebruik van data uit de literatuur, de Richtlijn Osteoporose en Fractuurpreventie en werden zowel zorgverleners als patiënten met een fractuur of osteoporose hierbij betrokken.

“De keuzehulp biedt nu informatie over o.a. fracturen, osteoporose en de invloed van leefstijl hierop”

Toevoegen nieuwe elementen

Speciaal voor het gebruik van de keuzehulp op fractuur- en osteoporosepoli’s moesten drie onderdelen in de keuzehulp worden aangepast of verhelderd. De eerste betrof het risico op een recidief fractuur (of patiënten nu wel of geen anti-osteoporosemedicatie gebruiken). Het tweede element ging over de medicatie van voorkeur en eventuele alternatieven inclusief de behandellast en het risico op bijwerkingen. Ook werd een paragraaf over de totstandkoming van de beslissingen en het overleg dat daaraan voorafging toegevoegd.

Werkbaar hulpmiddel

Uit de testfase met 15 patiënten bleek dat de aangepaste keuzehulp de voorkeuren en behoeftes van patiënten correct weergaf. De keuzehulp biedt nu informatie over fracturen, osteoporose, de invloed van leefstijl hierop, algemene en gepersonaliseerde risicofactoren voor een volgende fractuur (met en zonder anti-osteoporosemedicatie) alsook informatie over de soorten medicatie. Op basis van hun ervaringen in de testfase bevolen de deelnemende patiënten het gebruik van de keuzehulp in een poliklinische setting aan.

“Verpleegkundigen moeten zich realiseren wat de waarde van Samen beslissen is”

Beperkingen van de keuzehulp

De onderzoekers gaven wel aan dat de gehanteerde methode in deze studie de nodige beperkingen kende. Zo was er slechts één gespecialiseerde osteoporoseverpleegkundige bij de ontwikkeling van de keuzehulp betrokken. Ook was de inbreng van patiënten bij de vorming van de stuurgroep minimaal (overigens waren patiënten in alle overige ontwikkelstadia juist zeer actief betrokken). Bovendien zijn niet alle patiënten al ‘gewend’ aan het wat informele karakter van het Samen beslissen-proces waarmee de traditionele arts-patiëntrelatie een andere invulling krijgt.

Waarde van Samen beslissen

Ten slotte benadrukten de onderzoekers dat verpleegkundigen zich moeten realiseren wat de waarde van Samen beslissen is. Zij moeten getraind worden in het gebruik van de keuzehulp voordat ze deze daadwerkelijk kunnen toepassen. Deze ‘skills’ zijn onmisbaar bij een succesvolle inzet van de beslishulp in de dagelijkse praktijk van de fractuur- en osteoporosepoli.

Referentie: Maas L, Raskin N, Van Onna M, et al. Development and usability of a decision aid to initiate anti‑osteoporosis medication treatment in patients visiting the fracture liaison service with a recent fracture. Osteoporos Int. 2023 Sep 21. doi: 10.1007/s00198-023-06906-4. Online ahead of print.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Tip patiënten de mediterrane leef­stijl’

Volgens cardioloog Annemieke Jansen gaan gezond en lekker uitstekend samen in het mediterrane dieet. Samen met haar zus schrijft ze hierover kookboeken. “Schrijf patiënten de mediterrane leefstijl voor, er valt zoveel mee te winnen!”

Casus: patiënt uit een zonnig land met schilferende huidafwijking

Een 66-jarige man heeft sinds drie maanden een schilferende huidafwijking op het linker scheenbeen. De plek jeukt soms licht, is niet pijnlijk en heeft niet gebloed. Patiënt is opgegroeid in een zonnig land en is in het verleden vaak door de zon verbrand. Wat is uw diagnose?

‘Een cruiseschip is een prachtig model om infectie­ziekten te bestuderen’

Arts-microbioloog Jan Sinnige deed onderzoek op een schip met een buiktyfus-uitbraak en ontdekte daar wat de oorzaak was. Hij legt uit wat we kunnen leren over infectieziekten op cruiseschepen. “In de gesloten omgeving van een schip wordt zichtbaar wat op het vasteland vaak verborgen blijft.”

De top is niet het doel

Cardiothoracaal anesthesioloog Remco Berendsen vertelt over zijn passie voor hoogtegeneeskunde. De extreme omstandigheden op grote hoogte bieden volgens hem een uniek inzicht op het menselijk lichaam. Die ervaringen neemt hij ook mee naar de spreekkamer.

Bij evenementen­­zorg valt de traditionele hiërarchie weg

Lianne Scholten vertelt hoe medische zorg wordt georganiseerd op grote evenementen, van festivals tot hardloopwedstrijden. “Als op het Formule 1-circuit een coureur met 300 km/uur crasht, telt elke seconde.”

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”