Kinderartsen veelvuldig geconfronteerd met agressieve ouders

Redactioneel

15 mei 2019

Uit onderzoek van de Capture group naar belastende (werkgerelateerde) gebeurtenissen onder kinderartsen, blijkt dat zij veelvuldig geconfronteerd worden met agressieve ouders. Ook complicaties en overlijden van patiënten werden als traumatisch ervaren.

In 2016 kregen de 2160 leden van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) een digitale enquete met vragen over belastende gebeurtenissen, coping en opvang na een belastende gebeurtenis. Ook bevatte de enquete vragenlijsten die de mate van angst, depressie en trauma scoren.

In totaal hebben 410 leden van de NVK de enqute ingevuld (74,9% kinderarts, 18% aios, 5,6% gepensioneerd en 1,5% niet-praktiserend). De verdeling was 32,7% man en 67,3% vrouw.

Van de respondenten gaf 34,9 % ooit een gebeurtenis als traumatisch te hebben ervaren op het werk. In de helft van de gevallen bestond deze gebeurtenis uit agressie van de ouders van patiënten. Ook complicaties en overlijden van patiënten werden als traumatisch ervaren.

De belangrijkste bevindingen uit de enquête zijn:

De meest belastende gebeurtenissen op het werk voor kinderartsen zijn: een diagnose missen, kindermishandeling constateren en twijfelen over de juiste behandelbeslissing.
Van de respondenten geeft 42,5% aan ooit weleens met agressie op het werk te maken te hebben gehad.
17 % van de aiossen en 19% van de specialisten heeft zijn werkzaamheden aangepast naar aanleiding van een belastende gebeurtenis. Zij gingen meer diagnostiek doen, belden eerder een collega en zijn minder gaan werken; kinderartsen overwegen relatief vaak te stoppen met werken (41% geeft aan ooit serieus te hebben overwogen om te stoppen).
Depressieve symptomen komen vaker voor bij kinderartsen (7,3%) dan in de algehele populatie met een hoog inkomen (3%).
Angstklachten komen vaker voor bij kinderartsen (14,1%) dan in de algehele populatie met een hoog inkomen (6%).
Bij negen (2,2%) respondenten zijn er aanwijzingen voor een posttraumatische stressstoornis en 72,7% van alle respondenten herkent klachten passend bij een posttraumatische stressstoornis uit een eerdere periode in hun leven. Als er op de afdeling een protocol aanwezig is voor belastende gebeurtenissen, is de gemiddelde score van de TSQ significant lager.
Als kinderartsen een belastende gebeurtenis meemaken, bespreken de meeste dit informeel met collega’s, of met vrienden en familie of zoeken ze afleiding. Hierbij zoekt 10% ook professionele hulp. Van de kinderartsen geeft 21% aan nooit geleerd te hebben hoe om te gaan met emoties na een belastende gebeurtenis; 58% leerde dit in zijn aios-tijd.
Ongeveer 60% van de kinderartsen vindt de huidige opvang na een belastende gebeurtenis goed; desondanks zegt 34% dat er geen protocol is voor deze opvang en weet 40% niet of er een dergelijk protocol bestaat.
Kinderartsen willen na een belastende gebeurtenis het liefst opvang in de vorm van nabespreken in het team, peersupport van directe collega’s of professioneel georganiseerde peersupport.

Klik door voor het artikel: Occupational well-being in pediatricians-a survey about work-related posttraumatic stress, depression, and anxiety.– van Steijn ME, Scheepstra KWF, Yasar G, Olff M, de Vries MC, van Pampus MG.