DOQ

Kinderen met gehoor­verlies iets beperkt in spraak­uitingen

Kinderen met een cochleair implantaat of een gehoorapparaat kunnen zich in hun spraak vrijwel vergelijkbaar uiten als kinderen zonder gehoorverlies. Maar zij zijn in hun uitingen wel iets beperkt. Dat concluderen onderzoekers van de afdeling KNO en hoofd- en halschirurgie van het Erasmus MC in Rotterdam. Hun studie is gepubliceerd in Ear and Hearing.

Het is bekend dat emotionele prosodie (ritme, klemtoon en intonatie van spraak) een belangrijke rol speelt bij sociale communicatie. Uit onderzoek is gebleken dat kinderen met een cochleair implantaat (CCI) moeite kunnen hebben met prosodie, omdat zij hun uitingen akoestisch niet goed kunnen beoordelen. Er is nog weinig bekend over de prosodie van kinderen met mildere vormen van gehoorverlies die een gehoorapparaat dragen (CHA). Meer kennis daarover kan leiden tot meer bewustzijn bij zorgprofessionals en ouders over beperkingen in sociale communicatie, en tot gerichtere revalidatie. In deze studie is de prosodische expressie vergeleken bij drie groepen kinderen: CHA, CCI en kinderen met normaal gehoor (CNH).

“Er werden verschillen gevonden in de prosodische expressie van de groepen kinderen”

Opzet

In de prospectieve studie zijn bij de groepen kinderen de spraakuitingen met emotionele expressies (blij, droevig, boos) opgenomen gedurende een leesopdracht. Van de uitingen werden drie akoestische eigenschappen berekend: basisfrequentie (F0), variatie in basisfrequentie (SD van F0), en intensiteit. Deze eigenschappen zijn vergeleken tussen individuen en tussen de groepen.
In totaal 75 kinderen tussen 7 en 13 jaar deden mee aan de studie (CHA: 26, CCI: 23, CNH: 26). Van de CCI hadden 15 het implantaat gekregen op de gemiddelde leeftijd van 8 maanden vanwege aangeboren gehoorverlies. De akoestische emotionele uitingspatronen van CHA waren vergelijkbaar met die van CCI en CNH. Alleen bij CCI werd geen verschil gevonden in F0 variatie tussen blijdschap en boosheid, hoewel er wel verschil was in intensiteit. Bovendien was er bij CCI en CHA minder contrast tussen blij en boos dan bij CNH.

(Foto: Depositphoto’s)

Kleine beperkingen

Volgens de onderzoekers suggereren deze uitkomsten dat, op een basaal akoestisch niveau, zowel CHA als CCI zich prosodisch vrijwel vergelijkbaar kunnen uiten als CNH. Maar er waren wel verschillen in de prosodische expressie van deze kinderen. De onderzoekers vinden het belangrijk om vast te stellen of deze verschillen waarneembaar zijn voor luisteraars en van invloed kunnen zijn op de sociale communicatie. Deze studie legt de basis voor meer onderzoek bij CHA en CCI, aldus de onderzoekers. Dat zal helpen om de implicaties van de uitkomsten te begrijpen en ook hoe deze mogelijk de communicatie van deze kinderen beïnvloeden. Dat kan leiden tot meer effectieve ondersteuning bij het helpen verbeteren van hun communicatieve vaardigheden.

Referentie: De Jong TJ, Hakkesteegt MM, van der Schroeff MP, Vroegop JL. Communicating Emotion: Vocal Expression of Linguistic and Emotional Prosody in Children With Mild to Profound Hearing Loss Compared With That of Normal Hearing Peers. Ear Hear, 2023 Jun 15. Online ahead of print.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”

Patiënten positief over doorgebruik van thuis­medicatie in het ziekenhuis

In Rijnstate mogen patiënten hun thuismedicatie doorgebruiken tijdens een opname. Claudia Heijens vertelt wat dit oplevert. “We moeten niet voor 100% het proces willen controleren, maar ook dingen los durven laten.”

Nederlandse gezondheidszorg schiet tekort voor kwetsbare ouderen

Emiel Hoogendijk onderzocht hoe sociale isolatie en kwetsbaarheid elkaar versterken bij ouderen en geeft aanbevelingen voor aanpassingen in de gezondheidszorg die bijdragen aan ‘healthy ageing’. “De medische zorg en sociale zorg zouden beter geïntegreerd moeten worden.”

Casus: vrouw met jeukende getatoeëerde wenkbrauwen

Een 69-jarige vrouw met allergisch contacteczeem en hooikoorts bezoekt uw spreekuur vanwege jeuk en zwelling van haar getatoeëerde wenkbrauwen sinds een jaar. Behalve de zwelling ziet u ook een scherp begrensde, erythemateuze plaque en schilfering. Wat is uw diagnose?

Duurzame leefstijl­verbete­ring: ‘Begin met kleine stappen’

Waarom lukt het ons vaak niet om gezonder te leven, zelfs als we weten wat goed voor ons is? En hoe voorkomen we dat goede voornemens voortijdig stranden? In zijn boek laat psychiater Rogier Hoenders zien hoe zorgverleners hun patiënten én zichzelf op het juiste spoor kunnen zetten.

Een tweede leven voor niet-gebruikte geneesmiddelen

Jaarlijks wordt voor zeker 100 miljoen euro aan ongebruikte medicatie vernietigd. Doodzonde, vindt apotheker Bart van den Bemt. Zijn studies droegen bij aan een wijziging van de Europese wetgeving, waardoor heruitgifte onder voorwaarden mogelijk wordt.


Lees ook: Verwijzen naar zelfhulptools vermindert machteloosheid

Naar dit artikel »