DOQ

Landelijk onderzoek naar gevolgen van corona in verpleeghuizen

Verpleeghuizen zouden ruimte moeten krijgen om hun eigen bezoekersregeling te bepalen. Deze en andere aanbevelingen komen uit onderzoek dat het UMCG en het LUMC uitvoeren binnen de academische werkplaatsen ouderenzorg. Gedurende de coronacrisis brengen de onderzoekers in kaart waar verpleeghuizen tegenaan lopen. Deze tussentijdse inzichten ondersteunen het landelijke en regionale beleid.

De academische werkplaatsen ouderenzorg bestaan uit een universitair medisch centrum en verpleeghuizen uit de omgeving. Onderzoek binnen deze samenwerking wordt gefinancierd door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en ZonMw, en de verpleeghuizen zelf.

(bron foto pixabay)

Ondersteuning landelijk beleid

Hoogleraar Institutionele Zorg en Ouderengeneeskunde Wilco Achterberg van het LUMC en hoogleraar Ouderengeneeskunde en Dementie Sytse Zuidema van het UMCG wilden de actuele ontwikkelingen in verpleeghuizen in kaart brengen. Daarvoor verzamelen en analyseren ze de notulen van crisisteams in verpleeghuizen. Verschillende instellingen, waaronder het ministerie van VWS, werden hier wekelijks over ingelicht. Achterberg: “Zij gebruiken onze input ter ondersteuning van hun beleid. Wij rapporteren bijvoorbeeld de zorgen die speelden onder het personeel. Aan het begin betrof dat voornamelijk het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen.”

Verschillen per regio

“Daarnaast willen we niet alleen weten wat er speelt, maar ook hoe maatregelen het beste uitgevoerd kunnen worden.” De onderzoekers hebben paneldiscussies gehouden met leden van de crisisteams. “Hieruit bleek dat het bezoekersverbod moeilijk was uit te voeren voor het personeel. Daarnaast waren er verschillen in besmettingsrisico per regio, terwijl de bezoekersregeling overal gold. Het zou dus beter zijn om verpleeghuizen de ruimte te geven om hun eigen bezoekersregeling in te vullen.”

Vast zorgteam

De onderzoekers raden ook aan om een vast zorgteam op een afdeling te laten werken. Achterberg: “Hierdoor kunnen besmette cliënten effectief worden geïsoleerd en neemt het risico op verspreiding in de rest van het verpleeghuis af.” Daarnaast kwam naar voren dat huiskameractiviteiten zo veel mogelijk door moeten gaan, omdat dit bewoners rust kan geven. Bijvoorbeeld door iedere afdeling als cohort af te sluiten.

Relatieve rust

De crisis lijkt de laatste tijd af te nemen. “Die rust is relatief”, vertelt Zuidema, “over het algemeen heerst er rust, maar er zijn recent ook weer uitbraken geweest.” Daarnaast is het personeel overbelast. “Zij hebben het heel zwaar gehad. Bijna de helft van alle doden is in verpleeghuizen gevallen. Medewerkers hebben meer diensten gedraaid en we zien dat nu pas het ziekteverzuim toeneemt. Ook is er een vrees dat het weer mis kan gaan.”

Het is dus belangrijk de actuele ontwikkelingen in verpleeghuizen te blijven volgen. Achterberg en Zuidema gaan tot het einde van het jaar door met hun onderzoek. Achterberg: “Alleen zo kunnen we vooruit leren.” Het onderzoek is een samenwerking tussen de UNC-ZH en de academische werkplaats ouderenzorg in Groningen, het UNO-UMCG.

Bron: UMCG
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Apothekers krijgen vergoeding voor therapietrouw­gesprekken

Therapietrouwgesprekken door apothekers worden in Noord-Limburg bij wijze van proef vergoed. Apotheker Erna Mombarg legt uit wat deze gesprekken opleveren. “Ik krijg uit het hele land van collega’s reacties: ‘Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?’”

Als oorlog de zorg op de proef stelt

Bij een grootschalig conflict zullen ook Nederlandse ziekenhuizen grote aantallen gewonde militairen moeten opvangen. Traumachirurg en militair Eelco Huizinga vertelt wat dat van de zorg kan vragen. “Als zorgprofessional moet je je afvragen: wat wordt er van mij verwacht?”

Wacht niet tot de patiënt zich uitspreekt

Patiënten lijken tegenwoordig mondiger dan ooit. Maar vijftig jaar onderzoek laat een ander beeld zien. Mondigheid blijkt bovendien niet alleen iets van de patiënt: ook de zorgverlener bepaalt hoeveel ruimte een patiënt krijgt, stelt Sandra van Dulmen.

Casus: vrouw met pijn op de borst na kankerdiagnose

Een 73-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege misselijkheid, kortademigheid en acute pijn op de borst. Een paar dagen ervoor kreeg zij te horen dat zij waarschijnlijk uitgezaaide alvleesklierkanker heeft. Wat is uw diagnose?

Gebrek aan samenwerking remt inzet van AI in de zorg

Veel AI-toepassingen voor de zorg bereiken de werkvloer niet. Sara Ben Hmido onderzocht welke barrières implementatie in de weg staan en legt uit waarom samenwerking vanaf het begin cruciaal is. “Als AI-ontwikkelaar moet je vanaf het begin optrekken met zorgverleners.”

Casus: vrouw met symptomatisch galsteenlijden zonder cholecystitis

Een 41-jarige vrouw bezoekt de SEH vanwege buikpijn. Echografie van het abdomen toont een dunwandige galblaas gevuld met concrementen en verwijde galwegen. De radioloog concludeert dat er sprake is van choledocholithiasis zonder cholecystitis. Wat is uw beleid?

Voorkom aangeleerde hulpe­­loosheid: laat zorgprofessionals zelf met oplos­­singen komen

Als zorgprofessionals herhaaldelijk ervaren dat hun inbreng niets verandert, kunnen ze stoppen met meedenken. Kjeld Aij legt uit hoe kleine verbeteringen en meer invloed op de werkvloer aangeleerde hulpeloosheid kunnen voorkomen. “Er is bijna altijd enige invloed, hoe klein ook.”

Op het spoor van een intoxicatie

Volgens SEH-arts en toxicoloog Femke Gresnigt ontbreekt een intoxicatie nog te vaak in de differentiaaldiagnose. “Soms denken we daar pas aan als andere oorzaken zijn uitgesloten. Dan kan er al kostbare tijd verloren zijn gegaan.”

Casus: progressieve kortademigheid na embolisatie van een varicocele

Een 36-jarige man presenteert zich op de SEH met toenemende kortademigheid, hoesten, algehele malaise en koorts. Negen dagen ervoor heeft hij een endovasculaire embolisatie met cyanoacrylaat ondergaan vanwege een symptomatische varicocele. Wat is uw diagnose?

Meer halen uit bestaande medicijnen

Een verminderde nierfunctie betekende lange tijd dat pemetrexed geen behandeloptie was. Rob ter Heine en Nikki Bleijs-de Rouw onderzochten hoe dit toch veilig kan worden ingezet en lieten zien hoeveel winst te behalen valt met onderzoek naar bestaande geneesmiddelen.