Koen Scheerders
Log in om uw persoonlijke bookmarks op te kunnen slaan.
Leefstijl van invloed op ontwikkeling effecten parkinson in diermodellen
Leefstijl kan een rol spelen bij het ontwikkelen van parkinsonklachten bij diermodellen. Dat is de conclusie van het proefschrift van Luiza Reali Nazario, die op recent promoveerde aan de Universiteit van Groningen.
De ziekte van Parkinson is een van de meest voorkomende neurodegeneratieve ziektes. Met de stijgende levensverwachting en vergrijzing wordt het aantal parkinsonpatiënten naar verwachting steeds hoger. Een beter begrip van de ziekte en de mogelijke invloed van leefstijl op het ziekteproces is daarom hard nodig.
Diermodellen voor parkinson
Reali Nazario en collega’s onderzochten de invloed van leefstijl op het dopaminerge systeem en de ontwikkeling van parkinson met behulp van diermodellen. Zebravissen met geïnduceerd parkinsonisme vertoonden gedragsveranderingen passend bij de interventie, waarbij effect op het dopaminerge systeem uitbleef. Bovendien toonden de onderzoekers aan dat ze immuunreacties in het brein van levende zebravissen in beeld konden brengen met PET. Hoewel ze dit diermodel nog verder moeten onderzoeken, concluderen de onderzoekers dat de zebravis nuttig kan zijn voor het bestuderen van het ziekteproces achter de ziekte van Parkinson.
Cafetariadieet
De onderzoekers brachten deze kennis over het dopaminerge systeem over naar een knaagdiermodel. Daarbij onderzochten ze de invloed van dieet op het beloningssysteem, waarbij dopamine en dopaminereceptoren betrokken zijn. Een ‘cafetariadieet’ met veel vet en suiker bleek bij ratten te leiden tot een afname van de expressie van dopaminereceptoren en een verminderde dopamine-afgifte. Na induceren van parkinsonisme bleken de dieren met het cafetariadieet meer schade in het brein te hebben dan de dieren die een normaal dieet kregen.
Leefstijladviezen
Reali Nazario en haar collega’s concluderen dat het zoeken naar de processen die ten grondslag liggen aan parkinson en het verband met leefstijl, wetenschappers kan helpen om de pathogenese van de ziekte beter te begrijpen. Dat onderzoek zal niet direct leiden tot het uitvaardigen van leefstijladviezen ter voorkoming van parkinsonklachten, maar kan wel leiden tot het ontwikkelen van passende diermodellen voor dit ziektebeeld. Dat levert mogelijk nieuwe therapieën en hulpmiddelen op.
