Leptomeningeale metastasen mogen systemische therapie bij NSCLC niet uitsluiten
Redactioneel
5 januari 2026
Systemische behandelingen kunnen de overleving van patiënten met niet-kleincellige longkanker (NSCLC) en uitzaaiingen in de hersenvliezen op het moment van de diagnose substantieel verbeteren. Dit concludeert arts-onderzoeker Jarno Huijs van het Research Institute for Oncology (GROW) van de Maastricht University op basis van retrospectief cohortonderzoek. “Leptomeningeale metastasen mogen niet langer automatisch een reden zijn om af te zien van systemische therapie.”
Leptomeningeale metastasen ontstaan wanneer tumorcellen zich verspreiden naar de hersenvliezen (leptomeningen) of het hersenvocht. “Dit gebeurt meestal via de bloedbaan of via doorgroei vanuit bestaande hersenmetastasen”, legt Huijs uit. “Uitzaaiingen naar de hersenvliezen zijn relatief zeldzaam en treden op bij ongeveer 3% van de patiënten met NSCLC gedurende het ziektebeloop. Onder andere een jongere leeftijd, een uitgebreide tumorlast en de aanwezigheid van bepaalde mutaties (EGFR, ALK en ROS1) en hersenmetastasen zijn risicofactoren voor het ontwikkelen van leptomeningeale metastasen bij NSCLC.”
“Het therapeutische landschap van NSCLC is de afgelopen 10 jaar sterk veranderd”
Arts-onderzoeker Jarno Huijs
Sterk veranderd
Van oudsher hebben patiënten met NSCLC en leptomeningeale metastasen een zeer slechte prognose, weet Huijs. “Vroeger bedroeg de mediane overleving van deze patiënten 2-4 maanden bij actieve behandeling en slechts 4-6 weken als zij alleen maximaal onde
Aanmelden
Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.
Ik heb al een DOQ account
Lees meer over: