DOQ

Dr. Crijns: ‘Met de app controleren coronapatiënten thuis zelf hun herstel’

Coronapatiënten kunnen de laatste fase van hun herstel doorlopen in de eigen omgeving. Ziekenhuizen hebben daardoor eerder bedden vrij voor andere mensen. Dit zijn de twee grote voordelen van de Luscii-app. Hiermee kunnen longverpleegkundigen op afstand onder meer het zuurstofgehalte monitoren. VieCuri begon er begin februari mee. Longarts dr. Kim Crijns is tevreden: “Tot dusver hoefden we geen patiënt opnieuw op te nemen in het ziekenhuis.”

Voor sommige patiënten met COVID-19 is zuurstoftoediening nog de enige reden dat zij in het ziekenhuis verblijven. Sinds februari heeft VieCuri vijf patiënten ontslagen met thuismonitoring. Longarts dr. Kim Crijns vertelt: “Als iemand geen andere ziekenhuiszorg meer nodig heeft, kan het een optie zijn zuurstof voor thuis te regelen. Met de Luscii-app monitort een longverpleegkundige vervolgens hoe het loopt. Wij achten een patiënt hiervoor geschikt als hij redelijk zelfstandig is, goed met een tablet of smartphone kan omgaan én een mantelzorger heeft.”

Longarts dr. Kim Crijns

Afbouwschema zuurstof

Crijns legt uit hoe het werkt. “De patiënt verlaat het ziekenhuis met een afbouwschema. Het is de bedoeling dat hij elke dag wat minder zuurstof krijgt toegediend, totdat het niet meer nodig is. Dit kan uitgesmeerd zijn over maximaal twee weken, maar meestal lukt het in een kleine week, een dag of vijf. Als de patiënt wordt ontslagen uit het ziekenhuis, hebben wij zuurstof aangevraagd. Bij hem of haar thuis worden dan een moedertank en een zuurstofapparaat afgeleverd. Vervolgens gaat de patiënt onder begeleiding van een longverpleegkunde aan de slag met herstel en met afbouwen van zuurstof.”

Zelfmetingen

Via de app geeft de patiënt informatie door aan het ziekenhuis. “Onder meer over het zuurstofgehalte en de hartslag”, aldus Crijns. “Die meet de patiënt of mantelzorger drie keer per dag via een saturatiemeter aan een vinger. De saturatiemeter is meegegeven bij het ontslag uit het ziekenhuis. Verder heeft de mantelzorger de opdracht om elke dag drie keer de ademhaling te meten. De mantelzorger telt hoe vaak de patiënt in- en uitademt in een minuut tijd. Ook wordt één keer per dag de temperatuur gemeten. En tot slot geeft de patiënt dagelijks via de app door hoe hij zich voelt.”

Contact met longarts

In VieCuri logt een longverpleegkundige een aantal keren per dag in op een dashboard waar de patiëntgegevens binnenkomen. Crijns: “De longverpleegkundige doet de monitoring. Is er twijfel? Vertrouwt de longverpleegkundige het niet helemaal, bijvoorbeeld omdat het zuurstofgehalte onder de afgesproken waardes blijft? Dan neemt de longverpleegkundige contact gezocht op met een longarts. De longverpleegkundige heeft ook regelmatig een telefonisch onderhoud met de patiënt. Die kan overigens altijd bellen als hij denkt dat het niet goed met hem gaat.”

Positief en veilig

Een aantal ziekenhuizen maakte al gebruik van de Luscii-app. Crijns: “Onderzoek laat zien dat het ziekenhuisverblijf van de deelnemers met ongeveer vijf dagen kan worden verkort. Voor ons reden om monitoring op afstand aan te bieden aan patiënten die naar verwachting nog even nodig hebben om zuurstoftoediening af te bouwen. Sinds de start hebben vijf patiënten het traject gevolgd. Ze zijn positief; ze vinden het fijn om thuis te kunnen herstellen in plaats van in het ziekenhuis. Onze ervaring is ook dat de veiligheid prima is: geen van de deelnemers hoefde opnieuw te worden opgenomen. Iedereen heeft thuis zijn afbouwschema voltooid.”

Tot dusver is de jongste deelnemer 31 jaar en de oudste 71. Crijns: “Deelname heeft deels te maken met de gewenste digitale vaardigheid. Maar ook met de vraag: durf je het zelf aan om naar huis te gaan en zelf controles uit te voeren?”

Voorbereiding

Kost het een ziekenhuis veel inspanning om te werken met de app? Crijns: “Nee. De longverpleegkundigen hebben een training van een uur gevolgd via het bedrijf dat de app heeft ontworpen. En wat betreft de ICT: wij hebben ervoor gekozen de app niet te koppelen aan het ziekenhuisinformatiesysteem (ZIS), dat scheelde veel tijd en moeite. Eventueel voert de longverpleegkundige data in het elektronisch patiëntendossier in.”

Wat is het advies van Crijns aan ziekenhuizen die overwegen met de app te gaan werken? “Tref de voorbereidingen in een relatief rustige periode, dus niet tijdens een coronagolf. In het voorjaar van 2000 zou het voor ons onmogelijk zijn geweest. Wij zijn ons in november in de materie gaan verdiepen en hebben in januari de protocollen geschreven om in februari te starten.”

Andere longaandoeningen

De app biedt verschillende programma’s aan, waarvan COVID-19 er een is. Crijns: “Ik kan me goed voorstellen dat we straks andere patiënten met een longaandoening gaan monitoren op deze manier. Denk bijvoorbeeld aan COPD-patiënten met last van longaanvallen. Of mensen met een longontsteking die meer hersteltijd nodig hebben dan bij een gemiddelde longontsteking.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

De zorgverlener als verwonderaar

Steeds meer resultaten wijzen uit dat een goed contact tussen de zorgverlener, het kind en de ouders, veel leed kan voorkomen. Piet Leroy zet zich in voor pijn- en traumavrije zorg bij kinderen. “Ik spreek nooit over lastige ouders, wel over kwetsbare ouders.”

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”


0
Laat een reactie achterx