DOQ

Associate prof. Van der Heijden: ‘3D-navigatie draagt bij aan vroegdiagnostiek van longkanker bij kleine tumoren’

Het opsporen van longkanker in een vroeg stadium bij tumoren kleiner dan twee centimeter: tot nu toe is dat een hele uitdaging. Longarts en associate prof. Erik van der Heijden van het Radboudumc werkt aan nieuwe technieken.

Als associate professor Interventie Longziekten leidt Erik van der Heijden sinds twee jaar het onderzoek naar vroege detectie van longkanker door het toepassen van 3D-navigatietechnieken. De eerste conclusies zijn hoopvol voor patiënten met kleine tumoren in de longen. Nu moeten zij nog vaak lang in onzekerheid zitten en belastende onderzoeken ondergaan. “En dat terwijl we uit de klinische praktijk weten dat bij een groot deel van de patiënten bij wie op een CT-scan nodules in de longen zijn gevonden, er geen sprake blijkt te zijn van kanker”, aldus de Nijmeegse longarts.

Associate prof. en longarts Erik van der Heijden

“Een kleine kans op diagnose met een voor de patiënt enorm onprettig onderzoek”

Complicaties

Wordt bij een patiënt een nodule in de longen gevonden, dan maken de betrokken artsen een risicotaxatie waarin zij onder meer afgaan op uitlopers en de grootte van de nodule. Van der Heijden: “Is het risico dat het longkanker betreft groter dan tien procent, dan ben je gerechtigd om er weefsel uit te halen. Dat is zelfs voor zeer ervaren radiologen nog een hele kunst bij kleine nodulen. Daarbij komt dat bij een CT-geleide punctie altijd complicaties kunnen optreden. Het risico op een pneumothorax is bijvoorbeeld ongeveer 19 tot 25 procent. De kans op bloedingen ligt rond de 20 procent. Pas je daarentegen een bronchoscopie toe, dan heb je te maken met een sensitiviteit van zo’n 14 procent. Een kleine kans op diagnose dus met een voor de patiënt enorm onprettig onderzoek.”

‘Het wordt nóg belangrijker om diagnostiek vroeg, met zekerheid en zo min mogelijk belastend rond te krijgen”

Bevolkingsonderzoek

Deze nadelen van de huidige beeldvormingstechnieken vormden voor Van der Heijden en zijn team de aanleiding tot de zoektocht naar nieuwe mogelijkheden voor vroege opsporing van longkanker. Ook de NELSON-studie onder leiding van onderzoekers uit het Erasmus MC heeft daaraan bijgedragen, vertelt Van der Heijden. “Deze studie maakt een een vergelijking tussen alle longkankers die gevonden zijn met behulp van onder andere CT-screening en longkankers ontdekt in de screenlingsloze controlegroep. Het doel van deze studie is om te bepalen of een eventueel bevolkingsonderzoek naar de vroege opsporing van longkanker bij hoog-risicopatiënten in de toekomst effectief is. Als dat bevolkingsonderzoek er komt, komen we dus nog vaker patiënten met nodules tegen. Dan is het dus nóg belangrijker om diagnostiek vroeg, met zekerheid en zo min mogelijk belastend rond te krijgen.”

“De ene tool is vergelijkbaar met gps-navigatie zoals in onze auto”

Navigatie

Voor het onderzoek van Van der Heijden werkt het Radboudumc met twee nieuwe technieken. “De ene tool is vergelijkbaar met gps-navigatie zoals in onze auto. Met een CT-scan breng je de wegenmap van de longen in kaart en met een magnetische tip op de punt van je scoop volg je daarna de route naar de nodule. Bij de andere techniek gebruiken we een cone-beam-CT: een CT-scanner in de vorm van een C-arm die als doorlichtingstoestel fungeert. Deze methode blijkt bij kleine nodulen zeer nauwkeurig te zijn, helemaal als je die combineert met de navigatietechniek. We hebben nu zo’n 250 patiënten onderzocht en zitten op een diagnostische yield van 85 procent. Het complicatierisico bij deze technieken ligt rond de 2 procent. Veelbelovend dus.”

“We hopen dat deze nieuwe vorm van diagnostiek mogelijk toch voor vergoeding in aanmerking zal komen”

Kostbaar

Het Radboudumc is het enige ziekenhuis dat van deze technieken gebruikmaakt, maar Van der Heijden hoopt dat dit in de toekomst zal veranderen. “De kosten voor het onderzoek zijn hoog: patiënten moeten namelijk onder narcose op een hybride OK. Er zijn veel kostbare randvoorwaarden aan verbonden. Verzekeraars vergoeden dit vooralsnog niet en je kunt dit patiënten en ziekenhuizen niet uit eigen zak laten betalen. We hebben onze onderzoeksdata dan ook neergelegd bij Zorgverzekeraars Nederland en het Zorginstituut Nederland, zodat deze nieuwe vorm van diagnostiek mogelijk toch voor vergoeding in aanmerking zal komen. Dan kunnen andere ziekenhuizen hun patiënten ook helpen met vroege opsporing en dus met een grotere kans op genezing van longkanker. Iets waar we als longartsen natuurlijk zeker naar moeten streven.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij geneesmiddel­keuze

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.