DOQ

‘Medicijnspiegel meten bij biological bespaart jaarlijks tot 5000 euro per patiënt’

Door eenvoudig de hoeveelheid medicijn in het bloed te meten, kan overbehandeling met het dure geneesmiddel adalimumab tegengegaan worden. Onderzoek vanuit Reade, centrum voor revalidatiegeneeskunde en reumatologie in Amsterdam, laat zien dat de standaard dosering te hoog is voor een groot deel van de reumapatiënten. “Eigenlijk is dit het ‘laaghangende fruit’ van de zoektocht wie minder medicijn nodig heeft.”

Reumapatiënten kunnen behandeld worden met een biological, zoals adalimumab, wanneer de standaard reumamedicatie niet voldoende is. Het zijn dure geneesmiddelen, daarom wordt voorzichtig omgegaan met deze groep geneesmiddelen. “Een reumapatiënt die behandeld wordt met adalimumab zet elke twee weken een injectie bij zichzelf”, vertelt Merel l’Ami die het onderzoek naar overbehandeling heeft uitgevoerd. Ze is werkzaam bij Reade, hét centrum voor revalidatiegeneeskunde en reumatologie in Amsterdam en doet een promotieonderzoek bij het Amsterdam Reumatologie en Immunologie Centrum. “Iedere patiënt start de behandeling met dezelfde dosering, maar de hoeveelheid medicijn die in het bloed overblijft is heel verschillend tussen patiënten. Een standaard dosering is helemaal niet logisch.”

Minder medicijn mogelijk
Haar onderzoeksgroep heeft eerder aangetoond dat reumapatiënten waarbij een grotere hoeveelheid medicijn in het bloed gemeten wordt niet beter op het medicijn reageren dan patiënten met normale hoeveelheden in het bloed. “Gezien de kans op bijwerkingen en de hoge medicijnkosten, wilden we onderzoeken of patiënten met hoge medicijnspiegels ook daadwerkelijk minder medicijn kunnen gebruiken.” De prijs van het medicijn ligt rond de 15.000 euro per patiënt per jaar wanneer behandeld wordt met de standaard dosering.

Ups en downs
Reumapatiënten met een hoge medicijnspiegel werden geloot in de controle groep of in de groep die minder vaak ging injecteren. De gemiddelde ziekteactiviteit bleef in beide groepen stabiel gedurende een half jaar en evenveel patiënten ervoeren een toename in ziekteactiviteit. “Ook onder standaard dosering gaat de activiteit van de ziekte op en neer”, vertelt Merel. Dit onderzoek toont dat patiënten met reumatoïde artritis, met een hoge medicijnspiegel, veilig de injectie een week kunnen uitstellen. Daarmee gaat de dosis met een derde omlaag.

Algoritme voor lagere dosis
“Eigenlijk is dit het ‘laaghangende fruit’ van de zoektocht wie minder medicijn nodig heeft”, aldus l’Ami, die aangeeft dat subsidie voor dit onderzoek is verleend door het Reumafonds. “Het meten van de medicijnspiegel is goedkoop, zeker als je bedenkt dat 5000 euro aan medicijnkosten per persoon per jaar kan worden bespaart”. l’Ami gaat nog een stapje verder: “We denken dat tot wel 70 procent van de patiënten te hoge medicijnspiegels heeft. We willen een algoritme ontwikkelen waarbij de dosisverlaging bij iedere patiënt individueel bepaald wordt, afhankelijk van de medicijnspiegel.” Reade Reumatologie gaat nu standaard de medicijnspiegel meten bij adalimumab behandeling. “Als dat een succes wordt, hopen we dat zorgverzekeraars de metingen gaan vergoeden, zodat alle ziekenhuizen dit makkelijk kunnen gaan uitvoeren.”

Bron: Reade

 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”