DOQ

Meer kennis over BRCA1 en BRCA2

Dubbelzijdige preventieve borstamputatie verbetert de overlevingskansen voor vrouwen die een mutatie in het BRCA1-gen dragen. Voor vrouwen die de BRCA2-genmutatie hebben, lijkt zo’n dubbele borstamputatie geen invloed te hebben op hun risico om te overlijden aan borstkanker. Zowel BRCA1 als BRCA2-mutatie zijn erfelijk en geven een verhoogde kans op borstkanker.

(Foto: Pixabay)

Dit blijkt uit een studie van Annette Heemskerk-Gerritsen van het Erasmus MC. Ze voerde de studie uit in nauwe samenwerking met naaste collega’s en onderzoekers van academische centra uit het hele land. De studie toonde voor vrouwen met een mutatie in het BRCA2-gen nauwelijks verschil in de kans op overlijden aan borstkanker wanneer zij kozen voor preventieve amputatie, in plaats van intensieve controle in de vorm van jaarlijkse MRI-scans en/of mammografieën

Voorzorg

Voor deze studie werden 1712 BRCA1- en 1145 BRCA2-mutatiedraagsters geselecteerd uit de nationale Hereditair Borst- en eierstokkanker Onderzoek Nederland (Hebon) database. In totaal lieten 722 BRCA1- en 406 BRCA2-mutatiedraagsters uit voorzorg hun borsten verwijderen (amputatiegroep). De overige vrouwen kregen intensieve controle (controlegroep).

Acht borstkankers

Nadat de vrouwen gemiddeld 10 jaar waren gevolgd, werden onder de BRCA1-mutatiedraagsters die hun borsten hadden laten verwijderen, acht borstkankers gevonden van wie één vrouw overleed aan de gevolgen van de ziekte. In de BRCA1 controlegroep kregen 268 mutatiedraagsters borstkanker. Van hen overleden er twintig aan borstkanker.

Overlevingskans

Op 65-jarige leeftijd was de borstkanker-specifieke overleving onder de BRCA1-mutatiedraagsters 99,7 procent in de amputatiegroep en 93 procent in de controlegroep. BRCA1-mutatiedraagsters die kiezen voor preventieve verwijdering van de borsten, hebben significant minder kans om te overlijden aan borstkanker dan BRCA1-mutatiedraagsters die onder controle blijven. “Maar”, beklemtoont onderzoekster Heemskerk-Gerritsen: “doordat bij intensieve controle de borstkanker doorgaans in een vroeg stadium wordt ontdekt, is de overlevingskans dankzij die controle ook hoog.”

Amputatiegroep

Bij geen van de BRCA2-mutatiedraagsters die borstamputatie ondergingen, werd borstkanker ontdekt. In de BRCA2 controlegroep werden 144 borstkankers gevonden en overleden zeven vrouwen aan de gevolgen van de ziekte. Op 65-jarige leeftijd was de borstkanker-specifieke overleving 100 procent in de amputatiegroep en 98 procent in de controlegroep. “Dit betekent dat de kans om aan borstkanker te overlijden klein is voor álle BRCA2-mutatiedraagsters in deze studie. De gevonden BRCA2 borstkankers hadden gunstiger kenmerken dan de BRCA1 tumoren, waardoor de vooruitzichten voor BRCA 2-mutatiedraagsters met borstkanker beter zijn.”

Opluchting

“Voor de BRCA2-mutatiedraagsters die worstelen met de keuze tussen intensieve controle en preventieve verwijdering kan het een opluchting zijn te weten dat ten aanzien van de kans om te overlijden aan borstkanker intensieve controle net zo effectief lijkt te zijn als borstverwijdering”, zegt Annette Heemskerk-Gerritsen over de resultaten.

Bron: ErasmusMC
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘In Bloesem werken onderzoekers uit de wijk en van de universiteit nauw samen’

Onderzoek in aandachtswijken is vaak complex, mede doordat bewoners amper worden bereikt. In project Bloesem in de Haagse wijk Moerwijk doen ze het anders, vertelt Nienke Slagboom. “Hier maken bewoners zelf deel uit van het onderzoeksteam.”

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?

Als de arts nep blijkt: medische misleiding met deepfakes

Steeds vaker duiken deepfakevideo’s op waarin artsen medicijnen aanprijzen. Leonie Hulstein noemt dit een zorgwekkende ontwikkeling. “Dit gaat over gezondheid. Dat maakt het gevaarlijker dan andere vormen van nepcontent.”

Medicatie belangrijke oorzaak van bezoek aan de spoedeisende hulp

Bij 17% van de SEH-bezoeken zonder opname speelt medicatie een rol, en meer dan een derde daarvan is vermijdbaar, zo vertelt Rehana Rahman. “De herkenning van deze bezoeken zou verbeteren als er een apotheker zou meekijken op de SEH.”

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”