DOQ

Minder CT-scans nodig bij zwangeren met mogelijke longembolie

Dankzij slimme diagnostiek hoeven minder zwangere vrouwen met verdenking op een longembolie een potentieel schadelijke CT-scan te ondergaan. In een publicatie in de New England Journal of Medicine beschrijven internationale onderzoekers onder leiding van het LUMC een diagnostisch algoritme om het aantal CT-scans veilig terug te dringen.

De onderzoekers toonden al eerder aan dat hun zogeheten YEARS-algoritme werkt voor de niet-zwangere patiënt met verdenking op een longembolie. “Voor zwangeren is het nog belangrijker om geen CT-scan uit te voeren, want de straling kan schadelijk zijn voor de baby en de moeder”, legt arts-onderzoeker Liselotte van der Pol uit. Haar copromotor dr. Erik Klok voegt toe: “Een longembolie diagnosticeren bij een zwangere kan lastig zijn, want de symptomen zoals kortademigheid lijken op reguliere zwangerschapsklachten. Omdat er geen bewezen diagnostisch algoritme bestaat, moet in de huidige praktijk daarom vrijwel altijd een CT-scan worden verricht.”

CT-scans bespaard

De onderzoekers testten hun YEARS-algoritme, bestaande uit een gecombineerde score van patiëntkenmerken en een bloedtest, op 498 zwangeren met verdenking op een longembolie. Afhankelijk van de patiëntkenmerken werd een verschillende bloedtest (D-dimeer) afkapwaarde gehanteerd om wel of niet af te kunnen zien van een CT-scan. Bij verdenking van een diepe veneuze trombose werd, ongeacht de hoogte van de D-dimeer-test of patiëntkenmerken eerst een echografie van de beenvaten gedaan. Indien dit een trombose te zien gaf, werd afgezien van de CT-scan en meteen behandeling met bloedverdunners gestart.

Eerste trimester

Toepassing van dit algoritme leidde ertoe dat gemiddeld bij 40 procent van zwangeren met verdenking op een longembolie geen CT-scan hoefde te ondergaan, terwijl dat zonder het algoritme bij iedere patiënt had gemoeten. Bij zwangeren in het eerste trimester – waar straling extra schadelijk is – was dat zelfs 65 procent. Het overslaan van de CT-scan bleek gerechtvaardigd, want in de drie maanden na de verdenking op longembolie ontwikkelde slechts één zwangere diepe veneuze trombose en geen enkele zwangere een longembolie.

Meteen toepasbaar

“Dit is heel belangrijk nieuws, want het betekent dat we op verantwoorde wijze van CT-scans kunnen afzien bij zwangere patiënten. Bovendien is dit algoritme meteen toepasbaar in de praktijk. In het LUMC werken we al met dit algoritme. Wat ons nog wel te doen staat, is zorgen dat onze bevindingen worden opgenomen in de richtlijnen, zodat alle ziekenhuizen ermee aan de slag kunnen”, aldus onderzoeksleider en hoogleraar Menno Huisman.

Het onderzoek is, behalve in het LUMC, in 9 Nederlandse ziekenhuizen uitgevoerd: Amsterdam UMC (locatie AMC), Erasmus MC, UMC Utrecht, Haga Ziekenhuis en Haaglanden Medisch Centrum in Den Haag, Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk, Flevo ziekenhuis in Almere, Gelre Ziekenhuis in Apeldoorn en Groene Hart Ziekenhuis in Gouda. Daarnaast deden acht Franse ziekenhuizen en een ziekenhuis in Ierland mee.

Lees het artikel ‘Pregnancy-Adapted YEARS Algorithm for Diagnosis of Suspected Pulmonary Embolism’  op de website van NEJM.

Bron: LUMC
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij geneesmiddel­keuze

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.