DOQ

Minder infecties en meer borstvoeding bij prematuren in eenpersoonskamer

Prematuur geboren kinderen die worden opgenomen op een eenpersoonskamer in het ziekenhuis, krijgen minder vaak een infectie dan prematuur geboren kinderen opgenomen op een zaalafdeling. Dat blijkt uit een groot literatuuronderzoek uitgevoerd door  arts-onderzoeker Nicole van Veenendaal, werkzaam op de afdeling neonatologie en mede-onderzoeker kinderarts dr. Sophie van der Schoor, in samenwerking met het Emma Kinderziekenhuis van het Amsterdam UMC.

Van Veenendaal vergeleek uitkomsten van prematuur geboren kinderen (voor 37 weken zwangerschapsduur geboren) die waren opgenomen op een eenpersoonskamer (‘single family room’), met prematuur geboren kinderen die op een zaalafdeling waren opgenomen. Op een zaalafdeling worden meerdere kinderen naast elkaar verpleegd en kunnen ouders vanwege de setting vaak niet 24 uur per dag bij hun kind verblijven, in tegenstelling tot in een eenpersoonskamer.

borstvoeding_prematuren

Borstvoeding bij ontslag

In het literatuuronderzoek werd alle bestaande literatuur tot nu toe geanalyseerd. Zo konden gegevens van 4793 patiënten worden bekeken. Uit de analyse kwam naar voren dat prematuur geboren kinderen in een eenpersoonskamer minder vaak een infectie hadden tijdens hun ziekenhuisopname. Bovendien bleek dat deze groep prematuren vaker met uitsluitend borstvoeding (zonder toevoeging van kunstvoeding) het ziekenhuis kon verlaten.

Kleinere kans op infecties

Het aantal infecties bij prematuren verpleegd op een eenpersoonskamer was bijna de helft lager dan op een zaalafdeling, blijkt uit het literatuuronderzoek. ‘Kinderen die te vroeg geboren zijn, hebben een grotere kans op het krijgen van een infectie omdat hun immuunsysteem nog minder goed ontwikkeld is. Infecties tijdens ziekenhuisopnames zijn bij deze kwetsbare kinderen vaak een probleem. We weten van eerdere onderzoeken dat bijvoorbeeld handen wassen en huid-op-huidcontact met ouders effectieve interventies zijn voor het verminderen van infecties. Met dit onderzoek laten we zien dat de kans op infecties ook kleiner wordt als we premature kinderen verplegen op een eenpersoonskamer’, aldus Van Veenendaal.

Kinderarts

In het Anna Paviljoen van OLVG, locatie Oost, worden zieke en premature pasgeborenen opgenomen op eenpersoonskamers. OLVG-kinderarts en mede-onderzoeker Sophie van der Schoor: ‘Wereldwijd is er een trend gaande waarbij je steeds meer eenpersoonskamers ziet voor prematuur geboren kinderen. We hopen dat deze studie helpt om ziekenhuizen een weloverwogen keuze te laten maken voor het bouwen van dit soort kamers. Een belangrijke kanttekening bij het literatuuronderzoek is dat alleen de setting van eenpersoonskamers op de afdeling Neonatologie werd onderzocht. De wijze van verplegen en hoe ouders worden betrokken in de zorg voor hun kind werd hierbij niet geëvalueerd. Op dit moment wordt in OLVG locaties Oost en West samen met NWZ locatie Alkmaar een grote studie uitgevoerd naar het effect van ouderparticipatie op de afdeling Neonatologie. We hopen de eerste resultaten van deze studie over een jaar beschikbaar te hebben.’

Meer info, zie het onderzoek The Lancet Child and Adolescent Health.

Bron: OLVG

 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

De zorgverlener als verwonderaar

Steeds meer resultaten wijzen uit dat een goed contact tussen de zorgverlener, het kind en de ouders, veel leed kan voorkomen. Piet Leroy zet zich in voor pijn- en traumavrije zorg bij kinderen. “Ik spreek nooit over lastige ouders, wel over kwetsbare ouders.”

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”


0
Laat een reactie achterx