DOQ

Nieuwe behandeling voor anosmie-patiënt nu ook in Nederland

Geen geur van versgebakken brood, pas gemaaid gras of zweetvoeten. Dat is de dagelijkse realiteit van mensen die helemaal niets meer ruiken. Sinds juli van dit jaar kunnen zij terecht op de reukpoli van Reinier de Graaf in Delft voor behandeling met hun eigen bloed. De eerste resultaten zijn bemoedigend, zegt KNO-arts Dick Kooper. “Maar er zijn ook mensen bij wie het geen verschil maakt. Dat weet je vooraf niet.”

Naar schatting hebben 250 duizend Nederlanders een reukstoornis, zoals anosmie. Dit tijdelijke of blijvende volledige reukverlies is aangeboren of treedt op na bijvoorbeeld een virale luchtweginfectie, schedeltrauma of chronische ontsteking van de neusbijholten. Anosmie kan leiden tot onzekerheid en zelfs depressieve klachten. Voor een deel van de mensen met anosmie is een nieuwe behandeling beschikbaar.

“Het ‘platelet-rich plasma’ wordt geïnjecteerd in de neus, vlak bij de reukzenuw”

Bloedplaatjesrijk plasma

Die behandeling bestaat uit injecties met ‘platelet-rich plasma’ (PRP), ofwel bloedplaatjesrijk plasma. Het idee daarachter is simpel: PRP bevat lichaamseigen stoffen die het herstel van beschadigd weefsel kunnen bevorderen. “Het reukslijmvlies is een van de weinige weefsels in ons lichaam dat zich kan vernieuwen, licht Kooper toe op de website van Reinier de Graaf.1 “Maar het heeft soms wat hulp nodig om dat ook echt te doen.” Voorafgaand aan de behandeling wordt bloed afgenomen, waarna een centrifuge het plasma met bloedplaatjes scheidt van de andere bloedcomponenten. Het PRP injecteert Kooper vervolgens in de neus, vlak bij de reukzenuw. Na drie weken wordt de procedure herhaald. Beide ingrepen vinden plaats onder lokale verdoving op de poliklinische behandelkamer.

Moeite waard

Voor zover Kooper weet is Reinier de Graaf het enige ziekenhuis in Nederland dat deze behandeling aanbiedt aan mensen met anosmie. In de VS en het Verenigd Koninkrijk worden PRP-injecties al langer toegepast bij mensen met anosmie of een vervormde reuk (parosmie). Daar worden positieve effecten gemeld. Kooper volgt de buitenlandse onderzoeken met belangstelling en geeft patiënten in Nederland nu ook een kans. “Juist omdat het een eenvoudige behandeling is, vind ik het de moeite waard om hiermee aan de slag te gaan, zeker wanneer er geen andere behandelopties zijn’’, vertelde hij onlangs aan het AD.2 “Bij een deel van de patiënten zien we bemoedigende resultaten. Maar er zijn ook mensen bij wie het geen verschil maakt. Dat weet je vooraf niet, en daar ben ik ook heel open over.” Met de eerste patiëntervaringen wil Kooper bijdragen aan kennis en onderzoek naar reukherstel in Nederland.

“Helaas is de behandeling nog niet voor iedereen geschikt”

Enorme belangstelling

Kooper dient de PRP-injecties alleen toe bij een specifieke groep patiënten, voor wie nog geen effectieve behandeling bestaat. Helaas is de behandeling (nog) niet geschikt voor mensen met een hoge leeftijd, langdurige klachten, een aangeboren of conductieve reukstoornis of een reukstoornis als gevolg van een schedeltrauma of neurodegeneratieve aandoening. Inmiddels behandelt Kooper wekelijks zo’n vijf patiënten met PRP-injecties, maar dat aantal wil hij graag uitbreiden. Vanwege de enorme belangstelling kunnen er momenteel geen nieuwe patiënten meer naar Reinier de Graaf worden verwezen voor de behandeling, zo meldt het ziekenhuis op haar website.1 Het is nog niet bekend hoelang dit zal duren.

Referenties:

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”

Flexibilisering is geen luxe, maar een voorwaarde

Steeds meer aios werken parttime, maar toch blijft 0,8 fte vaak de norm. Lara Teheux ziet hoe dat schuurt en pleit voor een fundamenteel ander gesprek over wat goed opleiden eigenlijk is. “We verliezen mensen omdat de werkomgeving als te weinig flexibel wordt ervaren.”

Casus: man met een laesie op het scheenbeen

Een 72-jarige man komt voor een beoordeling van meerdere plekjes op het lichaam. Een laesie op het rechter scheenbeen valt op. Volgens de man is deze donkerder geworden, maar verder heeft hij er geen klachten aan. Wat is uw diagnose?

Casus: man met anurie sinds enkele dagen

Een 58-jarige man bezoekt de SEH vanwege flankpijn beiderzijds en anurie sinds enkele dagen. Hij heeft geen koorts of mictieklachten. Echografie van de nieren toont bilaterale hydronefrose. Wat is uw diagnose?

De grenzen van goedbedoelde zorg

In de zorg mikken we hoog. We streven naar perfectie, in hoe we naar gezondheid kijken en hoe we zorg organiseren. Volgens uroloog Stefan Haensel wringt het juist daar. “Door te accepteren dat 90% van perfect genoeg kan zijn, laten we het idee los dat alles oplosbaar is.”

Onderwijs, onderzoek en zorgpraktijk bundelen de krachten

Hoe breng je innovatie écht op de werkvloer? Harmieke van Os-Medendorp en Marcelle Rittershaus-Kuijpers laten zien hoe leer- en innovatienetwerken studenten en zorgprofessionals samen laten werken aan praktische verbeteringen in de zorg.

Vul zneller ZN-formulieren in met app van jonge cardiologen

Administratieve rompslomp rond ZN-formulieren kan een stuk sneller, laat cardioloog Laurens Swart zien met de app zneller. Met enkele klikken zijn formulieren ingevuld en verzonden. “Het ZN-formulier is voor driekwart van de medicijnen een wassen neus.”

Hoe AI no-shows in het ziekenhuis terugdringt

Met AI kunnen patiënten worden herkend die hun afspraak dreigen te missen, laten Annabel Seffelaar en Siem Aarts zien. Zo kunnen zij tijdig herinnerd worden aan hun afspraak. “Elke week halen we er zeker zes of zeven patiënten uit die de afspraak totaal vergeten waren.”

Casus: vrouw die niet kan boeren

Een 23-jarige vrouw klaagt over een lang aanhoudend drukkend gevoel achter het sternum, met name na de maaltijd. Het lukt haar dan niet om te boeren. Braken zorgt meestal snel voor verlichting van de klachten. Wat is uw diagnose?