DOQ

Onnodig veel tanden en kiezen getrokken bij hoofd-halskanker

Osteoradionecrose van het kaakbot is een nare complicatie van bestraling van het hoofd-halsgebied. “Om deze complicatie zoveel mogelijk te voorkomen trekken we vaak tanden en kiezen bij patiënten met hoofd-halstumoren”, zegt Doke Buurman, tandarts-maxillofaciaal prothetist, Maastricht UMC+. Maar dit heeft een grote impact op hun kwaliteit van leven. Reden voor haar om de noodzaak van deze procedure te onderzoeken. Belangrijkste conclusie: “We trekken onnodig veel tanden en kiezen.”

“Als tandarts gedifferentieerd in de maxillofaciale prothetiek zie ik veel patiënten met hoofd-halstumoren”, vertelt Doke Buurman. Een belangrijk onderdeel van de behandeling van deze patiënten is bestraling van het hoofd-halsgebied. “Maar deze bestraling tast ook gezonde cellen aan, waardoor sneller infecties in de mond ontstaan die niet afdoende opgeruimd kunnen worden. Op langere termijn kan hierdoor osteoradionecrose van de kaak ontstaan, met alle problemen van dien.” Om deze complicatie zoveel mogelijk te voorkomen, worden voorafgaand aan de bestraling de tanden en kiezen die een mogelijke bron van infectie vormen, preventief getrokken. “Dit nieuws heeft een enorme impact op patiënten”, zegt Buurman. “’s Ochtends krijgen ze te horen dat ze hoofd-halskanker hebben en ’s middags vertel ik ze ook nog eens dat we een deel van hun tanden en kiezen gaan verwijderen.”

“Er is maar weinig bewijs voor de effectiviteit van het verwijderen van tanden en kiezen op het voorkomen van osteoradionecrose”

Doke Buurman

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »