DOQ

Operatie moet levenslang dragen van armkous overbodig maken

Een microchirurgische ingreep moet het levenslang dragen van armkousen en herhaaldelijke lymfedrainage (na borstkanker) overbodig gaan maken. Om vast te stellen of dat mogelijk is, gaan plastisch chirurgen van het Maastricht UMC+ en het Radboudumc in Nijmegen de nieuwe operatieve ingreep vergelijken met de traditionele therapie. Behandeling is nodig om te voorkomen dat zich vocht ophoopt in de arm (ook wel lymfoedeem genoemd), een verschijnsel dat patiënten ernstig kan hinderen in het dagelijks leven.

(foto Maastricht UMC+)

Bij een behandeling van borstkanker worden in veel gevallen de lymfeklieren in de oksel operatief verwijderd en/of bestraald om het risico op een terugkeer van de tumor zo klein mogelijk te maken. Door die behandeling krijgt één op de vijf patiënten echter last van lymfoedeem, dat ontstaat door een blokkade in de lymfevaten van de arm. Om de ophoping van vocht tegen te gaan, dragen veel vrouwen de rest van hun leven een armkous. Daar komt nog een regelmatige lymfedrainage bij, een soort massage om het overtollige vocht af te voeren. Een behandeling die soms meerdere malen per week moet worden uitgevoerd.

Operatie

Mogelijk biedt een microchirurgische ingreep uitkomst, waarbij een verbinding gemaakt wordt tussen lymfe- en bloedvaten (een zogeheten lymfoveneuze anastomose (LVA) ofwel LV-shunt operatie). Op die manier kan het vocht via de bloedbaan worden afgevoerd. Voor de operatie worden de lymfevaten in kaart gebracht en wordt bepaald of de lymfevaten geschikt zijn. Bij geschiktheid worden ze tijdens de operatie vastgehecht aan een nabij liggend bloedvat. De resultaten van deze nieuwe ingreep worden vervolgens vergeleken met een groep patiënten die doorgaan met het dragen van steunkousen en lymfedrainage, de traditionele behandelvorm.

Onderzoeksopzet

In totaal kunnen 120 vrouwen meedoen aan het onderzoek, die gedoopt is tot ’the LYMPH trial’. Vrouwen bij wie lymfoedeem in de arm is ontstaan na borstkankerbehandeling met bestralingen of operaties in de oksel worden willekeurig ingedeeld in één van de twee onderzoeksgroepen. De ene groep krijgt de nieuwe operatie, de andere de traditionele behandeling. De patiënten worden twee jaar lang gevolgd, waarbij verschillende metingen aan de arm worden gedaan. Verder worden de gemaakte kosten en de kwaliteit van leven van de patiënten in kaart gebracht. Zo is te beoordelen of de nieuwe ingreep betere resultaten oplevert dan de traditionele therapie.

Meer informatie over het onderzoek is te vinden via: www.thelymphtrial.com.

Bron: Maastricht UMC+
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”