DOQ

Psychiater prof. dr. Slotema: Persoonlijkheidsstoornissen in beeld

Mensen met een persoonlijkheidsstoornis vormen een zeer heterogene groep. Door hun omgeving, en zelfs door hulpverleners, worden ze echter nog te vaak als ‘moeilijk mens’ gezien. In haar oratie Persoonlijkheidsstoornissen in beeld zal psychiater en bijzonder hoogleraar prof. dr. Karin Slotema bij de Erasmus Universiteit Rotterdam ingaan op het sneller herkennen van persoonlijkheidsstoornissen en het tegengaan van stigmatisering. De oratie op 11 september is live te volgen via een livestream vanuit de Aula van de Erasmus Universiteit Rotterdam. De leerstoel is ingesteld door de Parnassia Groep.

Eerder herkennen

Prof. dr. Karin Slotema wil een bijdrage leveren aan vermindering van het (zelf)stigma dat mensen met een persoonlijkheidsstoornis zoals een borderline- of vermijdende-persoonlijkheidsstoornis ervaren. Mensen met een persoonlijkheidsstoornis hebben moeite om met emoties om te gaan en hebben meestal een laag zelfbeeld. Door hun omgeving, en zelfs door hulpverleners, worden ze nog te vaak als ‘moeilijk mens’ gezien, in plaats van als mensen die psychische hulp nodig hebben. Met onderzoek en onderwijs wil Slotema bijdragen dat persoonlijkheidsstoornissen eerder en beter worden herkend. Herkennen van een persoonlijkheidsstoornis is lastig omdat vaak andere klachten op de voorgrond staan zoals depressieve klachten of middelenmisbruik.

Psychiater en bijzonder hoogleraar prof. dr. Karin Slotema

Oratie

In haar oratie gaat Slotema in op de verschillende onderzoeken waaruit blijkt dat persoonlijkheidsstoornissen veel voorkomen, en dat mensen met een persoonlijkheidsstoornis een zeer heterogene groep vormen. Vaak wordt niet (tijdig) herkend dat iemand een persoonlijkheidsstoornis heeft en krijgt daardoor dus ook geen behandeling. Terwijl behandeling en verbetering van de kwaliteit van leven goed mogelijk is, bijvoorbeeld dat iemand een goede partner durft te kiezen. Door afname van stigmatisering en verbeteren van het herkennen van persoonlijkheidsstoornissen wil Slotema bewerkstelligen dat meer mensen met deze diagnoses behandeling krijgen.  Verbetering van de behandeling van persoonlijkheidsstoornissen kan door behandeling op maat met kortdurende interventies waaronder traumabehandeling met EMDR

Over Karin Slotema
Prof. dr. Karin Slotema is sinds 2007 werkzaam als psychiater bij het Programma Persoonlijkheidsstoornissen van PsyQ in Den Haag. In 2011 promoveerde Slotema op het onderwerp Behandeling van patiënten met therapieresistente auditieve verbale hallucinaties met behulp van repetitieve transcraniële hersenstimulatie en neuro-imaging.
Sinds 2012 is Slotema plaatsvervangend opleider volwassenenpsychiatrie bij Parnassia Groep. Daarnaast geeft ze onderwijs over persoonlijkheidsstoornissen en dissociatie bij de Leidse Faculteit Sociale Wetenschappen en de Erasmus School of Social and Behavourial Sciences. Verder is zij onder andere lid van de Landelijke Visitatiecommissie voor de opleiding psychiatrie en lid van de Commissie Wetenschappelijke Activiteiten van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie.

Bron: Erasmus University Rotterdam
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?

Als de arts nep blijkt: medische misleiding met deepfakes

Steeds vaker duiken deepfakevideo’s op waarin artsen medicijnen aanprijzen. Leonie Hulstein noemt dit een zorgwekkende ontwikkeling. “Dit gaat over gezondheid. Dat maakt het gevaarlijker dan andere vormen van nepcontent.”

Medicatie belangrijke oorzaak van bezoek aan de spoedeisende hulp

Bij 17% van de SEH-bezoeken zonder opname speelt medicatie een rol, en meer dan een derde daarvan is vermijdbaar, zo vertelt Rehana Rahman. “De herkenning van deze bezoeken zou verbeteren als er een apotheker zou meekijken op de SEH.”

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”