DOQ

Positieve effecten van long­revali­datie bij ernstig astma blijven behouden

Dat patiënten met een ernstige vorm van astma baat kunnen hebben bij longrevalidatie is in meerdere studies aangetoond. Maar wat blijft er over van het positieve effect van longrevalidatie op langere termijn? “Wij hebben dat in ons centrum in kaart gebracht”, vertelt Bram van den Borst, longarts in het Radboudumc, Nijmegen. “En we zagen dat patiënten goed in staat waren de geboekte winsten van de longrevalidatie vast te houden.”

“Tijdens het longrevalidatietraject voor mensen met een ernstige vorm van astma proberen we niet alleen te focussen op vooruitgang van patiënten tijdens de revalidatie”, zegt Bram van den Borst. “We leren onze patiënten ook hoe deze winst op langere termijn behouden kan blijven. En hoewel meerdere studies hebben laten zien dat longrevalidatie effectief kan zijn bij ernstige vormen van astma, is er maar weinig onderzoek gedaan naar de effecten van longrevalidatie in de loop van de tijd. Daarom hebben we dit voor onze patiënten in kaart gebracht.”

“We leren patiënten de symptomen vroegtijdig te herkennen en daar op te reageren”

Longarts Bram van den Borst

Vastlopen tijdens behandeling

Patiënten met een ernstige vorm van astma die vastlopen tijdens hun behandeling kunnen verwezen worden voor longrevalidatie, legt Van den Borst uit. “Dit vastlopen kan bijvoorbeeld betekenen dat patiënten meerdere longaanvallen hebben gehad in het voorgaande jaar of dat zij worstelen met de combinatie van alledaagse bezigheden zoals sporten, hobby’s, of werk, en het hebben

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


1
0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »