Prof. dr. Postmus: ‘We hebben meer longkankercentra nodig met toestemming voor behandeling zeldzame mutaties’

mm
Daniël Dresden
Redactioneel,
20 november 2020

Velen willen de zorg centraliseren, maar eigenlijk niemand wil de eigen zorg uitbesteden. “Het over de grens van de eigen praktijk heen kijken is vele malen belangrijker dan ervoor te zorgen dat je je eigen winkel op peil houdt”, vindt prof. dr. Piet Postmus, hoogleraar Longziekten in het LUMC. “Het doel zou moeten zijn: de patiënt moet er beter van worden.” De hoogleraar licht zijn visie op vormgeving van en hindernissen bij centralisatie van de longkankerzorg toe.

Wat is het nut van centraliseren?

“De deskundigheid die nodig is om bijvoorbeeld doelgerichte en immuuntherapie te kunnen en mogen geven, is sterk afhankelijk van hoe vaak je een bepaalde behandeling geeft. De longoncologie is namelijk een vak waarin je zaken vaak moet zien en vaak moet doen, omdat de situatie per patiënt altijd net iets anders is. Behandelaren moeten dus niet alles zelf willen blijven doen. Je zult naar grotere samenwerkingsverbanden moeten gaan, waarin dit soort zaken wel beter geborgd worden. De discussie is hoeveel van die patiënten je zou moeten behandelen om deze therapieën te mogen geven.”

Hoogleraar Longziekten prof. dr. Piet Postmus
Hoe wordt de centralisatie vormgegeven? 

“Via MDO 2.0 probeert het IKNL een basis te leggen om de centralisatie geregeld te krijgen. Dat systeem kent een stapsgewijze opbouw. De zorg die overal gedaan kan worden, wordt in een lokaal MDO besproken. De zorg waarvoor meer expertise nodig is, kan in een regionaal MDO plaatsvinden. Daarnaast is er een kleine groep patiënten met een probleem dat zo zeldzaam of specifiek is dat ze in een

 

Login om verder te lezen

Nog geen account? Meld u hier gratis aan.

, , , ,
Deel dit artikel