DOQ

Kinderreumatoloog dr. Swart: ‘Sneller biologicals inzetten bij jeugdreuma’

De huidige werkwijze voor de behandeling van jeugdreuma schiet tekort, stelt kinderreumatoloog-immunoloog Joost Swart van het UMC Utrecht in zijn promotieonderzoek. De fasering in medicatie duurt in de praktijk te lang voor kinderen en jongeren. Ze lopen hierdoor groter risico op bijwerkingen en hebben doorgaans meer pijn dan nodig is. Dit is op te lossen met de recent ontwikkelde ’treat-to-target’ behandeling, waarbij arts én patiënt specifieke doelen stellen binnen vastgestelde termijnen. Daarmee is het mogelijk om veel sneller de jonge patiënten op te sporen die een intensievere behandeling nodig hebben.

 

 

Te veel bijwerkingen bij jeugdreuma

Kinderreumatoloog-immunoloog Joost Swart van het UMC Utrecht beschrijft in zijn proefschriftTailoring Treatment in Juvenile Idiopathic Arthritis’de resultaten van zowel epidemiologisch, preklinisch als klinisch onderzoek gericht op de verbetering van de behandeling van jeugdreuma. In de huidige werkwijze (de American College of Rheumatology-richtlijnen voor behandeling van Jeugdreuma die in 2011 wereldwijd zijn geaccepteerd) volgt íedere patiënt dezelfde fasering in medicatie waarbij methotrexaat (MTX) de ruggengraat van de behandeling vormt. In de praktijk blijkt dat deze werkwijze vaak te lang duurt, patiënten te lang blootstelt aan bijwerkingen, dat er te weinig regie is en patiënten meer pijn dan nodig ervaren voordat de juiste medicatie is gevonden. Met als gevolg dat de lichamelijke en mentale toestand van de jonge patiënten sterk achteruit kan gaan. Deze achteruitgang kan zo erg oplopen dat er zelfs sprake is van invaliditeit.

Biologicals in standaardbehandeling

Swart beschrijft in zijn proefschrift de huidige beweegredenen om kostbare biologicals al dan niet toe te voegen aan de behandeling van jeugdreuma. Uit het proefschrift blijkt dat zowel MTX als biologicals het infectierisico verhogen, maar dat met name prednison het risico op infectie 10-voudig verhoogt, zodat dit middel bij voorkeur vermeden moet worden. Hij toont aan dat het gebruik van de ziekteactiviteits-score (cJADAS-score) gebruikersvriendelijker is en goed werkt voor het opsporen van patiënten die biologicals voor hun behandeling nodig hebben. De cJADAS is een gecombineerde ziekteactiviteits-score, die bestaat uit de ziekte-ernst score (vastgesteld door de arts), de welzijns-score (vastgesteld door de patiënt) én het aantal ontstoken gewrichten. Swart toont aan dat dit instrument nu al geschikt is voor de behandeling op maat in jeugdreuma (treat-to-target), waarbij specifieke doelen worden gesteld door arts én patiënt binnen vastgestelde termijnen.

Bron: UMCU

 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘In Bloesem werken onderzoekers uit de wijk en van de universiteit nauw samen’

Onderzoek in aandachtswijken is vaak complex, mede doordat bewoners amper worden bereikt. In project Bloesem in de Haagse wijk Moerwijk doen ze het anders, vertelt Nienke Slagboom. “Hier maken bewoners zelf deel uit van het onderzoeksteam.”

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?

Als de arts nep blijkt: medische misleiding met deepfakes

Steeds vaker duiken deepfakevideo’s op waarin artsen medicijnen aanprijzen. Leonie Hulstein noemt dit een zorgwekkende ontwikkeling. “Dit gaat over gezondheid. Dat maakt het gevaarlijker dan andere vormen van nepcontent.”

Medicatie belangrijke oorzaak van bezoek aan de spoedeisende hulp

Bij 17% van de SEH-bezoeken zonder opname speelt medicatie een rol, en meer dan een derde daarvan is vermijdbaar, zo vertelt Rehana Rahman. “De herkenning van deze bezoeken zou verbeteren als er een apotheker zou meekijken op de SEH.”

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”