DOQ

Samen beslissen: 5 tips voor verbetering

Het proces van samen beslissen lijkt zo simpel maar in de praktijk van alledag worden veel stappen overgeslagen. Wat gaat er mis? Ellen Driever, aios in het Isala Zwolle, promoveerde op dit onderwerp en geeft 5 bruikbare tips.

Het curriculum van de huidige studie geneeskunde bevat communicatietraining, waarin je onder andere leert hoe je de patiënt centraal kunt zetten in het gesprek. Dat patiënt en arts echt samen een beslissing nemen, zag Ellen Driever in haar promotieonderzoek niet veel terug.

Misvatting

Driever bestudeerde bijna 800 op video opgenomen consulten van 41 medisch specialisten met hun patiënten, op 18 verschillende afdelingen. Ook liet ze medisch specialisten hun eigen gedrag inschatten rond het proces van samen beslissen. 
Wat blijkt? Artsen voeren vaak vriendelijke consulten met goede intenties: ze doen hun best om voor hun patiënten tot het beste besluit te komen. Een deel van hen denkt dat ze ‘samen beslissen’ goed toepassen. Toch komt het goed beschouwd vaak neer op het vragen van informed consent: de arts stelt een behandeling voor en vraagt om akkoord van de patiënt. Essentiële stappen om de patiënt echt te betrekken bij het besluit werden nauwelijks gezien in de dagelijkse praktijk.

“Geef de patiënt een actieve rol, door bijvoorbeeld te zeggen: ‘we moeten een besluit nemen, dat wil ik graag samen met u doen, want u weet het best wat belangrijk voor u is’”

Aios kindergeeskunde Ellen Driever

Actieve rol

“De meeste artsen leggen keuzes voor: dit zijn de opties en dit zijn de voor- en nadelen ervan. Maar dat is slechts één stap van het samen beslissen”, aldus Driever. “De cruciale eerste stap is eigenlijk om de patiënt een actieve rol te geven, dus door iets te zeggen als: ‘we moeten een besluit nemen en ik heb u daarbij nodig’ of ‘we moeten een besluit nemen, dat wil ik graag samen met u doen, want u weet het best wat belangrijk voor u is’. De patiënt weet dan: ‘dit wordt teamwork’ en gaat actiever luisteren.”

Agenda bespreken

Een andere stap is het bespreken van de agenda voor het gesprek.  Ofwel, inventariseren wat de patiënt graag wil bespreken en wat de doelen zijn van het consult. “Onderdeel van die agendasetting is ook om de hulpvraag expliciet te krijgen: wat wil de patiënt van mij? Wil hij of zij gerustgesteld worden en is de vraag: ‘is dit ernstig of kunnen we even afwachten?’ Of wil iemand bijvoorbeeld (meer of minder) medicijnen gebruiken? Het helpt enorm voor samen beslissen om dit helder te hebben.”

“Door te vragen naar verwachtingen of wensen krijg je veel informatie boven tafel waarmee je samen effectiever het beleid kunt bepalen”

Niet invullen voor anderen

Artsen zijn geneigd om aannames te doen, zoals op basis van leeftijd veronderstellen dat iemand een behandeling wel of niet zal willen. “Dat is niet zo gek natuurlijk, iedereen vult tot op een zekere hoogte in voor een ander. Maar als arts is het goed om je ervan bewust te zijn, en om vervolgens te checken of het klopt.” Volgens Driever gaan artsen dit soort check- of persoonlijke vragen vaak uit de weg, uit angst dat het relaas van de patiënt te veel tijd gaat kosten. “Terwijl je door te vragen naar verwachtingen of wensen veel informatie boven tafel krijgt waarmee je samen effectiever het beleid kunt bepalen.”

“We leren vooral om in casuïstiek op zoek te gaan naar één waarheid, één diagnose met de bijbehorende beste behandeling.”

Denkwereld en belevingswereld

In het toepassen van samen beslissen constateerde Driever geen verschil tussen jonge artsen (in opleiding) en de oudere generatie, terwijl jonge artsen toch veel meer getraind zijn om de patiënt centraal te zetten in hun consulten. “Ik denk dat dit te maken heeft met hoe belangrijk wij de ‘juiste diagnose’ en ‘de beste behandeling’ maken in onze medische opleiding. We leren vooral om in casuïstiek op zoek te gaan naar één waarheid, één diagnose met de bijbehorende beste behandeling.  Dit denken in één ‘beste’ behandeling voor een bepaalde diagnose zit samen beslissen in de weg.”
Bij samen beslissen gaat het er vooral om dat de denkwereld van de dokter – wat heeft deze patiënt en wat kan ik daaraan doen – samengebracht wordt met de belevingswereld van de patiënt – wat is belangrijk voor mij in mijn leven.  En hoe beïnvloedt dat de keuze die ik met mijn arts moet maken?

“Kijk met collega’s mee en geef elkaar beurtelings feedback”

Blijf reflecteren op vaardigheden

Behalve in de bachelor- of masterfase van de geneeskundestudie zou er in de medische vervolgopleidingen regelmatig aandacht moeten zijn voor communicatievaardigheden en samen beslissen. “Ook daarna is het goed om te blijven reflecteren op deze vaardigheden. Kijk bijvoorbeeld met collega’s mee en geef elkaar beurtelings feedback. Het is eenvoudig en geeft bruikbare inzichten. Aarzel ook niet om een gerichte training te volgen. Het kan in korte tijd veel inzichten geven in je eigen gedrag in de spreekkamer.”

5 tips om beter samen te beslissen

  • Agendasetting: maak samen met de patiënt helder wat er in het consult aan de orde moet komen.
  • Hulpvraag helder krijgen: exploreer de primaire vraag van de patiënt.
  • Samen beslissen markeren: maak duidelijk dat jullie samen het best passende besluit moeten nemen.
  • Wees je bewust van aannames en bespreek of check deze.
  • Reflecteer of volg een training in samen beslissen.
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”

Flexibilisering is geen luxe, maar een voorwaarde

Steeds meer aios werken parttime, maar toch blijft 0,8 fte vaak de norm. Lara Teheux ziet hoe dat schuurt en pleit voor een fundamenteel ander gesprek over wat goed opleiden eigenlijk is. “We verliezen mensen omdat de werkomgeving als te weinig flexibel wordt ervaren.”

Casus: man met een laesie op het scheenbeen

Een 72-jarige man komt voor een beoordeling van meerdere plekjes op het lichaam. Een laesie op het rechter scheenbeen valt op. Volgens de man is deze donkerder geworden, maar verder heeft hij er geen klachten aan. Wat is uw diagnose?

Casus: man met anurie sinds enkele dagen

Een 58-jarige man bezoekt de SEH vanwege flankpijn beiderzijds en anurie sinds enkele dagen. Hij heeft geen koorts of mictieklachten. Echografie van de nieren toont bilaterale hydronefrose. Wat is uw diagnose?

De grenzen van goedbedoelde zorg

In de zorg mikken we hoog. We streven naar perfectie, in hoe we naar gezondheid kijken en hoe we zorg organiseren. Volgens uroloog Stefan Haensel wringt het juist daar. “Door te accepteren dat 90% van perfect genoeg kan zijn, laten we het idee los dat alles oplosbaar is.”

Onderwijs, onderzoek en zorgpraktijk bundelen de krachten

Hoe breng je innovatie écht op de werkvloer? Harmieke van Os-Medendorp en Marcelle Rittershaus-Kuijpers laten zien hoe leer- en innovatienetwerken studenten en zorgprofessionals samen laten werken aan praktische verbeteringen in de zorg.

Vul zneller ZN-formulieren in met app van jonge cardiologen

Administratieve rompslomp rond ZN-formulieren kan een stuk sneller, laat cardioloog Laurens Swart zien met de app zneller. Met enkele klikken zijn formulieren ingevuld en verzonden. “Het ZN-formulier is voor driekwart van de medicijnen een wassen neus.”

Hoe AI no-shows in het ziekenhuis terugdringt

Met AI kunnen patiënten worden herkend die hun afspraak dreigen te missen, laten Annabel Seffelaar en Siem Aarts zien. Zo kunnen zij tijdig herinnerd worden aan hun afspraak. “Elke week halen we er zeker zes of zeven patiënten uit die de afspraak totaal vergeten waren.”

Casus: vrouw die niet kan boeren

Een 23-jarige vrouw klaagt over een lang aanhoudend drukkend gevoel achter het sternum, met name na de maaltijd. Het lukt haar dan niet om te boeren. Braken zorgt meestal snel voor verlichting van de klachten. Wat is uw diagnose?