DOQ

Stoppen met DMARD’s blijkt mogelijk bij deel van PsA-patiënten

Patiënten met oligo- of polyarticulaire artritis psoriatica kunnen DMARD-vrije remissie bereiken. “Dit geldt vooral voor patiënten die alleen een conventionele DMARD gebruiken”, concludeert arts-onderzoeker Selinde Snoeck Henkemans (Franciscus Gasthuis & Vlietland, Rotterdam) op basis van haar onderzoek in het Dutch Early Psoriatic Arthritis-cohort.

Volgens de Europese richtlijn voor de behandeling van artritis psoriatica (PsA) is het mogelijk om het gebruik van DMARD’s af te bouwen als patiënten aanhoudende remissie hebben bereikt.1 “Het is echter onduidelijk of zij ook helemaal kunnen stoppen met de medicatie”, vertelt Snoeck Henkemans over de aanleiding van haar studie. “Bij reumatoïde artritis (RA) is hierover al meer bekend. Zo heeft een Rotterdamse studie van Judith Heutz en Elise van Mulligen onlangs laten zien dat een deel van de patiënten met RA die alleen een conventionele DMARD gebruiken aanhoudende DMARD-vrije remissie (DFR) kan bereiken.2 Wij hebben dit nu onderzocht voor PsA.”

“We hadden meer gegevens nodig dan in DEPAR te vinden waren”

Arts-onderzoeker Selinde Snoeck Henkemans

Extra dossieronderzoek

Voor haar studie gebruikte Snoeck Henkemans gegevens uit het DEPAR-cohort.3 “DEPAR is een prospectief cohortonderzoek waarin alle nieuwe patiënten met PsA uit Zuidwest-Nederland worden geïncludeerd. Onze studie richtte zich specifiek op patiënten met oligo- en polyarticulaire PsA die een DMARD gebruiken.” Het soort DMARD maakte daarbij niet uit. Het afbouwen en stoppen van de medicatie gebeurde naar inzicht van de behandelend arts. Snoeck Henkemans verzamelde en analyseerde de gegevens van 451 patiënten (265 met oligoartritis en 186 met polyartritis). “Maar we hadden meer gegevens nodig dan in DEPAR te vinden waren. Zo kwamen patiënten na twee jaar follow-up slechts eenmaal per jaar op controle. Om ook informatie te krijgen over de tussenliggende periodes hebben we extra dossieronderzoek gedaan.”

“14,4% van de patiënten kon langer dan een jaar stoppen met het gebruik van een DMARD”

Aanhoudende DFR

De geïncludeerde patiënten werden mediaan 5,1 jaar gevolgd, aldus Snoeck Henkemans. “We hebben onderzocht of en hoe lang zij konden stoppen met het DMARD-gebruik. Wij definieerden DFR als het kunnen stoppen van de medicatie gedurende minstens drie maanden, zonder gewrichtsontstekingen. Dit was bij 22,0% van de patiënten het geval.” Na het behalen van DFR had 4,7% van de patiënten binnen een jaar na het stoppen van de medicatie een opvlamming van de ziekte. Daarentegen bereikte 14,4% van de patiënten aanhoudende DFR: zij konden langer dan een jaar stoppen met het gebruik van een DMARD. Na het behalen van aanhoudende DFR had 5,3% van de patiënten alsnog een opvlamming; 9,1% van de patiënten bereikte dus aanhoudende DFR zonder opvlamming.

Vervolgens probeerde Snoeck Henkemans te voorspellen welke patiënten DFR bereiken. “Dat bleek echter lastig. We zagen wel dat patiënten die werden behandeld met een ‘biological’ of ‘targeted synthetic’ DMARD minder vaak aanhoudende DFR bereikten dan patiënten die een conventionele DMARD gebruikten. Overeenkomstig met de bevindingen bij RA denken we dat het gebruik van een ‘biological’ DMARD een proxy is voor ernstigere ziekte, wat het afbouwen en stoppen van de medicatie lastiger maakt.”

“Het is belangrijk dat reumatologen in de klinische praktijk ook oog hebben voor andere klachten van PsA, zoals psoriasis, enthesitis en dactylitis”

Andere klachten

In haar studie richtte Snoeck Henkemans zich op aanhoudende DFR, waarbij de patiënt geen gewrichtsontstekingen mocht hebben. “Reumatologen zijn snel geneigd om vooral naar gewrichtsklachten te kijken. Maar patiënten met PsA kunnen ook andere klachten hebben, zoals psoriasis, enthesitis of dactylitis. In onze studie verbeterden deze klachten bij patiënten die DFR bereikten. Het is belangrijk dat reumatologen in de klinische praktijk ook oog hebben voor deze klachten.”

Samen beslissen

Op dit moment raadt de Europese richtlijn voor de behandeling van PsA het stoppen van de medicatie af.1 Maar op basis van haar bevindingen is dit volgens Snoeck Henkemans bij bepaalde patiënten wel een optie. “Dat geldt dan voor patiënten met oligo- of polyarticulaire PsA die alleen een conventionele DMARD gebruiken. Uiteraard is er een risico op opvlammingen. Daarom moet de beslissing om de medicatie af te bouwen en uiteindelijk te stoppen altijd samen met de patiënt worden genomen.”

Referenties:

  1. Gossec L, Kerschbaumer A, Ferreira RJO, et al. EULAR recommendations for the management of psoriatic arthritis with pharmacological therapies: 2023 update. Ann Rheum Dis. 2024;83:706-19.
  2. Heutz JW, de Jong PHP, Verstappen M, et al. Sustained DMARD-free remission in subgroups of patients with rheumatoid arthritis: an analysis of two prospective cohorts with early arthritis. Lancet Rheumatol. 2025;7:e252-60.
  3. Snoeck Henkemans SVJ, Vis M, Koc GH, et al. Disease-modifying antirheumatic drug−free remission in psoriatic arthritis: is it attainable and sustainable? A large longitudinal study. Ann Rheum Dis. 2025;84:1130-9.
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

Patiënten positief over doorgebruik van thuis­medicatie in het ziekenhuis

In Rijnstate mogen patiënten hun thuismedicatie doorgebruiken tijdens een opname. Claudia Heijens vertelt wat dit oplevert. “We moeten niet voor 100% het proces willen controleren, maar ook dingen los durven laten.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”

Nederlandse gezondheidszorg schiet tekort voor kwetsbare ouderen

Emiel Hoogendijk onderzocht hoe sociale isolatie en kwetsbaarheid elkaar versterken bij ouderen en geeft aanbevelingen voor aanpassingen in de gezondheidszorg die bijdragen aan ‘healthy ageing’. “De medische zorg en sociale zorg zouden beter geïntegreerd moeten worden.”

Casus: vrouw met jeukende getatoeëerde wenkbrauwen

Een 69-jarige vrouw met allergisch contacteczeem en hooikoorts bezoekt uw spreekuur vanwege jeuk en zwelling van haar getatoeëerde wenkbrauwen sinds een jaar. Behalve de zwelling ziet u ook een scherp begrensde, erythemateuze plaque en schilfering. Wat is uw diagnose?

Duurzame leefstijl­verbete­ring: ‘Begin met kleine stappen’

Waarom lukt het ons vaak niet om gezonder te leven, zelfs als we weten wat goed voor ons is? En hoe voorkomen we dat goede voornemens voortijdig stranden? In zijn boek laat psychiater Rogier Hoenders zien hoe zorgverleners hun patiënten én zichzelf op het juiste spoor kunnen zetten.

Een tweede leven voor niet-gebruikte geneesmiddelen

Jaarlijks wordt voor zeker 100 miljoen euro aan ongebruikte medicatie vernietigd. Doodzonde, vindt apotheker Bart van den Bemt. Zijn studies droegen bij aan een wijziging van de Europese wetgeving, waardoor heruitgifte onder voorwaarden mogelijk wordt.