DOQ

Switchen naar medicijn met andere werking niet zinvol bij PsA en axSpA

Het is niet zinvol om te switchen naar een medicijn met een ander werkingsmechanisme bij patiënten met arthritis psoriatica (PsA) of axiale spondyloartritis (axSpA) die zijn gestopt met hun eerste TNF-alfa-remmer. Dit blijkt uit retrospectief onderzoek van reumatoloog Emmerik Leijten en collega-onderzoekers uit de Sint Maartenskliniek in Nijmegen.

In de afgelopen decennia zijn de behandelopties voor patiënten met PsA en axSpA fors toegenomen, vooral binnen de groep van biologische en gerichte synthetische reumaremmers. Hoewel als eerste biologische reumaremmer meestal een TNF-alfa-remmer wordt voorgeschreven, stopt ongeveer 30% van de patiënten binnen een jaar met deze behandeling vanwege onvoldoende effect of bijwerkingen. Voor hen is een groot aantal geneesmiddelen met verschillende werkingsmechanismen beschikbaar, zoals TNF-alfa-remmers, IL-17-remmers, IL-12/23-remmers, IL-23-remmers en JAK-remmers.

Is het niet logischer om juist een geneesmiddel met een ander werkingsmechanisme te proberen?

Cycle of swap?

Wanneer behandeling met een eerste TNF-alfa-remmer heeft gefaald, zijn er grofweg twee behandelstrategieën mogelijk: kiezen voor een andere TNF-alfa-remmer (‘cycle’) of switchen naar een medicijn met een andere werking (‘swap’). In december 2019 is de Sint Maartenskliniek in Nijmegen overgestapt van de ‘cycle’-strategie naar de ‘swap’-strategie. De gedachte achter deze verandering van het lokale protocol was dat als de eerste TNF-alfa-remmer niet goed werkt, waarom de tweede dan wel? Is het dan niet logischer om juist een geneesmiddel met een ander werkingsmechanisme te proberen? Maar of de nieuwe strategie daadwerkelijk beter is dan de oude, was niet eerder onderzocht.

Retrospectief

Dankzij de aanpassing van het protocol konden de Nijmeegse onderzoekers retrospectief de twee behandelstrategieën met elkaar vergelijken. Zij includeerden alle patiënten met PsA (n = 406) of axSpA (n = 335) die in de periode 2012 tot 2023 na het falen van een eerste TNF-alfa-remmer werden behandeld met een tweede TNF-alfa-remmer of een IL-17-remmer. De primaire uitkomstmaat was het percentage patiënten dat dit tweede medicijn na drie jaar nog steeds gebruikte (‘drug retention rate’). Secundaire uitkomstmaten waren de ‘drug retention rate’ na zes en twaalf maanden. Daarnaast waren de onderzoekers benieuwd of de ziekteactiviteit verschilde tussen de behandelstrategieën.

Belangrijkste resultaten

Bij patiënten met PsA nam de ‘drug retention rate’ af van 72,1% na zes maanden naar 55,7% na twaalf maanden en 40,4% na drie jaar. Bij patiënten met axSpA bedroeg de ‘drug retention rate’ 72,4% na zes maanden, 60,0% na twaalf maanden en 42,0% na drie jaar. Bij patiënten met PsA vonden de onderzoekers geen statistisch significant verschil in de ‘drug retention rate’ tussen de behandelstrategieën. Opvallend was dat patiënten met axSpA een hoger risico hadden om met de behandeling met het tweede medicijn te stoppen als bij hen de ‘swap’-strategie was toegepast. Zowel bij patiënten met PsA als bij patiënten met axSpA verschilde de ziekteactiviteit niet tussen de behandelstrategieën.

Andere factoren moeten bepalend zijn voor de keuze van een tweede biologische reumaremmer

Geen duidelijk voordeel

Kortom, switchen naar een medicijn met een ander werkingsmechanisme levert na drie jaar geen duidelijk voordeel op voor patiënten met PsA of axSpA die zijn gestopt met een eerste TNF-alfa-remmer. Volgens de onderzoekers wijst dit erop dat bij patiënten zonder klinische relevante extra-musculoskeletale manifestaties niet het werkingsmechanisme, maar andere factoren – zoals het veiligheidsprofiel, patiëntvoorkeuren en kosten – bepalend moeten zijn voor de keuze van een tweede biologische reumaremmer. De resultaten ondersteunen de aanbevelingen in de EULAR-richtlijnen voor PsA en axSpA, die stellen dat de ‘cycle’-strategie overwogen kan worden bij het voorschrijven van een tweede biologische reumaremmer.

Referentie: Van Es I, Vriezekolk JE, den Broeder N, et al. Cycle versus swap strategy after TNFi discontinuation in psoriatic arthritis and axial spondyloarthritis: a quasi-experimental study. RMD Open. 2025 Jun 25;11:e005566.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”

Patiënten positief over doorgebruik van thuis­medicatie in het ziekenhuis

In Rijnstate mogen patiënten hun thuismedicatie doorgebruiken tijdens een opname. Claudia Heijens vertelt wat dit oplevert. “We moeten niet voor 100% het proces willen controleren, maar ook dingen los durven laten.”

Casus: vrouw met jeukende getatoeëerde wenkbrauwen

Een 69-jarige vrouw met allergisch contacteczeem en hooikoorts bezoekt uw spreekuur vanwege jeuk en zwelling van haar getatoeëerde wenkbrauwen sinds een jaar. Behalve de zwelling ziet u ook een scherp begrensde, erythemateuze plaque en schilfering. Wat is uw diagnose?

Nederlandse gezondheidszorg schiet tekort voor kwetsbare ouderen

Emiel Hoogendijk onderzocht hoe sociale isolatie en kwetsbaarheid elkaar versterken bij ouderen en geeft aanbevelingen voor aanpassingen in de gezondheidszorg die bijdragen aan ‘healthy ageing’. “De medische zorg en sociale zorg zouden beter geïntegreerd moeten worden.”

Duurzame leefstijl­verbete­ring: ‘Begin met kleine stappen’

Waarom lukt het ons vaak niet om gezonder te leven, zelfs als we weten wat goed voor ons is? En hoe voorkomen we dat goede voornemens voortijdig stranden? In zijn boek laat psychiater Rogier Hoenders zien hoe zorgverleners hun patiënten én zichzelf op het juiste spoor kunnen zetten.

Een tweede leven voor niet-gebruikte geneesmiddelen

Jaarlijks wordt voor zeker 100 miljoen euro aan ongebruikte medicatie vernietigd. Doodzonde, vindt apotheker Bart van den Bemt. Zijn studies droegen bij aan een wijziging van de Europese wetgeving, waardoor heruitgifte onder voorwaarden mogelijk wordt.