DOQ

Vaatchirurg dr. Snoeijs: Een nieuwe techniek maakt een operatie bij dialysepatiënten overbodig

Een nieuwe techniek in het Maastricht UMC+ maakt een operatie bij dialysepatiënten overbodig. Met een prik maakt de vaatchirurg binnen vijftien minuten een vaattoegang. Binnen het Hart + Vaatcentrum is deze nieuwe methode voor het eerst in Nederland toegepast. Vaatchirurg dr. Maarten Snoeijs, met als aandachtsgebied toegangschirurgie voor dialysebehandeling, is inmiddels een aantal ingrepen verder. En de volgende patiënt staat alweer op de wachtlijst.

Een vaattoegang, ook wel een “shunt” genoemd, is nodig, zodat de bloedsomloop van patiënten regelmatig kan worden aangesloten op de dialyseapparatuur. “Normaal gesproken duurt een operatie voor een shunt ongeveer een uur. De nieuwe behandeling gaat echter veel sneller en is minder belastend voor de patiënt”, aldus Maarten Snoeijs.

Vaatchirurg Maarten Snoeijs (foto Maastricht UMC+)

Het is een snelle techniek zonder snijden. Dit heeft als voordeel dat er geen littekenweefsel ontstaat. De inschatting is dat 25% van de patiënten voor deze behandeling in aanmerking komt. De nieuwe techniek is momenteel alleen via de elleboog mogelijk. De ader en slagader moeten groot genoeg zijn en dicht genoeg bij elkaar liggen. Welke ader en slagader geschikt zijn, wordt altijd van tevoren bepaald met een echo.

Rechttoe rechtaan techniek

Het concept blijft uiteindelijk hetzelfde als bij een operatie. Het is een aansluiting van een ader op een slagader. “De nieuwe techniek werkt op een simpele manier”, vertelt Snoeijs. “Via een echo ga ik op zoek naar de ader en slagader. Ik prik de arm precies op de juist plek aan door de ader heen naar de slagader. Dan breng ik een werkkanaal in. Met een apparaatje knijp ik de wanden van de ader en slagader tegen elkaar. Ik schroei de wanden als het ware met hitte aan elkaar. Vervolgens een pleister en de aansluiting is klaar.” Momenteel voert men de behandeling nog in de operatiekamer uit. “Als er technisch nog iets tegen zit, kan men toch makkelijk omschakelen en de operatieve techniek toepassen.

“Iedereen is altijd bereid om tot het uiterste te gaan voor onze patiënten”

Vaatchirurg Maarten Snoeijs

We zullen zien hoe deze techniek zich verder ontwikkelt in de praktijk en of de shunts ook in de toekomst positieve ervaringen opleveren voor de patiënt.” De patiënt vindt de kwaliteit van de vaattoegang en de beperking van het aantal nabehandelingen om de vaattoegang goed te houden tenslotte het belangrijkste. “Of deze nieuwe techniek hier voldoende aan bijdraagt, valt nu nog niet zeggen. Bij shunts zijn altijd extra nabehandelingen nodig om de vaattoegang bruikbaar te houden”, vervolgt hij. De kostenbesparingen zitten daardoor zeker niet in het aanleggen van een nieuwe shunt, maar juist in de continue nazorg. Patiënten hebben in hun levensloop herhaaldelijk behandelingen nodig om de vaattoegang goed te houden. De verwachting dat in de toekomst dit een poliklinische ingreep wordt, is realistisch. “Als we mensen met deze nieuwe techniek op een poliklinische operatiekamer helpen, opent dat ruimte om meer mensen te opereren met complexere problemen. Dat zou uiteindelijk een mooie constructie zijn.”

Expertisecentrum bij uitstek

Diverse afdelingen zijn actief betrokken bij deze nieuwe techniek, waaronder de collega vaatchirurgen, de verpleegkundig specialist, afdeling nefrologie, dialyseverpleegkundigen, interventieradiologie en het vaatlaboratorium. Maastricht UMC+ heeft in Nederland een landelijke functie als expertisecentrum voor de vaattoegangschirurgie. “Door het hele land worden dialysepatiënten met vaattoegangsproblematiek naar ons verwezen. Vanuit die rol is het logisch dat wij deze nieuwe techniek als eerste in Nederland toepassen en aanbieden”, vertelt Snoeijs. Als het aantal van deze ingrepen groeit, zal dit concept in de toekomst hoogstwaarschijnlijk ook in andere ziekenhuizen in Nederland worden uitgerold. “Wij kijken eerst hoe de techniek in onze handen werkt en of het team er tevreden over is. Na tien van deze ingrepen gaan we evalueren.” Snoeijs is ontzettend trots om dit expertisecentrum te mogen leiden. “Wij hebben een fantastisch multidisciplinair team. Dat is essentieel. Dat geldt ook voor de samenwerking met de andere afdelingen en dat maakt dat we de functie als expertisecentrum ook zo goed kunnen uitoefenen. Iedereen is altijd bereid om tot het uiterste te gaan voor onze patiënten.”

Bron: Maastricht UMC+
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Apothekers krijgen vergoeding voor therapietrouw­gesprekken

Therapietrouwgesprekken door apothekers worden in Noord-Limburg bij wijze van proef vergoed. Apotheker Erna Mombarg legt uit wat deze gesprekken opleveren. “Ik krijg uit het hele land van collega’s reacties: ‘Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?’”

Als oorlog de zorg op de proef stelt

Bij een grootschalig conflict zullen ook Nederlandse ziekenhuizen grote aantallen gewonde militairen moeten opvangen. Traumachirurg en militair Eelco Huizinga vertelt wat dat van de zorg kan vragen. “Als zorgprofessional moet je je afvragen: wat wordt er van mij verwacht?”

Wacht niet tot de patiënt zich uitspreekt

Patiënten lijken tegenwoordig mondiger dan ooit. Maar vijftig jaar onderzoek laat een ander beeld zien. Mondigheid blijkt bovendien niet alleen iets van de patiënt: ook de zorgverlener bepaalt hoeveel ruimte een patiënt krijgt, stelt Sandra van Dulmen.

Casus: vrouw met pijn op de borst na kankerdiagnose

Een 73-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege misselijkheid, kortademigheid en acute pijn op de borst. Een paar dagen ervoor kreeg zij te horen dat zij waarschijnlijk uitgezaaide alvleesklierkanker heeft. Wat is uw diagnose?

Gebrek aan samenwerking remt inzet van AI in de zorg

Veel AI-toepassingen voor de zorg bereiken de werkvloer niet. Sara Ben Hmido onderzocht welke barrières implementatie in de weg staan en legt uit waarom samenwerking vanaf het begin cruciaal is. “Als AI-ontwikkelaar moet je vanaf het begin optrekken met zorgverleners.”

Casus: vrouw met symptomatisch galsteenlijden zonder cholecystitis

Een 41-jarige vrouw bezoekt de SEH vanwege buikpijn. Echografie van het abdomen toont een dunwandige galblaas gevuld met concrementen en verwijde galwegen. De radioloog concludeert dat er sprake is van choledocholithiasis zonder cholecystitis. Wat is uw beleid?

Op het spoor van een intoxicatie

Volgens SEH-arts en toxicoloog Femke Gresnigt ontbreekt een intoxicatie nog te vaak in de differentiaaldiagnose. “Soms denken we daar pas aan als andere oorzaken zijn uitgesloten. Dan kan er al kostbare tijd verloren zijn gegaan.”

Voorkom aangeleerde hulpe­­loosheid: laat zorgprofessionals zelf met oplos­­singen komen

Als zorgprofessionals herhaaldelijk ervaren dat hun inbreng niets verandert, kunnen ze stoppen met meedenken. Kjeld Aij legt uit hoe kleine verbeteringen en meer invloed op de werkvloer aangeleerde hulpeloosheid kunnen voorkomen. “Er is bijna altijd enige invloed, hoe klein ook.”

Casus: progressieve kortademigheid na embolisatie van een varicocele

Een 36-jarige man presenteert zich op de SEH met toenemende kortademigheid, hoesten, algehele malaise en koorts. Negen dagen ervoor heeft hij een endovasculaire embolisatie met cyanoacrylaat ondergaan vanwege een symptomatische varicocele. Wat is uw diagnose?

Meer halen uit bestaande medicijnen

Een verminderde nierfunctie betekende lange tijd dat pemetrexed geen behandeloptie was. Rob ter Heine en Nikki Bleijs-de Rouw onderzochten hoe dit toch veilig kan worden ingezet en lieten zien hoeveel winst te behalen valt met onderzoek naar bestaande geneesmiddelen.